ตอนที่ 131 : วันเวลาดีๆ วันหนึ่ง ... ที่อยุธยา

สุดสัปดาห์นี้ .... ขอเปลี่ยนบรรยากาศ IE Story สักหน่อย

เนื่องจาก 2-3 วันที่ผ่านมาเนี้ย ...

เหล่าสมาชิกทั้งหลาย คงจะดูรูป

งาน IE Bye-Nior 2008

เรียกว่า ดูกันแบบหูตาแฉะ .. แบบ 3 วันเต็มๆ ....

ข้าพเจ้าเชื่อว่า ... เมื่อดูกันไปเรื่อยๆ ...

ก็คงจะงงกันไปว่า ...

"... จะถ่ายรูป อะไรกันมากมายวะ? ..."

.... ด้วยประการทั้งปวง ณ ตอนนี้

ข้าพเจ้า จึงขอเปลี่ยนบรรยากาศ ....

เอาใจชาว IE อาวุโส สักเล็กน้อย ....

โดยในวันนี้ .... ข้าพเจ้าจะพาไปเที่ยวเล็กๆ น้อยๆ สัก 1 ทริป ....

ณ วันแดด ดีๆ วันหนึ่ง

ประมาณกลางๆ สัปดาห์ที่ผ่านมา .....

ข้าพเจ้า และทีมงาน แอบมีนัดหมายเล็กๆ แบบ ลี้ๆ ลับๆ ...

ทีมงานนี้ ชอบถ่ายรูปกัน ....

ก็เลย ลองจัดทริปสั้นๆ ไปเที่ยวถ่ายรูปกัน แถวๆ อยุธยา

งานนี้ ไม่ได้นัดหมายอะไรกันมากมาย ....

เพียงแค่ ร่ำสุรากันเล็กน้อย ณ ค่ำคืนหนึ่ง ....

แล้วก็นัดหมายกันหลวมๆ

พอถึงเวลา .... ก็โซเซ ออกไปถ่ายรูปกัน ...

ไม่มีแผนการอะไรมากมาย .....

มีช่างภาพ 2 ท่าน .... คือ

นายจ๊อบ และ นายเอ๋ ... (คนขวาสุด และ ซ้ายสุด)

และผู้ติดตามอีก 2 ท่าน คือ นายปู และ นายก้อง (หัว-มอย)

ทั้งหมด คือ ชาว IE รุ่น Z08

นายจ๊อบ Z8...
เป็น ช่างภาพมือหนึ่งของ IE ... ถ่ายรูปดี มารยาทดี ....
ส่วน นายเอ๋ Z8 ... ช่างภาพมือใหม่ แต่ก็หัดถ่ายมานาน ....
ตอนนี้ เพิ่งจะซื้อกล้องใหม่ ... เลยพาไป ออกรอบสักหน่อย
อย่างไรก็ตาม ... งานนี้
มีช่างภาพอาวุโส อีกท่านหนึ่ง ร่วมทางไปด้วย ....
.... ก็ข้าพเจ้า นั่นแหละ ...
อาวุโสแปลว่า "แก่ๆ" ... มิได้หมายถึงว่า มีฝีมือระดับเทพ ....

นายปู ติดตามขบวนไปด้วย ในฐานะ เด็กแบกขากล้อง ....
ดูจากสภาพร่างกายแล้ว ก็ยังไม่ค่อยจะสร่างเมา เท่าใดนัก .....

ส่วน นายก้องนั้น ... สภาพ ดูโสๆ กว่า นายปู มากมายนัก ...
แต่เสื้อผ้า เครื่องแต่งกาย ผมเผ้า
ก็ดูกลมกลืน กับสภาพท้องถิ่นที่เราไป ....
ดังนั้น หน้าที่หลัก ของ นายก้อง-หัวมอย คือ

... นอกจากจะคอยแบกขาตั้งกล้องแล้ว
ยังมีหน้าที่ ไล่ควาย - หลอกเด็ก - เก็บใบไม้
วิ่งซื้อของเล็กๆ น้อยๆ ... และ ต้อนรับ+ขับไล่ ฝรั่งนักท่องเที่ยว ....

จุดแรก ... ที่อยุธยา ที่เราแวะไป คือ วัดหน้าพระเมรุ ....
ความน่าทึ่งของวัดนี้ คือ ...
เป็นหนึ่งในไม่กี่วัด ในอยุธยา ที่ไม่โดนข้าศึกเผาทำลาย
องค์พระประธาน ทรงเครื่องกษัตริย์อยุธยา ทั้งงดงาม ทั้งสง่างาม ....

เมื่อครั้งที่พม่า เข้าตีกรุงศรีอยุธยา .... ก็ตั้งค่าย ที่วัดแห่งนี้ ...
และ มีความพยายาม จะยิงปืนใหญ่ เพื่อทำลายพระองค์นี้ ...
แต่ปืนใหญ่ ก็แตก ระเบิด ... จนกษัตริย์พม่าสิ้นพระชนม์ ..
จึงกลายเป็นวัดเดียวในเมือง ที่พม่า ไม่กล้าลองของ อีกต่อไป
.... ปัจจุบัน หลายร้อยปีผ่านไป ...
ผู้คน ก็ยังคงมากราบไหว้สักการะอย่างเนืองแน่น ....
ใครว่าง ควรหาโอกาส มาไหว้สักครั้งในชีวิต ...
เพื่อเพิ่มกำลังใจในชีวิต ไม่ให้ย่อท้อ ...
หรือ ยอมพ่ายแพ้แก่อุปสรรค ในชีวิต ...

ภายในโบสถ์ ยังคงสภาพเหมือนในสมัยอยุธยา ....
ทั้งเสา ทั้งช่องประตูหน้าต่าง .... ยังคงสภาพเดิมเมื่อหลายร้อยปีที่ผ่านมา
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง .... ลวดลายศิลปะบนเพดาน เหนือโบสถ์ ....
สวยงามอลังการ .... งดงามจับใจ

จากนั้น ... พวกเรา ก็ไปยัง วัดราชบูรณะ ...

วัดนี้ อยู่ กลางเมือง .... ในเขตเมืองโบราณ

แม้จะไม่ใช่วัดที่ใหญ่ แต่จุดเด่น คือ
มีพระเจดีย์เป็นพระปรางค์ขนาดใหญ่ เป็นองค์ประธานของวัด...

ในพระปรางค์องค์นี้ ... เป็นที่เก็บสมบัติโบราณ สมัยอยุธยา
มีทางเดินแคบๆ ลงไปชมกรุสมบัติได้ ....
คำเตือน.... คือ ทางเดินลงแคบมาก ...
ความกว้างประมาณ สะโพกของข้าพเจ้า ...
พอลงไปสุดทาง .... จะพบห้องว่างๆ
เพราะ บรรดาสมบัติ เก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์
มีแค่ "บรรยากาศ" ... ให้ระลึกถึง เท่านั้น

และ หากอยากจะทำกิจกรรม jumping ...
ก็ควรระมัดระวัง .... เพราะ
หนึ่ง - เป็น เขตวัด ควรจะทำตัวเรียบร้อย ...
สอง - ในวัดมีซอก มีมุม มีเหลี่ยม มีที่สูง ที่ต่ำ ที่ลึก มากมาย ....
หากไม่ระวัง อาจจะพลัดตก หกล้ม ได้ง่าย ...
สาม - ดังนั้น ... นี่คือ ภาพ ตัวอย่างที่ "ไม่ดี"
ที่ไม่ควรทำในวัด ...

เสน่ห์ของอยุธยา ไม่ได้มีแต่วัดวาอาราม เท่านั้น ...
ภาพน่ารักๆ ของนักท่องเที่ยวต่างชาติ ตัวน้อยๆ
ก็ช่วยแต่งเติม บรรยากาศได้ดี

ในบริเวณกรุงเก่า ...
ตามวัด ตามวัง โบราณ จะเต็มไปด้วย ...
ต้นพุดซา (พุทรา) ขึ้นเต็มไปหมด ....
ในช่วงนี้ .... พุดซา ก็กำลัง ออกลูก...
ร่วงหล่นเกลื่อนกลาด แทบทุกวัด ...
.... มีเรื่องเล่าต่อๆ กันมา ว่า
สาเหตุ ที่อยุธยา เต็มไปด้วยต้นพุดซา ....
เป็นเพราะ ในสมัยสงคราม ตอนที่พม่ายกทัพ มาตีอยุธยา
ทหารพม่า จะพก ลูกพุดซาแห้ง เป็นเสบียง ...
กินไป รบไป บ้วนทิ้งไป .. เกลื่อนกลาด ทั่วเมือง ...
เมื่อกาลเวลาผ่านไป ที่นี่ จึงเต็มไปด้วยป่าพุดซา ทั้งเมือง ....

จากวัดราชบูรณะ ... เราออกไปนอกเมืองนิดนึง ...
ไปยัง เจดีย์ภูเขาทอง .....
เจดีย์สีขาว องค์ใหญ่ สูงประมาณตึก 4-5 ชั้น ...
สามารถเดินขึ้นไปชมวิว ถึงชั้นบนได้ .....

ประวัติของพระเจดีย์องค์นี้ ... มีหลายทฤษฎี
แต่ทฤษฎีใหม่ล่าสุด ...
เชื่อกันว่า ที่นี่ น่าจะเป็น ... เจดีย์ยุทธหัตถี
ที่พระนเรศวร ทรงสร้างขึ้น เมื่อชนะสงครามยุทธหัตถี
เพราะฐานเจดีย์ เป็นแบบพม่า .... แต่ตัวองค์เจดีย์ เป็นแบบไทย ...
แสดงถึง การที่ไทย มีอำนาจเหนือพม่า ....
ข้อเท็จจริง คงจะต้องค้นคว้ากันต่อไป ....

บรรยากาศรอบๆ เจดีย์ภูเขาทอง น่าประทับใจมาก ...

เป็นสนามหญ้าธรรมชาติ สีเขียวสด ....
ข้างๆ กำแพงเตี้ย เป็นหนองน้ำ ....
มีฝูงควายกำลัง จัดปาร์ตี้ กันอย่างสนุกสนาน

ทีมงาน ก็ เบิ่งดูควายกัน อย่างตื่นตาตื่นใจ ...
ช่างภาพทั้งหลาย ถ่ายภาพควาย กันอย่างดุเดือด ....
พวกควาย มันคงเซ็งว่า ...
"พวกมรึง จะมาถ่ายรูป กรู ไปทำไม๊ ?..."

สายลมยามบ่าย พัดเอื่อยๆ .... บรรยากาศดีจริงๆ ....
ม้าหิน ... สนามหญ้า ..... ภายใต้ต้นไม้ใหญ่ ใบสีสวยแปลกตา ...

ต้นไม้ต้นนี้ ใบสีแดงสด .....

ไม่ใช่ ต้นไม้ จากเมืองนอก เมืองนา อะไร ...

ก็แค่ต้นโพธิ์ .... ที่กำลังแตกใบอ่อนๆ สีแดง+ชมพู+ม่วง ...

แต่ก็ ดูงามแปลกตา จริงๆ ..

วัดสุดท้าย ที่เราแวะ ในตอนเย็นๆ ...

คือ วัดไชยวัฒนาราม ...

เป็นวัดโบราณ ที่มีการออกแบบ ที่งดงาม ...

เชื่อกันว่า วัดนี้ ... สร้างขึ้น โดยเลียนแบบ "นครวัด" แห่งกัมพูชา

ทั้งสวยงาม ทั้งใหญ่โต อลังการยิ่งนัก ....

ขณะที่ข้าพเจ้า ถ่ายรูปเพลินๆ .....
สาวน้อย หน้าตาน่ารัก .... มาจากไหนก็ไม่รู้
วิ่งมานั่งเป็น นางแบบตัวน้อย ให้ข้าพเจ้า ....
น่ารัก น่าเอ็นดูจริงๆ ...

ถือว่า .... ช่วยเติมเต็ม บรรยากาศการถ่ายรูปในวันนี้ ได้ดีที่สุด ...
น่าเสียดาย ที่ถ่ายเพลิน ...
จนไม่ได้ถามไถ่ ชื่อของหนูน้อยคนนี้ ...
เพราะ ถ่ายได้เพียงแค่ไม่กี่นาที... เธอก็วิ่งหนี จากไป ....

ณ ยามย่ำค่ำ ...
เราเฝ้ารอ พระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ณ วัดไชยวัฒนาราม .....
.... นกกา เริ่มบินกลับรัง .... ค้างคาว เริ่มบินออกหากิน ...
ฟ้าเปลี่ยนแสงสี ไปเรื่อยๆ ตามองศาแห่งดวงตะวัน .....

แสงอาทิตย์ ฉายฉานตัดขอบเส้น
ของ วัดวาอารม แห่งกรุงศรีอยุธยา ...
ราวกับจะย้ำเตือนถึง ให้ทุกคน ได้ระลึกถึง ความรุ่งเรือง ....
อีกทั้ง ยังสะท้อนเตือน ถึงการล่มสลาย
ของ มหาอาณาจักรแห่งนี้ ...

มืดแล้ว ... พระจันทร์ขึ้นแล้ว ....
ทีมงานของเรา เก็บภาพสุดท้ายของวัดไชยวัฒนา ....
ท่ามกลางฝูงยุง อันหนาแน่น ...
.... ลาก่อน อยุธยา ....
วันหน้า คงได้กลับมาอีก แน่นอน ....


............................................................

สำหรับ ผู้สนใจ จะร่วมทัศนาจร ง่ายๆ สั้นๆ แบบนี้

โปรดคอยติดตาม ข่าวคราว ....

ครั้งหน้าไปที่ไหน ... จะแจ้งให้ทราบกัน

ไม่จำเป็นต้องชอบถ่ายรูป ... ไม่จำเป็นต้องมีกล้องดีๆ ...

แค่มีใจรัก ... รู้จักชื่นชม สิ่งดีๆ รอบตัว

... ก็ร่วมทาง กันได้แล้วววว ..