แต่ ณ วินาทีนี้ ... ก็คงจะขอบอกว่า ...อาจจะยังทำไม่ได้ เนื่องจากข้าพเจ้าเพิ่งได้รับการติดต่อจากนักเขียนนิรนามท่านนี้ ผ่านทาง "หน้าม้า-สาวก-และนางนกต่อ" แจ้งมาว่า ......
"อย่าเพิ่งนำผลงานเรื่องนี้มาลง iestory"
ด้วยเหตุผลสั้นๆ ว่า ..... ผู้เขียนขอทบทวนผลงานเขียนของตนเองอีกสักรอบหนึ่ง หากพร้อมเมื่อใด ก็คงจะส่งฉบับที่แก้ไขใหม่ มาให้พวกเราได้อ่านกัน ....
ดังนั้น หมู่มวลสมาชิก iestory ก็คงต้องรอไปก่อน ...... คิดเสียว่า เป็นการสับขาหลอกกัน ตามประสา iestory blog ที่มีนโยบายหลัก ... คือ ... ไม่เคยพยายามสร้างการคาดหวังใดๆ ให้หมู่มวลสมาชิก ...
.... ทุกๆ อย่างที่เกิดขึ้นใน blog นี้ ขึ้นกับดินฟ้าอากาศและระดับฮอร์โมนของข้าพเจ้าเป็นสำคัญ
คืนวันก่อนโน้น.... ข้าพเจ้ามีกิจธุระ ดังนั้น จึงได้คุยกันมากมาย....
......ข้าพเจ้าเป็นอาจารย์ ระดับซี 8
และท้ายสุด ก่อนลาจากกัน .... เขาก็ปิดท้ายการสนทนาด้วยประโยคเด็ดว่า ....
“เฮ้ย ... ไอ้เต่า มึงไม่คิดจะหางานใหม่หรือ ....
แน่นอน ... งานนี้อึ้ง ... เพราะ.... ข้าพเจ้าไม่เคยถูกถามแบบนี้ จังๆ หน้า
อีกทั้งยังไม่เคยคิดอะไรแบบนี้มาก่อน ...
โดยสรุป ....
“เออ..... อืมมมม.... ทุกวันนี้ กูก็มีความสุขดี ....”
เพื่อนก็พูดสวน ในทันทีว่า ...
“มึงก็แค่ หลอกตัวเองว่า มีความสุข ....
.............
..... แล้วเราก็ลาจากกัน .....
ข้าพเจ้าขับรถกลับบ้าน ในหัวสมอง มีแต่คำพูดของเพื่อน .....
มันอาจจะเป็น .... เพียงลมปาก ของเพื่อนผู้หวังดี ....
หรือ บังเอิญ ....
เพราะ ...มันอาจจะเป็นคำถาม
.... แต่ไม่กล้า....ที่แม้แต่จะคิดถามตัวเอง ....
ทุกอย่างรอบตัวมืดมิดไปหมด ........... ไฟริมถนนส่องแสงเรืองๆ
นานๆ ... จึงจะมีรถสวนมาสักคัน ....
ถนนสายนี้ ... ทั้งเงียบเหงา ทั้งเปล่าเปลี่ยว .....
สายฟ้า สาดสว่างเป็นสาย ... กระชั้นถี่ขึ้นๆ
ข้าพเจ้าได้แต่ขับรถ .... ไปเรื่อยๆ
ข้าพเจ้ารู้แต่เพียงว่า ....
"ณ วินาทีนี้ ....
…………………
…………………
…………………
…………………
ตอนแรก ... ตั้งใจจะจบแค่นี้ ...
…………………
จึงรีบอาบน้ำ.. กินยา ...
และได้พยายาม บอกกับตัวเองว่า .....
ก็เลยพยายามนอนให้หลับ ........
ซึ่งก็สามารถหลับลงได้... ด้วยฤทธิ์ยา ...
แล้ว.....ข้าพเจ้าก็ตื่น...... พบกับ...เช้าวันใหม่อีกครั้ง ....
ชีวิต ... เหมือน วันทำงานธรรมดาๆ วันหนึ่ง
....ต้องเสียเงิน 3 ด่าน ... แต่ก็คุ้มค่าจริงๆ
เพราะ ได้เห็นรถยนต์ครบทุกยี่ห้อ .....
ค่อยๆ แล่นช้าๆ กระดึ๊บ ๆ ๆ ๆ ๆ ... ไปตลอดทาง
แล้วก็ไปถึงบ้านหลังที่สอง ........... IE House ....
..... IE Sport Center ….
…. IE Entertainment Center ….
สุดแต่จะเรียกกัน ....
แล้ว ....
ชีวิตของข้าพเจ้า ...ก็เข้าสู่วงจรเดิมๆ ....
คือ เริ่มทำงานหลัก 6 ประการ ของข้าพเจ้า
ได้แก่
... คุย ... กิน .... เล่น .... ด่า ... นินทา ....หลับ ....
ทำแบบนี้ เหมือนเดิมทุกวัน ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
อย่างไรก็ตาม .....
มีเด็กช่างสงสัย แห่ง IE ท่านหนึ่ง .....
เคยถามข้าพเจ้าว่า ....
"เหตุใด 6 งานหลัก.... จึง ...
เอ้อออ... จึงไม่มี .... การสอนหนังสือ ...ครับ"
.... หุ หุ หุ ....
เจ้าจงอย่าสงสัยในเรื่องนี้ .... โดยเด็ดขาด .."
อาจกล่าวได้ว่า ...ชีวิตของข้าพเจ้านี้ ....วันหนึ่งๆ ไม่เคยเงียบเหงา ....
เพราะทุกครั้งที่เปิดเข้าไปในห้องทำงานของตัวเอง ....
ก็มักจะพบเด็กๆ อยู่กันในห้อง แต่เปลี่ยนหน้าเปลี่ยนตาตลอดเวลา
.....บ้างมากอดรัดฟัดเหวี่ยง... หมอนเน่าๆ ประจำห้อง
ในรูปนี้ .... คือ ชาวปีหนึ่ง ยังขี้อายและเรียบร้อย ..
ไม่กล้าบุกจู่โจมขนมในปี๊บข้างหลัง ...
....พอเปิดห้องเข้ามาอีก 10 นาทีต่อมา ....
มีทั้ง ...มาให้ข้าพเจ้าบำบัด ....
.... อีก 10 นาทีต่อมา ....คราวนี้ ....มานั่งเม้าท์ พร้อมๆ กับขุดคุ้ยหาของกิน ......
ในที่สุด .... ข้าพเจ้าก็ต้องใช้แผนเดิมๆ .....
คือ เตรียมขนมปี๊บ .... อร่อย และ ราคาไม่แพงนัก
จึงจะพอรองรับ... การบริโภคของพวกมันได้ ....
..... มันบอกว่าจะทำ project ...แต่พบว่า ....แอบเล่นเกมส์ญี่ปุ่น ... แบบที่ลามกๆ
และพอข้าพเจ้าเผลอตัวเผลอใจ... ไปอีกสักพัก ... ก็ถึงเวลาเย็นย่ำ ... ก็กลับบ้าน ....
....ข้าพเจ้าก็ขับรถกลับบ้าน ...ชมวิวไปเรื่อยๆ อีก 1 เพลิน ....
....ข้าพเจ้าคิดว่า ....ณ ช่วงเวลานี้ ....
ได้ขับรถเอื่อยๆ ... ฟังเพลงที่ถูกใจ ...
ได้มองฟ้ายามเย็น ...
อีกทั้ง ... ในขณะที่ขับรถ ก็ยังได้ทบทวน ว่า ...
.... วันนี้ ... เราได้ทำอะไรไปบ้าง ? ...
แล้วพรุ่งนี้ .... เราจะทำอะไร ? ....
แล้วข้าพเจ้า ... ก็มาถึงบ้าน ......งานที่ข้าพเจ้า ...ต้องทำให้ได้ทุกวัน
คือ ... ต้องเล่นกับแมว 1 ยก ….
เพราะมันจะนั่งคอยข้าพเจ้ากลับบ้านทุกเย็น ...
เพื่อจะรอเล่นกับข้าพเจ้า ......
แมวตัวนี้พิเศษมากๆ .... เป็นพันธุ์หายาก
.... เป็นสายพันธุ์ที่ซับซ้อน ......
ฉลาด แข็งแรง ทนทาน ...มี DNA ที่หายากมาก ...
เรียกง่ายๆ ว่า “พันธุ์ไซด์โรด” ....
เขียนเป็นภาษาประกิดว่า .... “Side-road Cat” ….
แปลเป็นไทย ว่า .... "แมวข้างถนน" ....
จากนั้น .... ก็
ข้าพเจ้าก็ ....กิน ... อาบน้ำ .... สวดมนต์นิดนึง ....
ทำโน่นทำนี่ .... ดูทีวี ...
และ .... สุดท้ายก่อนนอน ...
คือ .... ก็ เข้าสู่ cyber … "iestory"
และพบปะชาว IE ณ จุดนัดพบของพวกเรา
วันนี้เรามีแรงบันดาลใจเรื่องอะไร ... ก็จะเขียนเรื่องนั้น
เช่น .. ถ้าวันนี้ ...
..... ฝนตก .... ก็คิดถึงเจ๊ฝนรุ่นหนึ่ง ....
..... เห็นลิง ... คิดถึงรณน ... Zn2
...... ได้ยินเสียงหมาข้างบ้านเห่า ... ก็คิดถึง ชัยหมา Z4...
.
ก็จบวันหนึ่ง ...อีกหนึ่งวัน ...
ข้าพเจ้าก็เข้านอน ....
เพื่อจะหลับ ....
...หลับอย่างมีความสุข ......
เพื่อที่จะได้ตื่นขึ้นมา .....
มาพบกับวันใหม่ที่แสนสุข ..... อีกหนึ่งวัน
.......
.......
แต่.... ก่อนที่ข้าพเจ้าจะหลับ ในคืนนั้น .....
ข้าพเจ้า เอามือคลำไปข้างหมอน ..
และสัมผัสไปถูก .. "ยาหม่อง" ขวดเล็กๆ
ที่ได้รับแจกจากงานศพ เมื่อคืนวาน ...
ถึงเหตุการณ์และคำพูดของเพื่อน เมื่อวันวาน ...
... และ เรื่องที่ น่าขำ... ก็คือ ..
เมื่อข้าพเจ้า...เข้าสู่โลกแห่งความจริง ของชีวิต ที่ IE
.... ข้าพเจ้าก็เกือบๆ จะลืมเรื่องราว และคำพูดของเพื่อน
ที่ผ่านมาเมื่อ 24 ชั่วโมงที่แล้ว ไปหมดเลย
และแล้ว ...
ข้าพเจ้าก็หลับตาลง ...
...... นอนยิ้มกับตัวเอง เงียบๆ ....
ก่อนจะหลับไป... ในที่สุด ....
แต่ก็ยังรู้สึกดีใจลึกๆ ที่ตอบเพื่อนรัก ... ไปว่า
ดีใจ.... ที่ไม่ได้หลอกใครๆ .....
ดีใจ.... ที่เลือกเดินถนนสายเปลี่ยว ... สายนี้
และ ไม่เคยอายเพื่อน ..... ที่ทำอาชีพนี้
ที่สำคัญ ...
ดีใจ .... ที่ไม่ได้หลอกตัวเอง ...
...................
