ช่วงนี้ .... ที่ภาคเราเงียบเหงา
เพราะเข้าสู่เทศกาลสอบปลายภาค ....
เหล่าเด็กๆ ทั้งหลาย ก็หัวฟู ดูหนังสือสอบกัน ....
ณ ตอนนี้ เวลาค่ำๆ ดึกๆ ที่ภาคเรา ก็ไม่ค่อยมีใครมาเยือน
บรรยากาศในภาคเงียบเหงา เพราะ ตอนนี้ ชาว IE ชั้นปีสุดท้าย
ก็ต่างปิด project ไปหมดแล้ว ...
ส่วนท่านอาจารย์ ผู้ที่เคยนอนค้าง เฝ้าภาคเรา ตลอดมา ...
ก็ท่านอาจารย์เชาว์ฯ หรือ พี่หนึ่ง นั่นแหละ ...
ก็มีภารกิจส่วนตัว แบบว่า ต้องกลับบ้านทุกคืนแล้ว ...
ด้วยเหตุผลว่า ณ ตอนนี้ ท่านกลายเป็น เป็นพ่อลูกอ่อน แล้ว ....
เป็นคุณพ่อมือใหม่ ที่เพิ่งได้ลูกชาย สดๆ ร้อนๆ
เมื่อ ไม่กี่วันที่ผ่านมานี้เอง ....
สำหรับข้าพเจ้านั้น ....ช่วงนี้ อาจจะเป็นช่วงแรกๆ ที่ได้พักจริงๆ จังๆ ...
ภาระหน้าที่ เรื่อง การเรียน การสอน การอบรมสั่งสอน
และ การสอดส่ายหาข่าวฉาว IE ... ก็ดูจะสร่างซาลง
เพราะ จบปีการศึกษาแล้ว ....
เหล่าเด็กๆ ชั้นปีสุดท้าย ...
ต่างก็ทยอยเก็บข้าวของ เก็บหนังสือหนังหา
เก็บสัมภาระ สัมภารก ทั้งหลาย กลับบ้าน
.... โบยบินสู่โลกกว้างตามที่ใจ ปรารถนา
เหลือทิ้งไว้ แต่ความทรงจำที่ดี ไว้ที่นี่ .... ตลอดไป
อากาศเปลี่ยนแปลงทุกวัน .... เมื่อวานฝนตก ....วันนี้ร้อน .... พรุ่งนี้ คงจะหนาวอีก ...
ตั้งแต่กลับจากเพชรบูรณ์ .... ข้าพเจ้าอ่อนเพลียยิ่งนัก ...
ร่างกายไม่สามารถปรับตัว ตามอากาศได้เลย .....
หนาวๆ ร้อน สมองตื้อๆ .... ซึมๆ เซาๆ และเวียนหัวทั้งวัน ....
ณ ตอนเย็นๆ เวลาที่ นั่งตากลมหน้าภาค ....
ดูใบไม้เปลี่ยนสี จากเขียวอ่อน สู่เขียวแก่
แล้วก็เหลือง แล้วก็ปลิดปลิวไป ...
ลมพัดแต่ละครั้ง ใบไม้ก็ไหวตาม ....
ทั้งสั่นสะท้าน ทั้งร่วงหล่น
ทั้งปลิวปลิว ลอยไปไกลแสนไกล ...
.... ดูๆไป ก็เหมือนสังขาร ของข้าพเจ้าเอง ...
เพิ่งจะผ่านวันเกิดปีที่ 44 ย่างเข้าปีที่ 45 ได้ไม่กี่วัน ....
แต่กลับรู้สึกว่า เวลามัน นานแสนนาน ....
บางที มันก็เหนื่อยแสนเหนื่อย .... แต่มันก็ต้อง ดำเนินไป ...
เพราะ ชีวิตเรา คงจะเป็นเช่นนี้กระมัง ? ....
ด้วยประการทั้งปวง ...จึงขอโทษเหล่าสาวก IE Story ทั้งหลาย ว่า
ณ ตอนนี้ ขอลาป่วยสักหน่อย ...
ขอนอนหลับตา ... กินยาแรงๆ ....
ขอนอน อ่านแก้ thesis ชาว IE สัก 5 เล่ม ...
ขอนอน ตรวจข้อสอบสัก 2 วิชา .....
หากสุขภาพ แข็งแรงดังเดิม .....
ก็จะกลับมาใหม่ ....
ในไม่ช้านี้
แน่นอน
นะ...
.
