วันนี้ .... ครบ 100 วัน
ขอขอบคุณ .... เหล่าสมาชิก ทุกท่าน ที่ติดตามอ่าน
.... เฝ้าอ่าน ... รอคอยอ่าน ....
อาจจะน่าเบื่อบ้าง ... เศร้าบ้าง ... เครียดบ้าง ...
และ ไร้สาระบ้าง ... ก็ทนๆ บ้างก็แล้วกัน ....
จำนวนผู้มาเยี่ยมชม ....
1,719 ครั้ง ในเดือน มิถุนายน ...
2,875 ครั้ง ในเดือน กรกฎาคม ...
และ
3,881 ครั้ง ใน เดือนสิงหาคม .....
ความจริง "ตัวเลข" เหล่านี้ แทบจะไม่มีความหมาย อะไร กับข้าพเจ้าเลย
มันอาจจะดูน้อยนิด..... หากเทียบกับ blog ทิงนองนอยทั่วไป ...
ความรู้สึกของข้าพเจ้า .... คล้ายๆ กับการยืนสอนหนังสือหน้าห้อง ....
หากมีเด็กนั่งเต็มห้องเรียน .... แต่ไม่มีใครใส่ใจฟังเลย ...
มันก็คงไร้ค่า .....
แต่หาก มีเด็กไม่เต็มห้อง บ้างก็หลับ บ้างก็หงอย เหมือนไก่เป็นโรค ...
แต่หากมีเพียง "หนึ่งคน" ที่สนใจ และใส่ใจ ที่จะฟังเรา ...
... เมื่อฟังแล้ว ... ได้รู้ ... ได้เข้าใจ .... ได้นำไปคิด ...
แค่นี้ ก็เพียงพอแล้ว ..... สำหรับข้าพเจ้า
หาก คิดว่า ....
การที่ ทุกครั้งที่ทุกคน "คลิก" เข้ามา ...
คือ การที่พวกเราได้พบกันอีก ....
พบเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ อาจารย์ ....
และ อาจพบ "ใครก็ไม่รู้" ... ที่ไม่เคยรู้จักกันเลย
อีกทั้ง ยังได้ยิ้ม ได้เศร้า ได้หัวเราะ .... ร่วมกัน
..... ในเดือนนี้ จะมีงานเขียน จาก "นักเขียนนิรนาม" แห่ง Z Back ...
มาให้ พวกเราได้อ่านกัน ....
... เป็นบันทึก ช่วงเวลาของเด็กคนหนึ่ง ในช่วงปีการศึกษา 2546 - 2549
ที่บ้านของเรา IE ....
โปรดคอยติดตาม .....
นอกจากนี้ ....
ยังมีเรื่องพิเศษ ..... จากข้าพเจ้า ... ตามที่เคยสัญญาไว้ ...
กล่าวคือ ...
ข้าพเจ้าเชื่อว่า .... เมื่อทุกคนได้อ่าน IE Story
ในตอน "สายน้ำที่ไหลกลับ" ทั้งสี่ภาค จบ
ก็คงจะอิ่มเอมใจ คิดว่า ... ในที่สุด ทุกอย่างก็ happy ending ....
พอกลับมาเมืองไทย ก็เปิดภาค IE ... ในปี 2540 ....
ทุกอย่างก้าวหน้า เจริญเติบโต เฮฮา ร่าเริง .... ตราบจนทุกวันนี้ 2550 ....
แต่จริงๆ แล้ว .... มันไม่ใช่แบบนี้เลย ....
หากมองว่า ......
" ชีวิตการทำงานของข้าพเจ้า ในตอน "สายน้ำฯ" คือ มหากาพย์ชีวิตอันยิ่งใหญ่ ....
ชีวิตการทำงานของข้าพเจ้าที่ "ภาค IE" คือ การเสพสุขในบั้นปลายชีวิต .... "
หากมองแบบนี้ .... มันไม่ใช่เลย ....
เพราะ ความจริง ....
ข้าพเจ้า อาจเปรียบได้ว่า ....
ชีวิตอันระหกระเหิน ผจญภัย สารพัด ในตอน "สายน้ำฯ" .... เพียงแค่ คล้ายๆ การไปเรียน รด.
แต่การเริ่มทำงาน ตั้งแต่ในปี 2540 ... ปีแรกแห่งการก่อตั้งภาค IE
ตราบจน ทุกวันนี้ ....
คือ การเข้ารบใน "มหาสงครามโลก" อันยิ่งใหญ่ ... โหดร้าย และมีเดิมพันชีวิต ที่สูงมากๆ ....
เพราะหากผิดพลาด หรือ พ่ายแพ้ ... มันมิได้ เสียหายเพียงแค่ ....
" ... ณ วันหนึ่ง ข้าพเจ้า ก็ ถูกฟ้องศาล 32 คดีรวด ... " หรือ ...
" ... ณ วันหนึ่ง ไฟไหม้ร้านของข้าพเจ้าที่ the mall ... แต่ข้าพเจ้าก็ยังยิ้มได้ ..."
แต่ความเสียหาย ....
คือ อนาคตของเยาวชน ตาดำๆ ทั้งหลาย ที่มุ่งมั่น .... อุตส่าห์ ตั้งใจ อยากเรียน IE ....
ก็อยากให้ลองอ่านดูว่า ....
10 ปี ที่ผ่านมา ...
ท่ามกลางเสียงหัวเราะ .... ท่ามกลางน้ำตาที่ความปลาบปลื้ม ในวันนี้
ข้าพเจ้า .... และ เหล่าชาว IE ทุกหมู่เหล่า ....
ได้พบเจอ ... อะไรบ้าง ....
..... เชิญ พบกับ "ปั้นดาว ... ให้เป็นดิน" ตำนาน IE ภาคสมบูรณ์ ...
(ขอยืมชื่อนี้ มาจากหนังสือเก่าแก่ ... ที่ข้าพเจ้าเขียนขึ้น ให้ชาว IE รุ่นแรก)
ได้ในเร็วๆ นี้ ....
หวังว่า .... ทุกๆ คน คงอยากจะติดตามผลงานนี้ .... ใช่ไหม ?
