IE Story ตอนนี้ .... คงเป็นตอนจบของเรื่องราว
ของงาน IE Bye-Nior 2008 ....
ซึ่งภาพชุดในตอนนี้ คือ ภาพน้องๆ ปีสอง-Z10
และภาพ น้องๆ ปีหนึ่ง-Z11 .... น้องใหม่ล่าสุดของครอบครัวเรา
หากจะพิจารณา เทียบดีกรีความซ่า แล้ว ...
ชาวปีสอง Z10 ... ดูเหมือนจะเป็นเด็กเรียบร้อยที่สุด เมื่อเทียบกับ เหล่าพี่ๆ ทั้งหลาย หรือ เมื่อเทียบกับ น้องปีหนึ่ง Z11
แต่ความจริงแล้ว .... ชาว Z10 มิได้เป็นเช่นนั้น ....
รุ่นนี้ มีตัวซ่าๆ ระดับ IE แนวหน้ามากมาย .....
เชื่อมะ ? ....
แบบว่า เด็กเรียบร้อยๆ ... ก็เรียบร้อยโคตรรร ๆ
ส่วนเด็กซ่า ... ก็สุดทีนนนน ...
ลองดูหน้าตา ก็แล้วกัน ....
รูปนี้ ... มีทั้งชาว ปีหนึ่งและ ปีสอง .....
การแสดงของปีสอง ....
รุ่นนี้ จัดว่า ... เป็นเด็กปีหนึ่งรุ่นแรก ... ที่ใจกล้า น่ารัก ...
ส่วนข้าพเจ้าเองนั้น ... แม้จะจำชื่อไม่ได้หมด ...
แต่ความจริงแล้ว .... ชาว Z10 มิได้เป็นเช่นนั้น ....
รุ่นนี้ มีตัวซ่าๆ ระดับ IE แนวหน้ามากมาย .....
เชื่อมะ ? .... แบบว่า เด็กเรียบร้อยๆ ... ก็เรียบร้อยโคตรรร ๆส่วนเด็กซ่า ... ก็สุดทีนนนน ...
ลองดูหน้าตา ก็แล้วกัน ....
รูปนี้ ... มีทั้งชาว ปีหนึ่งและ ปีสอง .....
การแสดงของปีสอง ....เป็นการร้องเพลง+ดนตรี ...
มีนายพีท ทำหน้าตา แอ๊บแบ๊ว .... ดูเนียนๆ ดี ....
สำหรับภาพชุด สุดท้าย ของ IE Story ตอนนี้
คือ ภาพชาว ปีหนึ่ง ... Z11
รุ่นนี้มีเกือบๆ 100 คน ...
เป็นหญิงประมาณ 60 กว่าๆ %
เป็นชายประมาณ 30 กว่าๆ %
ส่วนที่เหลือ อีกจำนวนหนึ่ง .... เป็นไปได้ ในทุกรูปแบบ
แบบว่า ... เป็นในสิ่งที่ เราอาจจะคาดไม่ถึง ....
ก็ชิวๆ นะ ...... น่ารักดี ...
รุ่นนี้ จัดว่า ... เป็นเด็กปีหนึ่งรุ่นแรก ... ที่ใจกล้า น่ารัก ...ที่เข้ามาป้วนเปี้ยนในภาค ตั้งแต่วันแรกๆ ....
ตอนนี้ พวกพี่ๆ ทั้งปี 2-3-4 เลยรู้จักกันหมด ...
ส่วนข้าพเจ้าเองนั้น ... แม้จะจำชื่อไม่ได้หมด ...แต่ก็จำหน้าได้ทุกคน .... โดยเฉพาะพวกซ่าๆ นั้น จำได้ขึ้นใจ
ตั้งแต่น้องๆ รุ่นนี้เข้ามา ที่ภาคเรา ....
มีสมาชิก IE Story หลายๆ ท่าน
งานนี้ คงจะทำได้ยากมากๆ 
ดังนั้น .... ข้าพเจ้าแก้ปัญหาโดย
เชื่อว่า .... ดูรูปเด็กๆ แล้ว .... 
ชีวิตปีหนึ่ง มันสนุกสุด ...
ยังไม่ต้องคิดอะไรมาก ... ฮาฮา ชิวชิว ...
ยิ่งพอ เรียนจบ ... ออกสู่โลกกว้าง ....
อ่านไป อ่านมา ... ก็อย่าเพิ่งเครียดมาก ....
การแสดงของปีหนึ่ง เรียกว่า ....
เราสองคน ...
ตั้งแต่น้องๆ รุ่นนี้เข้ามา ที่ภาคเรา ....เหล่าพี่ๆ แก่ๆ ทั้งหลาย โดยเฉพาะพวกปีสุดท้าย บางท่าน ...
ก็ดูเหมือนว่า ชีวิตจะกระชุ่มกระชวยขึ้น ในทันที
มีสมาชิก IE Story หลายๆ ท่านประสงค์ จะให้ข้าพเจ้าคัดเลือก จัดอันดับ....
คนหน้าตาดี แต่งกายดี ประจำงาน IE Bye-Nior ปีนี้
งานนี้ คงจะทำได้ยากมากๆ เพราะ ปีนี้... ชาว IE หน้าตาสดใส ร่าเริงทั้งน้านนน ...
แต่งตัวกันสุดขีด .... หากข้าพเจ้าตัดสินใจเลือกลงรูปใคร
ก็คงโดนถล่มเละ แน่ๆ ...
ดังนั้น .... ข้าพเจ้าแก้ปัญหาโดยลงรูปปีหนึ่งเยอะๆ แทน ก็แล้วกัน ....
เชื่อว่า .... ดูรูปเด็กๆ แล้ว .... อย่างน้อย พวกเราทุกคน ก็จะมีความสุขเล็กๆ ...
สุขที่ได้เห็น และได้ระลึกถึงวันเก่าๆ
ณ ตอนที่เราเคยเป็นเด็ก ... ปีหนึ่ง
ชีวิตปีหนึ่ง มันสนุกสุด ... ยังไม่ต้องคิดอะไรมาก ... ฮาฮา ชิวชิว ...พอขึ้นปีสอง.. ปีสาม ... ปี .. ปีแก่ ... ปีเหี่ยว ...ฯลฯ ...
หน้าตาก็แก่ลง ... ชีวิตมัน ต้องจริงจัง มากขึ้นๆ
ยิ่งพอ เรียนจบ ... ออกสู่โลกกว้าง ....ชีวิต มันเป็นเรื่องสนุกๆ ที่ต้องจริงจัง .... และ พลาดไม่ได้ ....
แต่มัน ก็คือ ชีวิตจริง ที่ทุกคน ต้องเผชิญ .....
อ่านไป อ่านมา ... ก็อย่าเพิ่งเครียดมาก ....ดูการแสดงของน้องปีหนึ่ง ดีกว่า ....
การแสดงของปีหนึ่ง เรียกว่า ....เป็นโชว์ ที่เรียกเสียงฮือฮา ได้มากที่สุด ประจำปีนี้ .....
ทั้งฮา ... ทั้งเร่าร้อน ....
สำหรับข้าพเจ้านั้น ....
ทั้งฮา ... ทั้งเร่าร้อน ....เชื่อว่า .... คงจะไม่มีใคร ลืม วินาที เหล่านี้ ได้ ....
ลืมไม่ลง จิงๆ .....
สำหรับข้าพเจ้านั้น ....ที่นั่งประจำ ในงาน Bye-Nior ทุกๆ ปี คือ บนพื้นหน้าเวที ....
จับจองการถ่ายรูป ... ปีแล้วปีเล่า ....
ถ่ายได้ ถ่ายดี ไม่มีวันเบื่อ ....
และ ในที่สุด ...
งานเลี้ยง ย่อมเลิกรา ....
ลาก่อน IE Bye-Nior 2008
เราสองคน ... ท่านอาจารย์พรศักดิ์ และข้าพเจ้า ...
หลบความจอแจ ของงาน ไปนั่งมุมห้อง .... คุยกันเงียบๆ
มองภาพ ทั้งหลายทั้งปวง ด้วยความสุขใจ
ภาพเด็กๆ ทั้งหลาย เดินขวักไขว่ ...
ทั้งพูดคุยกัน ระหว่างพี่ๆ น้องๆ
ทั้งมอบของขวัญ ผูกข้อมือพี่ๆ ....
เสียงคุย เสียงหัวเราะ ... เสียงแห่งความสุข ดังไม่ขาดสาย ....
.... จบไปแล้ว อีก 1 รุ่น ....
อีกไม่กี่เดือน IE รุ่น 12 ก็เข้ามา ....
มาร่วมเป็นครอบครัวเดียว กับพวกเรา .... ตลอดไป
วิถีแห่ง IE .... ดำเนินไป ไม่เปลี่ยนแปลง ...
ไม่เปลี่ยนแปลง ...
..........
แน่นอนว่า ...
"งานเลี้ยง" อาจมีวัน เลิกรา ....
แต่ "งาน" ของเรา ทั้งสอง ณ ภาค IE ของพวกเรา ....
ไม่มีวันเลิกรา
..........................................
