สำหรับคนไร้รัก...เยี่ยงข้าพเจ้านั้น
ก็เป็นเพียงวันธรรมดาๆ วันหนึ่ง ….
ก็แค่เป็น วันที่แม่ค้าขายดอกไม้ปากซอย ...
ขึ้นราคาดอกกุหลาบ …
จาก ดอกกุหลาบธรรมดาๆ มัดละ 10 บาท ...
กลายเป็น "กุหลาบแห่งความรัก" ดอกละ 10 บาท .....
ตามปกติ ณ ช่วงก่อนวันแห่งความรัก ....ก็เป็นวันที่ ข้าพเจ้า มักจะได้รับโทรศัพท์
จากเหล่าสาวก IE ทั้งหลาย มากมาย ....
แน่นอน ..... จากสถิติ ในรอบ 10 กว่าปีที่ผ่านมา
มีเพียง ประมาณ 0.000001% เท่านั้น
ที่จะเป็นการโทร มาเพื่อ ....
เพราะ ส่วนใหญ่ ที่เหลืออีก 99.9999999999%
ท่านทั้งหลาย ก็โทรมาฟูมฟาย มากมาย
เกี่ยวกับความรัก อันยิ่งใหญ่ของพวกท่านๆ ....
แบบว่า ....
แอบรัก / หลงรัก / คลั่งรัก / สะดุดรัก / ลอบรัก /
อึดอัดรัก / อยากรัก / ลืมรัก / เบื่อรัก / เซ็งรัก /
ฉันรักผัวเขา / เขารักผัวฉัน / ผัวฉันรักผัวเขา ....
ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ ....
รัก ๆๆๆๆ ๆๆๆๆๆๆ
รักๆๆๆๆๆ
รักๆๆ
รักๆ
รัก
เฮ้อ .... .....
14 กุมภาพันธ์ 2551
ข้าพเจ้า ออกจากบ้านไปทำงาน ตามปกติ
วันนี้ ถนนหนทาง ดูเป็นสีชมพูสดใส ...
เด็กนักเรียน แถบนนทบุรี ....
หน้าตาบ้านๆ ดำๆ เกรียนๆ ....
หอบหิ้วดอกไม้แห่งความรัก ขึ้นรถสองแถว
หน้าตาเบิกบาน ดวงตาเปล่งประกายแห่ง ความรัก .....
ณ ที่ ภาค IE ….
ภาคเล็กๆ ที่แสนสุข ในดินแดน ขอบชนบทของกรุงเทพ
คลื่น แห่งความรัก ...
ก็คึกคัก ตามกระแส วันแห่งความรัก เช่นกัน ....
มีประชาชน ถือช่อดอกไม้ เก้ๆ กังๆ เหนียมๆ อายๆ พอสมควร
เหล่า ช็อคโกแล๊ต แบบเม็ดกลมๆ ทองๆ ที่ดู hi-soๆ ....
ถูกแจกจ่าย ให้กินกันอย่างไม่เกรงกลัวความอ้วน
สำหรับตัวข้าพเจ้าเองนั้น ....
ก็พลอยฟ้าพลอยฝน เกาะติดกระแส ....
ได้รับของขวัญ ในวันนี้ เช่นกัน ....
เช่น ได้รับ SMS หวานๆ จากสาวก IE แก่ๆ 2-3 ท่าน ...
ได้ดอกไม้ .... พับจากกระดาษ 2 ดอก ...
ได้ตุ๊กตาเต่า แบบที่กระดิกอวัยวะได้ 1 ตัว
ได้ ช็อคโกแล๊ต 2-3 ก้อน ....
ดังนั้น ภาพรอบกายข้าพเจ้า ณ วันนี้
เป็นบรรยากาศแห่งความรัก โดยแท้ ....
เด็กๆ ปีหนึ่ง .... ก็หัวเราะ กิ๊กๆ กั๊กๆ ....
มีลีลา แห่งความรักหลากหลาย ....
หนุ่มน้อย ปีหนึ่ง คนหนึ่ง สวมเสื้อสีแดงสด ....
จัดบรรยากาศ ณ สวน IE หลังห้องข้าพเจ้า ให้โรแมนติก
ลงทุนนั่งดีดกีต้าร์ ครวญ เพลงรัก กล่อมสาว ....
ถือว่า เป็นภาพแห่งความรัก แบบใสใส ....
ส่วน หนุ่มปีสี่ ผิวขาว ท่านหนึ่ง
... ก็ ไอ่ คนที่ชอบ พูดมากๆ เพ้อเจ้อๆ .... นั่นแหละ
วันนี้ เขาลงทุนหอบหิ้ว ขนม- ดอกไม้ - ต้นไม้ ....
และ อุปกรณ์เสริม เกี่ยวกับวันแห่งความรัก ... มากมาย
มามอบให้ ... สาวปีสี่ นางหนึ่ง แบบเหนียมๆ ....
ประมาณว่า อยู่กันมาเกือบสี่ปี ..... เพิ่งจะค้นพบใจตนเอง ...
..... ก็ดูน่ารักดี นะ ...
และแล้ว ....
วันแห่งความรัก ของข้าพเจ้า และชาว IE ทั้งหลาย
ก็ดำเนินไปพร้อมๆ กับ วิถีแห่ง IE ...
ทุกชีวิต กลับเข้าสู่โลกแห่งความจริง อีกครั้ง ....
ชาวปีสี่ หัวปักหัวปำ ทำการบ้าน ท่านอาจารย์คุ้ย
ชาวปีสาม ทุกข์ทรมาน แสนสาหัส กับการเรียนวิชา measurement
ชาวปีสอง ตีปิงปองกันทั้งวัน เพื่อฉลองการปิดวิชา workshop
ชาวปีหนึ่ง เดินดุ่มๆ วัดขนาดของ ตึกภาค IE ทุกซอกทุกมุม
เพื่อทำการบ้านวิชา drawing …..
ส่วน ชาว Zn มั่งสุมกันในห้องลับ ริม workshop ตามปกติ
ส่วนข้าพเจ้า ก็นั่งๆ นอน ๆ กินๆ เม้าท์ๆ ตามวิสัย ...
เป็นเช่นนี้ ....ตราบจนเย็นค่ำ ....
แล้ว ....
ข้าพเจ้าก็กลับบ้าน เหมือนเช่นเคย ....
เย็นนี้ .... รถติดแหลกลาญ บนทางด่วน อย่างที่ไม่เคยเป็น
ฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี มืดลงๆ ....
ในใจของคนไร้รัก อย่างข้าพเจ้า เริ่มหดหู่ ....
สมองยังคงวนเวียน ในประเด็น วันแห่งความรัก
คิดไปคิดมา ว่า ....
คนเราจะมีรักไปทำไมหนอ ?..... ความรัก คือ อะไร หนอ ...?
ข้าพเจ้า มักสงสัยเสมอๆ ว่า ....
ความรัก มีค่าเพียง ..... ดอกไม้ช่อใหญ่ๆ ฤา?....
หรือ เป็นเพียงแค่ คำพูดหวานๆ ...
ที่หากหวานไม่พอ ...
ก็แถมช็อคโกแล๊ต อีก 2-3 เม็ด ....
รับรองว่าหวานสนิท ..... จับใจแน่ๆ
" คุณค่า ความรัก .... มีเพียง แค่นี้ ฤา ? ...."
.... คิดไป .... กระดืบรถไป .... ทีละนิดๆ
กว่าจะถึงนนทบุรี ก็เกือบสองทุ่ม .....
......
..
.
ทุกสรรพสิ่ง ในบ้านข้าพเจ้า เงียบสงัด ....
ได้ยินเสียงโทรทัศน์ ดังเจื้อยแจ้ว ....
เห็นแสงไฟส่องลอด หน้าต่างห้องพ่อ-แม่ ของข้าพเจ้า รำไรๆ ....
.... ข้าพเจ้า ค่อยๆ แอบมอง ผ่านกระจก ....
หากเป็นวันธรรมดาๆ วันหนึ่ง ...
นี่ก็คง .... เป็น ภาพ คนชรา สองคน .....
อายุ 88 ปี กับ 76 ปี
ที่ท่าทาง งกๆ เงิ่นๆ เดินเหินไม่แคล่วคล่อง ....
ความจำ เลอะเลือน
นั่งคุยกัน .... นั่งดูโทรทัศน์กัน ....
ณ วันแห่งความรัก
นี่คือ ภาพนิยามแห่ง "ความรัก" ....
ที่ข้าพเจ้า กำลังมองหาความหมายอยู่ ...
ความรัก..... มิใช่เพียงแค่ดอกไม้ช่อใหญ่
หรือ คำพูดหวานๆ ....
คนสองคน ... ที่อดทน ใช้ชีวิตร่วมกัน
ฟันฝ่าอุปสรรค ก่อร่างสร้างตัว
อยู่ร่วมทุกข์ ร่วมสุขกัน ....
อยู่เคียงข้างกัน .... ดูแลกัน
และ เป็นเพื่อนกัน ....
ตลอดไป
นี่คือ ....
ภาพของ "ความรัก" ที่คุ้นตาข้าพเจ้าทุกวัน
ภาพที่ ข้าพเจ้า “มอง” ทุกวัน แต่ไม่เคย “เห็น” ....
และ ข้าพเจ้า ก็เพิ่งจะเข้าใจจริงๆ แล้วว่า ....
"ความรัก" นั้น ....
อยู่รอบกายเราเสมอ ...
เพียงแต่ว่า ....
เราจะ "เห็น" ความรัก นั้น หรือ ไม่ ?
ดังนั้น
ณ วันแห่ง ความรัก ในปีนี้ ....
ขอให้ทุกคน .... มีความรักที่สดใส
ขอให้มีกำลังใจ และ อย่าท้อแท้ ในความรัก
เพราะ ... "ความรัก" ที่แท้นั้น ... มีอยู่จริง
และ งดงามเสมอ ...
.............................................................
