สัปดาห์นี้ .... เป็นสัปดาห์แรก
ของการสอบ final ของเหล่าเยาวชน IE ทั้งหลาย
ดังนั้น .... ใน IE Story ตอนนี้
จึงขอเริ่มสัปดาห์ใหม่ ด้วยเรื่องเบาๆ
แบบไม่มีเนื้อหาสาระอะไร....
แบบว่า ....เป็นเรื่องที่ ไม่ต้องใช้หัวสมองมาวิเคราะห์ขบคิดให้มาก ....
เพื่อให้เหล่าสาวก IE ทั้งหลาย ... ทั้งผู้กำลังศึกษาอยู่ ....
หรือ ทั้งเหล่าสาวก IE แก่ๆ ที่กำลังทำงานอยู่ ....
รวมทั้ง ผู้ที่กำลังอู้งาน .... แล้ว แอบเข้ามาเที่ยวใน blog นี้
จะได้พักผ่อนสมอง ... สมปรารถนา ....
เมื่อวันเสาร์ อาทิตย์ ที่ผ่านมา ....ข้าพเจ้า ถือโอกาส หลีกลี้ หนีจากกรุงเทพ ....
ตามวิสัยคนชอบเที่ยว ...
คราวนี้ ไปดินแดนแห่ง มะขามหวาน ....
หวังว่า ทุกท่าน คงจะรู้ดีว่าที่ไหน ....
... แน่นอน ...
คงจะไม่ใช่ แผงขายมะขามหวาน แถวๆ ท่าพระจันทร์ แน่ๆ
สรุปว่า ... ก็ไปแถวๆ เพชรบูรณ์ นั่นแหละ ....
มีสาวก IE ท่านหนึ่ง อุตส่าห์ ลงทุนเรียนวิชาเลือกตอนปีสี่ ...
ชื่อว่า ... วิชา ท่องเที่ยว .... อะไรทำนองนั้น
แต่ความรู้เรื่อง การท่องเที่ยวไทย .... ดูจะยังไม่พัฒนาเท่าใดนัก ...
เขายังคงสับสนเรื่อง ....
กำแพงเพชร-เพชรบูรณ์-เพชรบุรี-เพชรบุรีตัดใหม่ เสมอๆ ...
โดยสรุป .... ข้าพเจ้าก็ ออกเดินทางแต่เช้าตรู่ .... ไปเรื่อยๆๆๆๆๆ
จนจุดหมายสุดท้าย ก็คือ ถนนหน้าตาแบบนี้ ...
ดูถนนมันแห้งๆ หลุมๆ บ่อๆ .... ห่างไกลความเจริญยิ่งนัก ...
แต่ขอบอกว่า ... วิวสุดยอด ... อากาศยิ่งสุดยอดมากๆๆๆ...
มองไปข้างทาง อาจจะไม่เชื่อว่า .... เนี่ย นะหรือ คือ ประเทศไทย ...
นี่มันวิว เมืองนอกชัดๆ ...
คล้ายๆ สวิสเซอร์แลนด์ ผสม นิวซีแลนด์ ....
.... แต่นี่ คือ เพชรบูรณ์ .... ครับ พี่น้อง ...
ทุ่งหญ้าสีเขียว สลับทอง ...ลาดเอียงเล่นระดับ .... สวยงามเกินบรรยาย
ดูดีๆ ว่า หญ้าสีทองจริงๆ ... ของแท้ แห่งประเทศไทย ....
ณ สุด ถนนสายโคลงเคลง .... ท่ามกลางซอกหุบเขา ....คือ จุดหมายของข้าพเจ้า .....
วัดเล็กๆ ซ่อนตัวกลางวงล้อมของขุนเขา ....
แวดล้อมด้วย พรรณพืช ไม้ดอกที่งดงาม .....
ข้าพเจ้า ได้รับมอบหมาย ให้มาที่นี่ ...เนื่องจาก ต้องมาช่วยถ่ายรูป ... เพื่อทำหนังสือให้วัดแห่งนี้ ....
ตอนแรก ก็หนักใจ.... เพราะกลัวว่า จะถ่ายยาก ....แต่พอมาเจอสถานที่จริง ....
มองมุมไหนก็สวยไปหมด ... ก็เลย สบายใจ...
ใครๆ มาที่นี่ แล้วหลับหูหลับตาถ่ายรูป .... ก็รับรองว่า สวยทั้งน้าน ....
เพราะทิวทัศน์งาม ... สิ่งก่อสร้างในวัดประณีตสวยงาม ...
เช่น .... แค่ ภาพของเก้าอี้พลาสติกธรรมดาๆ หน้าโรงครัว ของวัด ....
ก็ อาจจะ กลายสภาพเป็น ภาพเก้าอี้พักผ่อน .....
หน้าระเบียงหน้าห้องพักหรูๆ ของรีสอร์ตแพงๆ ได้ทันที
ด้านหน้าของศาลาวัด .....ทำเป็นระเบียงยาว ลัดเลาะขอบของหุบเขา ...
ใช้เดินจงกรม ... และ ฟังเทศน์ฟังธรรม ...
เป็นระเบียงชมวิวหุบเขา แบบ พาโนรามา 360 องศา ....
เพียงแค่ ยืนเงียบๆ ชมธรรมชาติ อันยิ่งใหญ่อลังการ ....
ก็เบิกบานใจแล้ว ...
นี่คือ .... เรือนที่พัก ของผู้มาปฏิบัติธรรม ...บ้านหลังน้อยๆ ตามไหล่เขา ... กลางทุ่ง
เรียบง่าย สงบ ... วิเวก ....
.....
..
.
ตลอดทั้งวัน
ข้าพเจ้า ก็เดินท่อมๆ ขึ้นเขา ลงเขา
ตระเวนถ่ายรูปทุกซอกทุกมุม .... ด้วยจิตใจอันเบิกบาน
.... เช้าตรู่ วันใหม่ข้าพเจ้ารีบตื่น ก่อนดวงอาทิตย์จะขึ้น
เดินลัดเลาะ ไปอีกเนิน .... ตั้งกล้องถ่ายรูป รอเวลา
ฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี .... เป็นแนวสีแดงคาดขอบฟ้า
แสงไฟ จากศาลาวัด ... ดูเป็นประกายสีเหลืองทองอร่ามตา
สาดส่อง .... ลอดจากช่องหน้าต่าง ประตู งามจับใจ ....
เสียงสวดมนต์ ดังแว่ว ....ฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี ทีละน้อยๆ .....
ภาพที่ข้าพเจ้าเห็น ....
งดงามดังสรวงสวรรค์ หรือ ทิพยวิมาน ....
หากสวรรค์ชั้นฟ้า ในจินตนาการ มีจริง ...
ก็คงเป็นภาพ เช่นนี้หละ ....
อาจจะเรียกได้ว่า ....เป็นช่วง สองวันที่ข้าพเจ้าประทับใจ และมีความสุขมากๆ ....
เพราะ ได้อยู่ในสถานที่ ที่งดงาม ....
ได้เห็นผู้คนมาปฏิบัติธรรม ทำบุญไหว้พระ ...
อีกทั้ง ได้ทำตนให้มีประโยชน์ .....
จากเดิม ที่เคยถ่ายรูปเล่นๆไร้สาระ ไปวันๆ ...ณ วันนี้ .... ก็ได้ มาถ่ายรูปให้กับ วัดนี้ ....
ถ่ายเสร็จแล้ว .... จะได้เอาไปใช้หรือไม่ ... ก็ไม่รู้ ?
ก็ช่างมันเหอะ .....
เพราะ เพียงแค่ได้ทำ ... มันก็สุขใจยิ่งนักแล้ว
มาวัด ครั้งนี้ ...ข้าพเจ้า ก็ได้เพื่อนใหม่ .... อีก 1 ท่าน
สีดำๆ ... ขนฟูๆ ตัวอ้วนกลม ....
ฟันผุ..... ตัวเหม็น ... และ ปากเหม็นมาก ....
ชื่อ อะไรก็ไม่รู้ ....
ตลอด 2 วัน .... มันก็วิ่งตามข้าพเจ้าตลอด ...เลยได้เป็น ดาราหน้ากล้องตลอด ...
เวลาเหนื่อยๆ ...มันก็ทนฟังข้าพเจ้า บ่นโน่นบ่นนี่ ...
ไม่ว่าข้าพเจ้าจะพูดอะไร...
มันก็นั่งนิ่งๆ ฟังข้าพเจ้าพล่าม ได้เป็นนาน แสนนาน ...
นอกจากนี้ ยังช่วยเก๊กท่า ช่วยทดสอบแสง .... ช่วยลุยไปตามกอหญ้ารกๆ ....
ตอนดึกๆ ช่วยอยู่เป็นเพื่อน แก้เหงา
ยิ่งเวลากลัวผีขึ้นมา ... มันก็ยังอุตส่าห์
ช่วยหอน ประกอบอารมณ์สยอง ได้ดียิ่ง ...
สายลมพัดเฉื่อยฉิว ... เย็นสบายเสียง พระอาจารย์ กำลังอบรมสั่งสอน ญาติโยมทั้งหลาย ...
ให้รู้จักเมตตา เห็นอกเห็นใจกัน เข้าใจกัน
เพราะ ทุกคน คือ เพื่อนร่วมโลก ใบเดียวกัน ....
ร่วมทุกข์ ร่วมสุข ร่วมชะตากรรม
ร่วมทุกข์ ร่วมสุข ร่วมชะตากรรม
ซึ่งกันและกัน
.......
..
.
เจ้าดำ ปากเหม็น .... เบียดตัว มาอิงแอบข้าพเจ้า
น้ำลายเหนียวๆ ไหลยืด เปียกข้อศอกของข้าพเจ้า
ไออุ่นๆ เหม็นๆ โชยเข้าจมูก ข้าพเจ้า
ข้าพเจ้า โอบกอดมันไว้แน่น
อย่างไม่รังเกียจ ความโส ของมัน
เพื่อนเอย ...
เพื่อนร่วมโลก ที่น่ารักของข้าพเจ้า ...
.............................................
๓ ความคิดเห็น:
ภาพสวยมากเลยครับพี่
อยากไปบ้างจัง
ถืงน้องๆ สู้ๆครับ
รูปที่เห็นมันน่าจะเป็นพาโนรามาซัก 180 องศามั้งพี่ อิอิ
รูปหมาดูดีเนอะ สง่ามีชาติตระกูล
จาก....แผ้วซ่อนกา
พี่เต่าคราวหน้าผมขอไปด้วยคนได้มั๊ยครับ
อยากเที่ยวมากๆ เลย
ขุน zb
แสดงความคิดเห็น