ทุกอย่าง ในวิถีแห่ง IE .... ก็คงจะกลับสู่สภาพเดิม ....
ปีนี้ ... คะแนน admisssion สอบเข้า IE ก็ประกาศแล้ว ....
ผล ก็เหมือนๆ เดิม ไม่น่าแปลกใจอะไร ... กล่าวคือ
และหากดูภาพรวมของเฉพาะ IE ทั้งประเทศ ...
คือ 1. จุฬา / 2.เกษตร / 3. IE ของเรา ...
แต่ ข้าพเจ้า... ก็แค่ อยากจะสะกิดใจพวกเราทุกคน ว่า ....
เรื่องนี้ ... คือ ความรับผิดชอบร่วมกัน ของพวกเราชาว IE ทุกคน
.... และ.... เมื่อ ข้าพเจ้าเดินเข้าไปในภาค ...
เพราะ ภาคทั้งภาคเงียบสนิท ... ไม่มีเสียงเอะอะเฮฮา ...
และ เมื่อข้าพเจ้า มองไปที่... บอร์ด สารพัดข่าว หน้าส้วม ....
ทุกๆ ช่อง ดูขาวสะอาด ... ไม่ว่าจะเป็นช่องของ Z / Zs
ยังอยู่กันครบ... บนบอร์ดนี้ ...
เมื่อข้าพเจ้า เดินไปดูใกล้ๆ ...
ร่องรอย ลายมือจางๆ ยังเหลืออยู่บ้าง ... อ่านได้ ว่า ...
... " คิดถึงเพื่อน ... คิดถึงภาค " ...
... "กิน_กันมั๊ย ..."
... อ่านแล้ว ข้าพเจ้า ก็อดยิ้มไม่ได้ ...
แต่บรรยากาศ อันเงียบสงัด... ณ ช่วงเวลานั้น
ก็ทำให้ น้ำตาเล็กๆ ของชายร่างใหญ่อย่างข้าพเจ้า ... ไหลซึมออกมาได้ เช่นกัน ...
และยิ่ง มองต่ำลงมาอีก 1 ช่อง .... ของชาว 3n ...
ลายมือจางๆ เขียนว่า ....
"ฉันยังอยู่" ... และ ... "คิดถึงภาคจัง" ....
ณ วันธรรมดาๆ ....อ่านแล้ว ก็คงจะ เฉยๆ ...
แต่ ณ วันอันเงียบเหงา ... ไม่มีใครรอบกาย ....
อ่านแล้ว ... มันได้อารมณ์ จับใจจริงๆ ...
.
ข้าพเจ้า คงจะไม่ต้องบรรยาย ความรู้สึก อะไรมากมาย
แต่ก็เพียง อยากจะบอกว่า ....
ข้าพเจ้า รู้สึกดีใจ ที่ได้เห็น พวกเราทุกๆ คนคิดถึงกัน ....
และ ดีใจ ... ที่ทุกคน คิดถึงภาค ....
ข้าพเจ้าคิดว่า ....
.
.... สิ่งนี้ .... ยิ่งใหญ่ และ มีคุณค่า ยิ่งกว่า ....
การได้เป็นภาควิชา ... ที่มี คะแนนสอบ admission สูงๆ ....
เพราะ ...
"... คะแนนสูงๆ จะมีประโยชน์อะไรเล่า ? ...
ถ้าคนในภาค... ไม่รักกัน /ไม่คิดถึงกัน .... และ ไม่คิดถึงภาคของตน ...."
.
วันนี้ .... ข้าพเจ้ารู้สึกคิดถึง พวกเราทุกคนจริงๆ ....
