ตอนที่ 114 : สุขในทุกข์ .... ทุกข์ในสุข ....

วันนี้ อากาศดี ท้องฟ้าสดใส งดงามยิ่งนัก

สายลมแห่งฤดูหนาว พัด เอื่อยๆ ...
ใบไม้เก่า ร่วงหล่น ....
ปลิวตามกระแสลม สู่โลกกว้าง อย่างอิสระ
ใบไม้ใหม่ ผลิออก สีเขียวอ่อน สดใส ....
ท้าทายสายลมและแสงแดด

ที่หน้าบ้านเรา .... ภาค IE

เริ่มมีกิจกรรมแปลกๆ ตั้งแต่ตอนสายๆ .....

ลูกโป่งสีสดใส เริ่มนำมาติดที่ป้ายหน้าตึก ....

ใช่แล้ว .... วันนี้ เรามีงานปีใหม่ IE ...

หลังจากเลื่อนมาหลายหน เนื่องจากความเหมาะสมของสถานการณ์ ...

วันนี้ .... เราก็จัดงานซะที ...

นัง Love ... แมวขาวพเนจร มีรูปหัวใจสีส้มข้างลำตัว

นอนที่หน้าขั้นบันไดตึก อย่างเกียจคร้าน ...
มันคงจะชินชาแล้ว กับ การจัดงานบันเทิงของ พวกเราชาว IE ....

ตามธรรมเนียม งานปีใหม่ IE

เราจะมอบหมายให้ น้องปีหนึ่งเป็นเจ้าภาพ

เพื่อฝึกหัด ให้น้องรู้จัก จัดงานบันเทิง ....

หัดซื้อของ หัดบริหารจัดการเพื่อนๆ ....

ดังนั้น งานนี้ จึงมีน้องปีหนึ่ง ชาว Z11 เป็นทีมงาน

แต่เมื่อดูหน้าตาแล้ว คงจะคุ้นๆ กันดี ....

เพราะเป็นทีมงานจัดสวน IE อันโด่งดัง นั่นเอง ...

เนื่องจากทีมนี้ .... เป็นทีมจัดงานระดับมืออาชีพ

ดังนั้น จึงมีการตระเตรียมงานกันอย่างดีเยี่ยม

เกินมาตรฐาน เด็กปีหนึ่ง ...

มีการตบแต่ง ประดับประดาเวที ....

จัดทำฉาก ทำม่าน .... ทำอะไรก็ไม่รู้มากมาย ...

มีการปีนไปติดไฟ ติดฉากหลังเวที ...

แบบว่า อลังการ งานสร้าง พอสมควร ....

แล้วก็เริ่มเปิดงาน .... ท่านอาจารย์ให้โอวาท

แขกๆ ทุกชั้นปีมาชุมนุมโดยพร้อมเพรียง ...

ปีนี้ มีการจัดสถานที่ดีมาก .... ไม่ต้องยืนเก้ๆ กังๆ กลางลาน

เขาจัดให้มีโต๊ะเก้าอี้ ให้นั่งสบายๆ เป็นหมู่คณะ .....

พิธีกรปีหนึ่ง 2 ท่าน ...

แต่งกายย้อนยุคเป็นเด็ก ม.ปลาย ....
ดูน่ารักดีอ่ะ ...

นี่คือ เหล่าปีหนึ่ง ... Z11
มีปีสอง ร่วมแจมด้วย ...

เมนูของว่าง .... เริ่มจาก
ข้าวเกรียบสีสวย .... สวยสดใสจิงๆ ...
และลูกชิ้น - ไส้กรอก ....
หน้าตาไว้ใจได้ เพราะ สีไม่ฉูดฉาดมากนัก ...

นี่คือ เหล่าปีสอง .... Z10

นี่ก็ปีสอง .....

ปีนี้ อาจจะเรียกได้ว่า .... เป็นปีแรกจริงๆ

ที่งานปีใหม่ IE .... มีของกินแบบสาระๆ ...

อาหารดูดี มีสกุล .... ครบห้าหมู่ ... ได้แก่

ข้าวผัด ไก่ทอด .... แกงเผ็ดลูกชิ้น

มีผัดผัก .... ดูเป็นเรื่องเป็นราวดี ....

มีข้าวสวย และ ขนมจีนด้วย ....

ของหวาน เป็นไอติมกะทิมหาชัย ....

พร้อมเค้ก และแยมโรล ....
ดูดี มีสาระ และ มีคุณค่าทางโภชนาการจิงๆ ...

นี่คือ เหล่าปีสาม .... Z9

นี่ก็ ... ปีสาม

และนี่ ก็ปีสาม .... เช่นกัน

ขอเล่าเรื่อง ... ของกินต่อ ....

นอกจากนี้ ยังมีขนมแปลกๆ ดีๆ ไทยๆ ....

ที่ข้าพเจ้า ไม่ได้กินมานานแสนนาน .... คือ
ข้าวเหนียวสังขยา + ขนมกล้วย + ขนมใส่ไส้ ....

สุดยอดๆๆๆๆๆๆ .....

ธรรมดา.... งานแบบนี้ พวกเรากินแต่ แตงโมซีดๆ จืดๆ

สับผสมกับ สัปปะรดเหี่ยวๆ เปรี้ยวๆ ...

ดังนั้น จึงขอชมว่า

งานนี้ ... อาหาร สุดยอดๆๆๆๆๆ

แม้ดูเหมือนว่า .... ปริมาณอาหาร จะน้อยไปหน่อย

และ น่าจะไม่เพียงพอ ต่อความต้องการของเหล่า

ชาว IE ผู้หิวโหย + ลิ้นจระเข้ ทั้งหลาย
แต่คุณค่า และ น้ำใจ ที่น้องๆ ตั้งใจจัดให้พวกเรา

ยิ่งใหญ่ ๆๆๆๆๆๆ สุดจะประมาณ ....

และนี่ คือ เหล่าปีสี่ .... Z8

อีกไม่กี่วัน รุ่นนี้ ก็เรียนจบแล้ว ....

และนี่ คือ ผู้อาวุโสสูงสุดของ IE .... ชาว Zn6

Zn รุ่นสุดท้ายแล้ววว พี่น้อง .....

งานวันนี้ มีอีกสิ่งที่พิเศษ ....

คือ เป็นปีแรก ที่เราจะแจกรางวัล กีฬาฟุตบอล IE ....

กล่าวคือ

ปีนี้ เราจัดฟุตบอล IE ... เตะกันเล่นภายในภาค ...

มีทั้งหมด 5 ทีม คือ ทีมปี 1-2-3-4 และ ทีม Zn ....

ผู้ชนะเลิศ เป็น แชมป์ปีนี้ คือ ชาว ปีสาม ....
ปีหน้า คงจะจัดอีก เพราะ ปีนี้ มีการลงทุน

ซื้อถ้วยรางวัลแบบอลังการ ... เอาไว้ใช้ตลอดไป ....

ปีหน้า .... ยินดีต้อนรับ ทีมคนแก่ ศิษย์เก่า IE ... เช่นกัน
หากอยากออกกำลัง ... มาร่วมได้เลย ...

และ อาจจะเพิ่มกีฬาอื่นๆ ด้วย ...
เพราะ ถือว่า เป็นการเตรียมความพร้อม สำหรับ

กีฬา IE สัมพันธ์ ระหว่าง IE มหาลัยอื่นๆ ที่จะจัดปลายเดือนนี้ ...

แล้วงานปีใหม่ ..... ก็ดำเนินไป ...

ท่ามกลาง เสียงเพลง เสียงหัวเราะ เสียงกินอาหาร

ดำเนินไปตามจังหวะ และ ลีลาแห่งวิถีชาว IE

ข้าพเจ้า และ นัง Love .... สาวกแมวตัวโปรดประจำ IE

เหม่อมอง วิถีแห่ง IE อย่างสุขใจ .....

ชาวปีหนึ่ง กำลังจ้อกแจ้กวุ่นวาย ... บริการข้าวปลาอาหารให้พี่ๆ ...

ชาวปีสองคุยกันเนือยๆ ... คงจะเหนื่อยและเพลีย

เพราะวันนี้ เป็นวันเรียนวิชา workshop .......

ชาวปีสาม เอะอะ เฮฮา .... ไม่รู้จักทุกข์จักโศก ....

ชาวปีสี่ และชาว 3Zn .... ดูเป็น เด็กหน้าแก่ กร้านโลก ...

อีกไม่กี่วัน .... ก็จะจากข้าพเจ้า และ บ้านแห่งนี้ไป อีกแล้ว ....

ทุกครั้ง ที่จัดงานปีใหม่ IE ....

ข้าพเจ้า ก็มักจะรู้สึกแบบนี้ทุกที ....

แบบว่า.... รู้สึกดีใจ ที่ขึ้นปีใหม่เสียที ....

อีกทั้ง รู้สึกดีใจ และ สบายใจ

ที่เห็น เด็กๆ ปีหนึ่ง ที่เข้ามาใหม่ๆ

เริ่มทำงานเป็นหมู่คณะ เริ่มมีเพื่อน มีสังคม ...

เริ่มเข้าสู่ วิถีแห่งความสุข ในIE ....

แต่อีกนัย หนึ่ง ....

ข้าพเจ้า ก็เริ่มใจหาย ....

ที่จะต้องลาจาก ... เด็กๆ อีกกลุ่ม ที่กำลังจะเรียนจบ ในไม่ช้า ....

ถือว่า .... มันเป็น ความสุข ในความทุกข์

และ เป็นความทุกข์ ในความสุข ....

ที่ข้าพเจ้า ต้องเผชิญทุกๆ ปี ตลอดมาและตลอดไป .....

ท้องฟ้า ยังคงสดใส เจิดจ้า ...

สายลมแห่งฤดูหนาว ยังคงพัด เอื่อยๆ ...

ใบไม้เก่า ร่วงหล่น ....

ปลิวตามกระแสลม สู่โลกกว้าง อย่างอิสระ

ใบไม้ใหม่ ผลิออก สีเขียวอ่อน สดใส ....

ท้าทายสายลมและแสงแดด

ข้าพเจ้า เฝ้ามองความเป็นไป เยี่ยงนี้ ....

อย่างสุขใจ .....
...............................................................