ตอนที่ 109 : เฉลยปริศนา ... ระฆังวิวาห์ IE

ก่อนอื่น ....
ข้าพเจ้าต้องขอโทษ เหล่าเจ้าสาว “นอมินี” ทั้งหลาย
ที่ข้าพเจ้าบังอาจ แอบอ้างชื่อ กล่าวถึงในตอนที่แล้ว
รวมทั้ง ต้องขอโทษ เจ้าบ่าว “นอมินี” อีก 1 ท่าน
ที่บังอาจนำชื่อท่าน มาล้อเลียน เช่นกัน

..... ประเด็นร้อนๆ ในตอนที่แล้ว

ก่อเกิดกระแส hot ในวงกว้างมากๆๆๆๆ

hot สุดจะพรรณนาได้ กล่าวคือ ...

เหล่า เจ้าสาว “นอมินี” ทั้งหลาย

ถูกเพื่อนๆ รุมเช็คข่าวกันวุ่น ....
เรียกว่า โดนเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ รุมยำ รุมอำกันแหลกราน ว่า

"จะแต่งงานทั้งที ..... ทำไม ไม่บอกเล่า พวกกรู รู้เลย ...."

รวมทั้ง เหล่า “เพื่อนชาย” ของสาวๆ เหล่านี้
ก็พลอยถูกลูกหลง ตามไปหลายดอก ด้วย …
แบบว่า งงๆ ว่า ....

"แฟนกู แมร่ง... จะแต่งงานแล้ว ฤา ????
ทำมาย ... กรู ไม่รู้เรื่องเลยวะ ????"

อีกทั้ง ข้าพเจ้ายังได้ยินมาว่า ..... ในวันนี้
กลุ่มเครือข่าย "พรรคพลังสาวแก่ IE" ทั้งหลาย
ต่างไม่เป็นอัน ทำมาหากิน โทรเช็คข่าวกันวุ่นวาย ....

วุ่นวาย ยิ่งกว่า การจัดตั้งรัฐบาล ในปัจจุบัน ซะอีก

และนี่ ...
คือ คำเฉลย และ บทสัมภาษณ์

ว่าที่ “เจ้าสาว” คนใหม่ ของพวกเรา ชาว IE
....

ข้าพเจ้า ยิงคำถามแรกว่า

“อืมส์ ... ตกลงว่า แต่งงานแน่ๆ... ใช่ไม๊ ที่ไหน เมื่อไหร่ ?”

เจ้าสาว ตอบทันที ว่า

“อ๋อ... แต่งแน่ๆ วันเสาร์ที่ 26 มกรา ปีนี้ .... แต่งที่นครปฐม ....”

ข้าพเจ้า (สงสัยมาก) ถามว่า

“ทำมาย ต้องเป็น นครปฐม ? ....

ได้ข่าวว่า โต๊ะจีนแถวนั้น ถูกม้ากกกก....

จะแต่งงานแบบ low cost หรือเธอ ?”

เจ้าสาว (หน้ากลายเป็นสีแดงนิดๆ) ตอบอายๆ ว่า

“เออออ.... แบบว่า ..... แฟน เป็นคนที่นั่นอ่ะ...”

ข้าพเจ้า (แกล้งโง่) ถามว่า

“คือ ... แฟนเป็นคนทำโต๊ะจีน ?

หรือ เป็นชาวนครปฐม ?

หรือ เป็นคนทำโต๊ะจีน ที่เป็นชาวนครปฐม ?

... ช่วยตอบชัดๆ ชี้ชัดๆ หน่อย ดิ ... ”

เจ้าสาว (ทำหน้าแอ๊บแบ๊วนิดๆ) ตอบว่า

“ แหม .... แฟนเป็นคน นครปฐมค่ะ เพ่ ...

เป็นคน นอกวงการ IE อ่ะ... ”

ข้าพเจ้า (ทำหน้าซีเครียดเล็กน้อย) ใส่ไฟว่า

“ รู้ไหมว่า ... ผู้ชายนครปฐมส่วนใหญ่ ปากหวาน

เจ้าชู้ แฟนเยอะ .... เป็นคนของประชาชน ....

หากไม่เชื่อ ... ก็ดูอย่างพวกหนุ่มๆ IE นครปฐมทั้งหลายสิ ....

แบบว่า ..... หวานฉ่ำ มากรัก ทั้งน้านนนน.....

ลองนับ ไล่เรียงรุ่นได้เลย ... ตั้งแต่รุ่นแรกๆ ถึงรุ่นปัจจุบัน .... ”

เจ้าสาว (ทำหน้าตกใจเล็กๆ) ร้องว่า

“ ว้าย .... จริงด้วย ......”

ข้าพเจ้า (เก๊กหน้าเครียดๆ แบบอาจารย์โหดๆ) ถามแบบจริงจังว่า

“แล้วแฟน รู้ไหมว่า .... IE คือ อะไร ?”

เจ้าสาว (เครียดเล็กน้อย) ตอบเบาๆ ว่า

“คงยังไม่รู้อ่ะ ...”

ข้าพเจ้า (ส่ายหัวไปมา) กล่าวเหน็บแนมว่า

“ อะไรวะ... จะมาเป็นเขย IE ได้ไงเนี่ย ...”

เจ้าสาว (ทำหน้ารำคาญๆ) บอกแบบเบื่อๆ ว่า

“ช่างมันเหอะพี่ .... แต่งๆ ไป เดี๋ยวมัน ก็รู้ซึ้งเองหละ ....”

ข้าพเจ้า (ออดอ้อนมากมาย) ถามว่า

“ ตกลงว่า ... วันแต่งงาน

จะมีโต๊ะจีนให้ชาว IE กี่ตัว เนี่ย?....”

เจ้าสาว (กัดฟัน เม้มปาก ทำหน้าเหี้ยม) ตอบงึมงำว่า

“ กี่ตัว ก็ได้อ่ะ .... “

ข้าพเจ้า (หน้าตาแจ่มใส เบิกบาน) รีบหักคอเจ้าสาว ในบัดดลว่า

“ งั้น... ขอจองสัก 40 โต๊ะ

สำหรับ ชาว IE 400 คน ....

แบบว่า จะได้จัดงานฉลอง .... “10 ปี 2 เดือน IE” ซะเลย

อ้อ! ฝากทำของที่ระลึก กับเสื้อด้วยนะ

แล้วว่างๆ...

ชั้นจะพาเด็กๆ IE ปี 1-2-3-4

ไปจัดสวนหลังบ้านให้ .....”

เจ้าสาว (กรีดร้องสุดชีวิต)

“ ว้ายยยยย ..... ”

.......................

นี่คือ บทสนทนาสุดท้าย ....

แล้วเธอ ก็เดินจากข้าพเจ้าไป อย่างเร่งรีบ .......

ประวัติเจ้าสาว
ชื่อเล่นจริงๆ : พี่ตั๊กแตน
ชื่อเล่นปี 2543-2546 : พี่แตน
ชื่อเล่น ปี 2547-2549 : เจ๊แตน
ชื่อเล่น ปี 2550-ปัจจุบัน : ป้าแตน

(โปรดใช้เรียก ตอนลับหลังเท่านั้น .... มิฉะนั้น มีเคือง)
..............................

หน้าที่การงาน
ทำทุกอย่าง มากมาย ที่ภาค IE …เช่น
- รับโทรศัพท์ / ไม่รับโทรศัพท์

- พิมพ์งานทุกชนิด / ชอบแอบเล่นเกมส์บ้าง แต่ไม่เก่ง เพราะสังขารไม่อำนวย ....

- โหลดเพลงทุกชนิด / โหลดหนังทุกชนิด /

- อดทนทำงานทุกชนิด ที่เด็กๆ IE ชอบแกล้งโง่... ทำไม่เป็น

- อุ่นอาหาร / ชงกาแฟ / สั่งอาหารอีสาน / ปอกส้มโอได้ดี พอใช้ ...

ความสามารถพิเศษ (เยาวชน ควรฝึกฝน เลียนแบบให้ได้)
1. พูดโทรศัพท์มือถือไป พร้อมๆ กับทำงานได้ดีเยี่ยม ....
2. สามารถ ค้นหาและโหลดเพลง (รุ่นเก่าๆ โบราณๆ)

ได้อย่างรวดเร็ว น่าอัศจรรย์ใจ ....

เช่น ... เพียงแต่บอกคร่าวๆ ว่า ...
“นี่ .... อยากจะได้เพลง ที่ขึ้นต้น intro ว่า ตี๊ๆๆ ต่า ตี่ๆ ติ๊ดๆๆๆ

.... มีเนื้อเกี่ยวกับ ฝนตก ... .. ร้องโดยป้าเบิร์ด ...”
รับรองว่า.... ไม่เกิน 90 วินาที ก็เรียบร้อย จัดให้ได้ ....
3. เวลารับโทรศัพท์ ทำเสียงสวยๆ ได้ ....

4. พยายาม ลดความอ้วนมาแล้ว 43 ครั้ง ในรอบ 8 ปีที่ผ่านมา ...
ผลก็คือ .... ก็แบบที่เห็นๆ กันหละ พี่น้อง ....

แรงบันดาลใจ ที่เธอ ตัดสินใจมาทำงานที่ IE

..................
แบบว่า .... เรื่องมันยาว แต่เล่าสั้นๆ ว่า
ณ ปี 2543 ....

พี่ธุรการภาควิชา IE คนแรก .... ชื่อ พี่นาฏ ...

ได้ลาออก... เพื่อไปเป็นเศรษฐีนี ที่ประเทศอังกิด ...
ภาคเรา จึงได้ จัดงานเลี้ยงส่งเธอ อย่างครึกโครม
มีการออกไปกินข้าวเย็น กันที่ร้านแถวๆ ถนนศรีนครินทร์

ในงานคืนนั้น ....

พี่นาฏ ได้พาเพื่อนสาวสุดสวย ท่านหนึ่ง มาร่วมงานด้วย ....
เจ๊นาฏ เธอโม้ มากมายว่า ....

เพื่อนสาวคนนี้ .... แบบว่า ... อืมมมมส์
1. สวย ... หุ่นดี ... น่ารัก ... ร่าเริง ...

2. เด้ง ... ขาวอวบเล็กน้อย ....
3. ทำงานเก่ง ... อดทนงานหนัก ...

4. ไม่ปากร้าย .... ไม่วีน ... หากไม่ถึงขีด

5. กินไม่จุ .... แต่กินบ่อยและถี่ พอสมควร ...
โดยสรุป คือ แบบว่า .... เหมาะกับภาคเรามาก ....

จัดว่า เป็น spec ในฝัน .... ของภาค IE โดยแท้ ....

งานคืนนั้น สนุกมาก ....
มีชาว IE รุ่น Z1 และ Z3 ….. ไปร่วม เลี้ยงอำลามากมาย ....
จำได้ว่า .... มีแขกพิเศษอีกท่าน ที่มาร่วมงาน

คือ ท่าน "พี่ต๊อก" .... ดร.จารุวัตร แห่งภาคเครื่องกล

จำได้แม่นยำว่า .... พี่ต๊อก หอบหิ้ว “ไวโอลิน” มาด้วย
และได้มาสีไวโอลิน ขับกล่อมบทเพลง ให้พวกเราฟัง

มองดูคล้ายๆ การสีซอให้ควายฟัง โดยแท้ ....

จำได้ว่า... เหล่า ควาย เด็กๆ IE ทั้งหลาย ได้แต่ เบิ่งมอง ทำตาปริบๆ ...

ตีสีหน้าซาบซึ้ง ไปกับบทเพลงกัน โดยถ้วนหน้า ....

โดยสรุป ... งานคืนนั้น
ชาว IE ต่างก็ ออกฤทธิ์ ออกเดช ....
แสดงตัวตน ให้ “พี่ตั๊กแตน” เห็นธาตุแท้ IE อย่างเต็มที่

ด้วยประการทั้งปวง ...

ข้าพเจ้า ไม่เข้าใจเลยว่า

"เหตุใด? .... หญิงสาวตัวน้อยๆ ชื่อ ตั๊กแตน ....
จึงหาญกล้าตัดสินใจ เข้ามาทำงาน ณ ภาควิชาของเรา"
ทำไม ๆๆๆๆๆๆ ..... ?????
ภาคก็เล็กแสนเล็ก ... เด็กก็แสนจะขี้เมา ....

ทุกคนบ้าๆ บอๆ เหมือนคนเมายา ตลอดเวลา ....

แต่ ...
แต่เธอ ก็ ตัดสินใจ

มาอยู่กับพวกเรา ..... ตราบจนทุกวันนี้ ....
ซึ่งก็นับได้ เกือบๆ จะ 10 ปีแล้ว
เรียกได้ว่า .... รู้จักเด็กแทบทุกคน ตั้งแต่ยุคแรกๆ จนปัจจุบัน .....

วันแล้ว.... วันเล่า
ปีแล้ว .... ปีเล่า
จากเด็กสาว ที่เขินอาย ต่อกล้องของข้าพเจ้า ....

กลายเป็นสาวใหญ่ สู้งาน .... อึดสุดๆ
นโยบาย ของเธอ คือ

แบบว่า "คิดอะไรไม่ออก บอกพี่แตน .... เดี๋ยว จัดให้ ค่ะ" ...


คงไม่มีอะไรจะกล่าวมากมาย ...
นอกจากจะ ขอแสดงความซาบซึ้ง
ในฐานะที่เธอ ... เพื่อนร่วมงาน ผู้ยิ่งใหญ่อีกท่านหนึ่งของข้าพเจ้า
เป็นผู้ที่ ช่วยเอาใจใส่
ช่วยเหลือ มีน้ำใจ ดูแล เหล่าน้องๆ
ศิษย์ IE ที่น่ารักของข้าพเจ้า เป็นอย่างดี ตลอดมา
อาจจะเรียกได้ว่า.... ทำทุกๆ อย่างให้พวกเรา
นับจากวันแรกสุด จนถึง วันสุดท้ายของชีวิตนักศึกษา IE
ของพวกเราชาว IE ทุกคน

ทุกวัน ... เราก็จะเห็นภาพนี้เสมอ ...

ทำงานไป ยิ้มไป ...
นี่แหละ ... พี่แตน ของ พวกเรา ....


.... ก็ ดีใจนะ ... ที่ในที่สุด
ป้าแตน ... อุ๊ปสสส์ ....
พี่แตน ของพวกเรา ... จะแต่งงานซะที ...
เพราะ เมื่อวันเวลาล่วงไป สังขารย่อมร่วงโรยไป
ตอนนี้ ......
ถึงแม้ว่าลมหนาวพัดโชยมา อีกระลอก ....
แต่ปลายมกรานี้ ....
เจ๊ของเรา .... ก็คงจะหายหนาวแล้ว

ในนาม ของครอบครัว IE ทุกหมู่เหล่า
ขออวยพรอวยชัย ให้ เจ๊ของพวกเรา .... มีความสุข มากๆๆๆๆๆๆ ....
สุขมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สุขมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สุขแบบที่ พวกเราชาว IE มีร่วมกันตลอดมา ....
อ้อ! …
อืมมมม์ ...ตกลงว่า .... เรื่องที่ จะขออาศัยจัดงาน
“10 ปี 2 เดือน IE”… ที่ในงานแต่ง ของเจ๊ น่ะ...
จะได้ ฤา ไม่ ? .....
แบบว่า ....
ขอโต๊ะจีนฟรี เพียงแค่ 40 โต๊ะเท่านั้นเอง ...
นะเจ๊... นะ
นะ
นะ
นะ
.

..........................................................