ตอนที่ 104 : ความสุข มากๆ ....

ช่วงนี้วันหยุดเยอะ …
ข้าพเจ้า ก็ถือโอกาส อู้งานเล็กๆ บ้าง ...

คงจะไม่ได้เข้าไปที่ภาค IE อีกแล้ว จนกว่าจะถึงปีหน้า ....
คิดถึงตึกภาค ...

คิดถึงห้องทำงาน ... คิดถึง สวนดอกไม้ทั้งหลาย
และ คิดถึงเหล่าเด็กๆ ยิ่งนัก ....
ป่านนี้ คงจะกระจัดกระจาย ไปทั่วสารทิศ ....
กลับบ้าน ... ไปวัด ไปกินเหล้า

ไปเจอหน้าพ่อแม่ ... สารพัดกิจกรรม

วัดเบญจมบพิตร กรุงเทพ

สำหรับตัวข้าพเจ้า นั้น
ก็คงจะใช้สิทธิ คนโสด ผู้ไม่มีภาระและพันธะใดใด ...
ไปท่องโลกกว้าง ดังที่ได้กล่าวเกริ่นไว้ ในตอนที่แล้ว ...
ซึ่งปีใหม่นี้ ข้าพเจ้าจะขึ้นเหนืออีกครั้ง ....
โดยมีกำหนด การเดินทาง ในตอนเช้าตรู่ วันที่ 27 นี้ ....

วัดพุทไธสวรรค์ อยุธยา

ดังนั้น ie story ตอนนี้
น่าจะเป็น ตอนสุดท้าย.... ของปีนี้ ....

วัดไชยวัฒนาราม อยุธยา

ตลอด 1 ปีที่ผ่านมา ....
หากถามว่า ข้าพเจ้า "ดีใจ" ในเรื่องใดมากที่สุด ...
ก็คงจะตอบว่า ดีใจที่ได้มีการจัดงาน “10 ปี IE” ....
หากมองในแง่ต้นทุน ค่าใช้จ่าย ขอบอกสั้นๆ ว่า “ ขาดทุน ” ยับ .....
แต่หากมองในคุณค่าอื่นๆ .... งานนี้ “กำไร” อย่างมหาศาล
ทั้งในแง่ความรัก ความผูกพัน ความร่วมแรงร่วมใจ
และในแง่ความรู้สึกดีๆ .... ที่เกิดขึ้นจากงานนี้ ....
พูดอย่างเว่อร์ๆ ได้ว่า

อย่างน้อย... ข้าพเจ้าก็นอน (ตาย) ตาหลับ

เพราะได้เห็นว่า link บางๆ ระหว่าง
ชาว IE ที่เรียนจบไปแล้ว กับ ชาว IE ในยุคปัจจุบัน
ยังสามารถสานเยื่อใย ต่อกันได้ ....

วัดนางนอง กรุงเทพ

ข้าพเจ้าได้เคยอ่าน สัมภาษณ์ ท่านมหาเศรษฐี ....
รวยระดับหลายหมื่นล้าน ของเมืองไทย ท่านหนึ่ง
ท่านมีความฝันว่า ....
"ความสุข" ที่ท่านปรารถนา มี 3 อย่าง คือ ....

หน้าร้านกาแฟ ปั๊มปตท. ระยอง

สุขอย่างที่หนึ่ง.... อยากเป็นคนธรรมดา ....
กินง่ายๆ นอนง่ายๆ ไม่ต้องระวังโน่นระวังนี่
ไม่ต้องคอยกลัวใคร หรือ กังวลเรื่องภาพลักษณ์ ...
เดินตามตลาดสด เดินโลตัส เข้าเซเว่น ..

นอนได้ทุกที่ ทุกแบบ ไม่ว่าจะไปนอนกางเต็นท์ หรือ นอนตามวัด....
และสามารถ นั่งกินข้าว กินขนม ตามข้างถนนได้ง่ายๆ

โดยไม่ต้องอายใคร และไม่ต้องกลัวเชื้อโรค ....

วัดเจดีย์หอย ปทุมธานี

สุขอย่างที่สอง .... อยากมีอิสระ

ถ้ามีเวลาว่าง.. สามารถออกไปเที่ยว ดูโลกกว้าง ดูผู้คน
มีหมู่คณะที่รู้ใจร่วมเดินทาง ... ท่องเที่ยวแบบไม่มีแผนการ
และสามารถใช้เวลา เพื่อเก็บเกี่ยว ความสุขนั้น ให้เต็มที่
โดยไม่ต้องคอยกังวลกับ ธุรกิจหมื่นล้าน ของท่าน

วัดหน้าพระเมรุ อยุธยา

และ ความสุขอย่างที่สาม
อยากจะทำให้ คนรักกัน ผูกพันกัน
อยากทำให้คนสามัคคีกัน เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ....
อยากทำให้คนรู้สึกดีๆ ต่อกัน .....

อยากสร้าง และ อยากทำงาน.... ในสังคมที่มีความสุขแบบนี้ ...

วัดเทพธิดาราม กรุงเทพ

ท่านบอกว่า

สองข้อแรก .... ก็พอจะทำได้
คือ พอจะใช้เงิน เนรมิต ให้มันเกิดขึ้นเป็นความสุขได้บ้าง ....
แต่ข้อสุดท้าย .... ทำได้ยากมากกกกก.....
แบบว่า แจกเงินเดือนเพิ่มให้ พนักงานอีก คนละห้าหมื่น ...
แล้วพวกมึง จงมารักกันนะ .... ผูกพันกันนะ ...

ก็ยังทำได้ยากยิ่ง ....

แค่คิด ก็ตลกแล้ว ...

เกาะลังกาจิว ชุมพร

หลังจากที่ได้อ่าน ข้อเขียนของท่าน

ข้าพเจ้าก็พบว่า ....
ณ วินาทีนี้ .... ข้าพเจ้า มีความสุขแบบนี้ ครบทั้งสามข้อแล้ว ...
โดยไม่ต้องทำอะไรเลย …
แค่เป็นตัวของตัวเอง เท่านั้น
ก็แค่ทำตัว ธรรมดาๆ ... ไปทำงานธรรมดาๆ ...
สุข สดใส รื่นเริง .... สุขกับงานที่ข้าพเจ้ากำลังทำอยู่ ....
ถ้าทุกข์ๆ ท้อๆ .... ก็ทนๆ ไปหน่อย ... เดี๋ยวก็ลืม ...

วัดเบญจมบพิตร กรุงเทพ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง

อันว่า .... ความสุขใน ข้อที่สาม นั้น ....
ข้าพเจ้าพบว่า ... มันเกิดขึ้นทุกวัน และมองเห็นได้ชัดเจน
เพราะ มันคือสิ่งที่ชาว IE ทั้งหลาย มีให้กันตลอดมา
และ เป็นของขวัญ ที่ล้ำค่าที่สุด .....
ที่ข้าพเจ้าได้รับ จากพวกเราทุกคนตลอดมา

วัดเขาแดง ประจวบคิรีขันธ์

ดังนั้น อาจกล่าวได้ว่า .... ณ ตอนนี้
ข้าพเจ้า มีความสุขที่เป็นจริง... มากยิ่งกว่า ท่านเศรษฐีผู้นี้ แน่นอน
แตกต่างกันนิดเดียว เท่านั้น ...
ก็คือ ข้าพเจ้ามีเงินไม่มากเท่าเขา เท่านั้น .... หุหุหุ ...

มีน้อยกว่าเขา แค่หลายๆ หมื่นล้าน เท่านั้น ...

แหะๆๆๆๆ

แคราย นนทบุรี

ท้ายที่สุด ....
หากถามว่า สิ่งที่ทำให้ข้าพเจ้า มี " ความสุข " ที่สุด

ในรอบปีนี้ คือ อะไร ?
ข้าพเจ้า ตอบได้อย่างไม่ลังเล เลยว่า ....
สุดยอดความสุข ... ของข้าพเจ้าในปีนี้ ....
คือ การได้เปิด IE Story Blog แห่งนี้ ...
... สุขที่ได้สร้างโลกเล็กๆ ใบนี้ ให้กับพวกเราทุกคน
ทั้งผู้อ่านชาว IE … และ ครอบครัว ชาว IE
ทั้งผู้อ่านทุกคน ที่แม้จะไม่ได้เป็นชาว IE ….
แต่ก็เป็นแฟนพันธุ์แท้ ที่ติดตาม IE Story อย่างเหนียวแน่น ....
ในปัจจุบัน ....
ข้าพเจ้า แอบนับได้ว่า
มีผู้เข้ามาอ่าน IE Story ประจำ เกือบๆ 400 คน ...
หมุนเวียนกันไป วันละเกือบๆ 200 คน ....
ตลอด 24 ชั่วโมง จากทุกทิศ ทั่วประเทศ และ ทุกมุมโลก ...

หาดสวนสน ระยอง

ก็คงจะไม่กล่าวอะไรมาก ...
นอกจากจะขอขอบคุณ ท่านผู้อ่านทุกๆ ท่าน ...
เพียงแค่ ท่านทั้งหลาย .... เมื่ออ่านแล้ว

ได้ยิ้มเล็กๆ ได้เบื่อหน่อยๆ หรือ ได้เศร้านิดๆ ได้คิด หน่อยๆ ..
ก็ถือว่า เป็นความสุขและความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ ของข้าพเจ้าแล้ว

และ ต้องขอขอบคุณ ทุกท่าน ที่แสดงความคิดเห็น
ณ ตอนท้ายของทุกๆ ตอน ....
ขอบคุณ ที่ช่วยสร้างสีสัน ช่วยแต่งเติมบรรยากาศของ IE Story
ให้สนุกสนาน และมีชีวิตชีวา มากยิ่งขึ้น ....

วัดเบญจมบพิตร กรุงเทพ

และท้ายสุด จริงๆ ...

ก็จำเป็นต้องเอ่ยถึง อีกสักครั้ง ....
ขอขอบคุณ สาวก สาว 2 นาง ... อย่างมากมายๆๆๆๆ ...
คือ สาวเป้ และ สาวชู ชาว Z07 ….
ที่เป็นแรงบันดาลใจ และ ช่วยอบรมสั่งสอนข้าพเจ้า
และช่วย แนะนำ การเข้าสู่ โลกวรรณกรรม ทาง Blog ….
หากไม่มีเธอทั้งสอง .....
ก็คงจะไม่มี IE Story Blog แห่งนี้ อย่างแน่นอน ....

วัดทองธรรมชาติ กรุงเทพ

ปีใหม่นี้ ... ขอให้ ทุกคนมี "ความสุขมากๆ" .....
และ จงอย่าลืมว่า
อันว่า "ความสุขมากๆ " นั้น ...
ย่อมเกิดจาก ... การสร้างความสุข เล็กๆ น้อยๆ ให้เพื่อนร่วมโลก
โดยไม่หวัง สิ่งตอบแทนใดใด ...

แคราย นนทบุรี

ทุกๆ ภาพในตอนนี้

เหล่านายแบบ นางแบบ ทุกตัว ....

คือ หมาแมว ตัวเล็กๆ ข้างถนน .... ที่ไม่มีใครใส่ใจ
มีชีวิตอยู่รอดได้ ด้วยเศษอาหาร และ น้ำใจ จากเพื่อนร่วมโลก ...

ภาพนี้ ... ลูกแมวดำ หน้าตาบ้องแบ๊ว ...
คือ แมวตัวปัจจุบัน ของข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าเก็บมาจากข้างถนน ตั้งแต่ยังไม่อดนม ....

ในสภาพ ผอมแห้ง สกปรก น่าเกลียด และ ขาดความรัก ....

บ้านข้าพเจ้า นนทบุรี

ไม่น่าเชื่อว่า ....

เมื่อ เวลาผ่านไป ปีกว่า ๆ ....

อานุภาพ แห่งความรัก และความใส่ใจ กับ ชีวิตเล็กๆ ชีวิตหนึ่ง

จะสามารถสร้างความเปลี่ยนแปลง ได้มากขนาดนี้ ....

ลูกแมวดำโสๆ ตัวหนึ่ง ....

จะกลายเป็นแมวธรรมดาๆ ตัวหนึ่ง ที่ดูดี และมีความสุข

นี่แหละ ...

ความสุขมากๆ ....

ที่ข้าพเจ้าได้รับ จากแมวตัวนี้ ....
................................................

แล้ว พบกันปีหน้า .....และ ข้าพเจ้า ขอสัญญาว่า
IE Story Blog แห่งนี้ ...

จะอยู่ร่วมสุข ร่วมทุกข์

และร่วมโส ....

กับพวกเรา ตลอดไป ....