ตอนที่ 92 : อาณาจักรเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่ ....

สุดสัปดาห์นี้ ....

ข้าพเจ้าคงจะไม่มีเรื่องอะไร จะเล่ามากมาย

เพราะยุ่งตลอดทุกวัน ...

ทั้งในเรื่องการเตรียมงาน 10 ปี IE

ทั้งภาระ หน้าที่ ...

เช่น ในวันนี้ ... ต้องไปสอบเด็กปริญญาโท ...

เริ่มตั้งแต่ 8.30 น. กว่าจะเลิกสอบ ก็แดดร่มลมตกไปแล้ว ...

นั่งสอบไป ใจก็ลอยไป ....

คิดถึงแต่ เรื่องที่คั่งค้างที่ภาคเรา ....

รวมทั้ง สวนน้อยๆ ของพวกเรา

อยากรู้ว่า .... วันนี้

จะมีอะไร งอกเงยมาให้แปลกใจอีก

เมื่อข้าพเจ้าเสร็จงาน ....

ก็รีบเดินมาดูสวนหลังภาค ... ก็เป็นไปตามที่คาด ...

มีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้นจริงๆ ...

ดูเหมือนว่า ทุกอย่างในสวน IE ...

จะเข้าที่เข้าทางแล้ว

ทั้งเก้าอี้ ม้าหิน แผ่นหินทางเดินในสวน ..

มีการโรยดิน เพื่อเตรียมปลูกหญ้า ....

รวมทั้ง ปลูกต้นไม้เล็ก ทำเป็นแนวรั้วของสวน ....

มีการค้นพบ หลุมศพโบราณ พร้อมป้ายจารึก ....

ของหมาชื่อ "เจ้าตูบ" ....

เจ้าของ คงจะรักมาก ... แอบมาฝังไว้หลังภาคเรา ...

พวกเรา จึงปล่อยให้ "เจ้าตูบ" ...

นอนต่อไปอย่างสบาย ในสวนของเรา ...

เอาไว้เป็น วิญญาณหมา เฝ้าสวนเล็กๆ ของเราตลอดไป ...

หากเจ้าของหมา ผ่านมาเห็น คงจะดีใจจนน้ำตาไหลแน่ๆ ...

อุปกรณ์ประกอบสวน ดูดี มีมากมายขึ้น ...ทั้งขอนไม้ และตอไม้ ....

ขอนไม้นี้ เป็นเศษที่เหลือจากการเผา นมนานมาแล้ว ...

ถูกโยนทิ้งไว้ริมรั้ว ...

เลยช่วยกันแบกมาประดับสวน ....

ส่วนต้นไม้สวยๆ มาจากคณะเกษตรฯ ...

ตอไม้ทั้งหมด ...

เก็บมาจากริมทาง ที่เขาโค่นทิ้งไว้ ....

พอเอามาวางเรียงให้นั่ง .... ดูดีจริงๆ ....
ฝีมือๆๆๆๆ ....

ขณะที่ข้าพเจ้าชมสวนเพลินๆ .... ก็ได้ยินเสียงแปลกๆ ...

ภาพที่เห็นคือ รถไถคูโบต้า พร้อมรถพ่วง ....

บุกเข้ามาด้านข้างภาคเรา อย่างสง่าผ่าเผย ...

คนขับ และเด็กรถ หน้าตาคุ้นๆ ... ใช่แล้ว ชาว IE ปีสามนั่นเอง ...

.... เชื่อหรือยังว่า ... ชาว IE ทำได้ทุกอย่างจิงๆ ...

คนขับ ... นายไป๊ป์ควาย-ปีสาม ....

ขอยืมรถไถ ไปลากรถพ่วง ที่ยืมมาจากคณะเกษตรฯ ....

เพื่อไปขนอิฐตัวหนอน ที่ไปขอมาจากตึก ECC ....

เพื่อมาจัดสวน IE ปีสาม ณ พื้นที่รกร้าง ด้านฝั่งบันไดวน ...

แม้ว่า .... จะฟังดูเป็นเครือข่าย การ "ขอ+ขอยืม" ที่ซับซ้อนมากๆ ....
แต่ตอนจบ คือ ได้ทุกอย่าง มาฟรีๆ ทั้งสิ้น ....

ใช้เพียง รอยยิ้ม - มิตรภาพ - แรงงาน และ ความตั้งใจจริง ...
นี่แหละ ... IE Strategy ภาคปฏิบัติ ...

มีสาวแก่ IE นางหนึ่ง ...

รีเควส ขอดูหน้าตา น้องโย ... หัวหน้าฯ ปีหนึ่ง Z11 ...

แบบชัดๆ อีกสักครั้ง

... ก็ ... ก็ยินดีจัดให้ .....

ก็... ให้ดูแต่รูปเฉยๆ ก็แล้วกันนะ ....

สงสารน้องเขาบ้างเหอะ ... อีแก่ ...

หุหุหุ ...

วันนี้ มีหญ้ามาส่ง ... เพื่อเตรียมปลูก ...

เมื่อข้าพเจ้า เอ่ยเอื้อนวาจาว่า ...

"เด็กๆ ถ่ายรูปกับหญ้าหน่อยดิ ..."

ภายใน 2.5 วินาที ... ก็มีการรวมกลุ่มอย่างรวดเร็ว ...

ทุกคนเสียบ เข้าตำแหน่งเฉพาะตนได้อย่างรวดเร็ว ...

ไม่มีบังกัน ไม่มีหน้าบูดหน้าเบี้ยว ...

เรียกว่า มืออาชีพจริงๆ .....

พอถ่ายเสร็จ ... ข้าพเจ้า ก็เพิ่งเห็นว่า ...

หญ้าทั้งกอง ที่ข้าพเจ้าตั้งใจจะถ่าย... ถูกฝูงเด็กบดบังไปหมด ...

ดังนั้น จึงขอถ่ายอีกสักครั้งแบบชัดๆ กับกองหญ้า ...

อาจจะดูว่า เด็กๆ กลุ่มนี้ หน้าตาแก่ๆ บ้าง ...

ก็เพราะ..รูปนี้ ... เป็นเด็กหน้าแก่ .. ปีสี่ นั่นเอง ...

ปีหนึ่ง ของแท้ ... ต้องหน้าตาใสๆ แบบนี้

จากนั้น ก็ลงมือปูหญ้า ....
สาวๆ ปีหนึ่งลุยเต็มที่ ... ทั้งๆ ที่แต่งสวย-นุ่งกระโปรง ...
แต่ก็ถอดรองเท้า ตีนเปล่า ลุยสวน ปูหญ้ากัน ....
น่ารักจริงๆ ....

และ ... ก็หมดไปอีกวัน ...

ทีมงาน อ่อนล้า .... แต่สนุกอ่ะ ...


ปูหญ้าหมดแล้ว .... ต้นไม้ลงหมดแล้ว
แม้ว่า บางต้นยังไม่โตมาก
แต่อีกหน่อย... ก็จะแน่นขึ้นกว่านี้ ...
เหลือแค่ตบแต่งเล็กๆ น้อยๆ ....
ชอบไม๊?.. พี่น้องทั้งหลาย ???
เย็นมากแล้ว ...
ฟ้าเริ่มมืดลงบ้าง ... เด็กๆ เริ่มเก็บข้าวของ
สายลมยามเย็น พัดอ่อนๆ .... ท่ามกลางเสียงกิ๊วก๊าว ....
ข้าพเจ้านั่งทอดอารมณ์ .... บนเก้าอี้เหล็กสีชมพู ตัวเก่าแก่ ....
ผลงานตัด-เชื่อมจาก วิชา workshop ของใครหนอ? จำได้ไหม?
ข้างกายข้าพเจ้า ... คือ นังเด็กน้อยปีหนึ่ง Z11 ...
ตัวเล็กๆ ตาโตๆ เสียงดังๆ ....
เธอมีหน้าที่รับผิดชอบ ที่ยิ่งใหญ่ประจำรุ่น
... คือ เดินเก็บเงิน-ทวงเงินเพื่อนๆ

นังเด็กตัวน้อย ไม่หยุดพูด ....
.. พูดอะไรก็ไม่รู้มากมาย ... เล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้ ....
ถามเรื่องโน้นเรื่องนี้ .....มากมาย มากมาย มากมาย ...
ขณะที่ข้าพเจ้าหูเริ่มชา ....
เพราะฟัง... นังเด็กตัวน้อยปีหนึ่ง พูดเจื้อยแจ้ว ....
... มันพูดอะไรบ้าง ... จำไม่ค่อยได้
เพราะใจของข้าพเจ้า มันล่องลอยไปไกลแสนไกล ...
.... อีกไม่กี่ชั่วโมง ก็จะถึง งาน 10 ปี IE แล้ว ...
10 ปี ... 10 ปี .... ใช่แล้ว ... 10 ปี

เชื่อไหมว่า .....
เมื่อ 10 ปีที่แล้ว ...
พื้นที่ของภาคเรา .... ก็มีขนาด เล็กประมาณสวนแห่งนี้แหละ ...
อยู่บนชั้นที่สาม ของตึกเครื่องกล ....
...... ทั้งเล็ก ทั้งแออัด ... ทั้งขาดแคลน ...
ถึงจะเล็กมากๆ แต่ก็อบอุ่น ....
และเป็นสุข ..... สุขกัน เหมือนๆ ในวันนี้ ...
ในตอนนั้น .... พวกเรา จัดห้องภาค แทบทุกวัน ....
อยู่ว่างๆ ก็ย้ายโต๊ะ ย้ายตู้ ... กวาดห้อง เก็บขยะ ...
มุงกันกิน มุงกันถ่ายรูป ... ไม่รู้จักทุกข์โศก ... หัวเราะกันทั้งวัน
เหมือนปลาทอง .... ที่ร่าเริงในตู้ปลาใบเล็กๆ ...
..... แต่ ณ วินาทีนี้ ....
ตึกสีส้ม หลังน้อย .... สวนเล็กๆ หลังภาค ....
เสียงหัวเราะร่าเริง ของเด็กๆ รุ่นล่าสุด ... Z11
ณ ปลายปีพ.ศ. 2550 ... อีก 10 กว่าปี ต่อมา ...
..... คือ ฝันที่ไม่น่า จะเป็นไปได้ ....
แต่มันก็เป็นเรื่องจริง ....

เรื่องราวของ ....
"การเติบโตของ IE- อาณาจักรเล็กๆ ที่ยิ่งใหญ่" ..
.... คือ ตำนาน ที่น่าอัศจรรย์ใจ ยิ่งนัก ....

...................................................................


ขอเชิญ ชาว IE ทุกคน ....
ทั้งปีเก่า ปีแก่ ปีเด็ก ปีเล็ก ทั้งหลายทั้งปวง ....
เชิญมาร่วมทบทวนความทรงจำ ... พบปะพี่น้อง
และ มีส่วนร่วมในตำนาน IE ของพวกเราทุกคน ได้ .....
ณ วันเสาร์นี้ .... ที่ภาค IE บ้านเรา ....

แล้วพบกัน นะ นะ นะ .....
จะรอ ....
....
..
.