ตอนที่ 79 : อันเนื่องมาจาก ... ใจทะเล

หลังจากทำการ upload ....

เรื่องราวในตอน “ใจทะเล ...” ได้ไม่กี่ชั่วโมง .....

ข้าพเจ้า ก็ได้รับ feedback มากมาย …

นับตั้งแต่ตอนย่ำรุ่ง ... จวบจน วินาที นี้ ...
รวมทั้ง ..... ได้รับโทรศัพท์ จากแดนไกล .....
จากสมาชิก IE เก่าแก่ท่านหนึ่ง
ที่ไม่เคยได้คุยกัน .... มานานแสนนาน หลายๆๆๆ ปีแล้ว …
.... ท่านฝากสวัสดีชาว IE ทุกคน ...
และ แสดงความห่วงใยในอารมณ์ข้าพเจ้า
ว่าจะบ้าคลั่ง... ดั่ง ทะเล อันเกรี้ยวกราด ประการใด....

นักปราชญ์สู่รู้ ชาว IE ปีสี่ ท่านหนึ่ง .... ตั้งข้อสังเกตว่า ....

ณ ทุกครั้งที่ ie story

มีการลงรูป ลงเรื่อง หรือ แม้แต่เอ่ยถึง

เรื่องราวของ "ท่านผู้หญิงอ้อม" .... (อดีตไพร่)

สาวงามปีสี่ ชาว Z รุ่น 8 ...ที่โด่งดัง จากกรณี "ไพร่อ้อม" ....

วันนั้น ... บทความ จะมีเรื่องราว เนื้อหาแรงๆ ทั้งนั้น ....

ไม่เชื่อ ก็ลองกลับไปอ่านดูดิ ....

ฤาว่า ... ไสยศาสตร์ของนัง (อดีตไพร่) อ้อม ....

อาจจะมีจริง กระมัง ? ....

สมาชิกชาว IE Story ท่านหนึ่ง

จัดอยู่ในสมาชิก ประเภทแฟนพันธุ์แท้ สุดขั้ว ...
โทรมาแนะนำ .... อย่างน่าสนใจว่า
... เพื่อสุขภาพจิต ของผู้อ่าน IE Story ทุกคน
สิ่งที่ข้าพเจ้าควรกระทำ

ในการเขียนทุกๆ ตอนของ IE Story
คือ .... การจัดทำอักษรย่อ ...

เพื่อจัด “เรต– rate” .... ประเภทของบทความ ...
เนื่องจาก เชื่อว่า .....ผู้อ่านทุกคน

ไม่สามารถ ติดตามกระแสจิต

และอารมณ์อันผันแปรอย่างรวดเร็ว ของข้าพเจ้าได้ ทันท่วงที....
อีกทั้ง ยังติดตาม ลีลาการเขียน อันยอกย้อน ของข้าพเจ้าไม่ทัน
กว่าจะอ่านจบประโยค ... อ้าว ... โดนซะแล้ว ...

ดังนั้น

ท่านสมาชิก แฟนพันธุ์แท้ท่านนี้ จึงแนะนำว่า .......
ก่อนจะเริ่มเรื่องใดๆ ก็ควรบ่งบอก ให้ผู้อ่านทราบก่อน ว่า.....
".... บทความในวันนี้ ในตอนนี้ ... จัดเป็นประเภท ใด ? "
ฮ. – ฮาฮา
ล. - ลามกเล็กๆ
ซ. – ซึ้งซึ้ง
ย. – ย้อนยุค
ว. – วิชาการ
น. – นินทา
ด. – ด่ากราด
ม. - มั่วมั่ว
หรือ
ส. – สึนามิ ... แบบว่า อ่านอยู่ดีๆ

ก็โดนซัดเข้ากลางหลังเต็มๆ แบบไม่ทันตั้งตัว .....

สมาชิกท่านนี้ ....

ได้ยกตัวอย่าง ประกอบคำอธิบาย นี้ว่า ....
เช่น ....

ในวันที่ 1 พย. … มีชื่อตอนว่า ... “เล่าสู่กันฟัง”
แต่เนื้อหาจริงๆ คือ การแจ้ง งดจัดงาน 10 ปี IE ....
….. แบบเนี้ย ... ถือว่ากลั่นแกล้งทางอารมณ์ ...

เพราะเนื้อหามันไม่ใช่แค่ “เรื่องเล่าสู่กัน” ฟังนะพี่ ....

.... แต่ มันกรีดขั้วหัวใจ เลยทีเดียว ...เลย-นะ-เพ่ ...(เขาบ่น...)
อีกทั้ง ยังจงใจ

ใช้ตัวหนังสือแบบ ขาว-ดำๆ บนภาพหมู่ ครอบครัว IE
ทำให้ในตอนแรก ... ที่เปิด blog ….

ก่อให้เกิดอาการตกใจ แบบแปล๊บๆ ว่า
".... เอ๊ะ!!! .... วันนี้ มีใครตายอีกวะ ?"
แต่พออ่านข้อความ ในรูป ...
อะจึ๋ยส์ ... รู้สึกขนลุกกว่ารู้ว่า ... ใครตายซะอีก ....
นอกจากนี้ .....
บรรยากาศทั้งวัน ใน blog ..... ใน ความคิดเห็น ทั้งหลาย
ก็เลยออกแนว เป็ดเหงา ไก่หงอย .... ซึมๆ เฟยๆ
อีกทั้ง ....

ยังมีข้าพเจ้า... ออกมาลีลา ฟูมฟายๆ เป็นระยะๆ ....
ในเรื่องเฟอะฟะๆ ว่า ...

สายชาร์จแบต มือถือของชั้นหายบ้าง .....
อะไร ก็ไม่รู้ บ้าง ....
เครียดอ่ะ ...

ดังนั้น หากมีตัวอักษรย่อ
คอยกำกับบนรูป .... เพื่อบอกถึง "อัตราความรุนแรง" ของเนื้อหา
ก็น่าจะดีต่อสุขภาพจิต ของเหล่าสมาชิกทั้งหลาย เป็นแน่แท้

เขาเล่าต่อว่า ... อย่างไรก็ตาม
พออีก 24 ชั่วโมงผ่านมา .... ณ วันที่ 2 พย. ...
ลองแวะมาดูหน่อย ....
ก็ดีใจเล็กๆ ที่ การ์ดงานศพ – ประกาศแจ้งงดงาน 10 ปี IE
หดลงเหลือเท่า กล่องไม้ขีด ..... และ แอบไปอยู่มุมขวามือ ....
แสดงว่า สถานการณ์ ใน blog ดีขึ้น ..... ไม่กดดันแล้วว ...

แล้วก็มีการ .... เริ่มตอนใหม่ … “ใจทะเล ....”
ฟังชื่อแล้ว แบบว่า .... ท่าทางน่าจะสนุก ...
แบบว่า ....
“1 วันผ่านไป .... ฝันร้าย คลายลง” .... อะไรทำนองนั้น

ยิ่งพอเริ่มอุ่นเครื่องด้วย เรื่องเล่าเลอะๆ เทอะๆ ที่พัทยา .....
ทุกอย่างดูดี .... เข้าที่เข้าทาง
จัดเป็นบทความ ประเภท “ฮ.” ได้ดี


ยิ่งอ่านเรื่อยๆ ลื่นๆ ไปเรื่อยๆ จนบรรยายถึง
คุณน้าขายหอยสด เดินแกว่งหอย ....
... แบบนี้ จัดเข้า เรต “ล.” ได้กระมัง ?
ถัดลงมา เป็นรูปชายหาด ....
มีการแอบซ่อนภาพนร.สาว... โรงเรียนนานาชาติ
เดินเบลอๆ ขาวๆ รำไรๆ
แน่นอน ... งานนี้ เฉียดๆ เรต “ล.” แบบเต็มๆ ....
ทำให้เกิดความหวังลึกๆ ว่า
ต่อจากนี้ไป... คงจะเล่าว่าเกิดขึ้นอะไรหนอ ?
... อีกทั้ง มีลุ้นๆๆๆ ว่า ....
จะได้เห็นหน้า อีหนูคนนั้นไหม ? ....

แต่ปรากฏว่า ในอีกไม่กี่บรรทัด ต่อมา.....
ทั้งคุณน้าขายหอย กับเด็กสาวโรงเรียนนานาชาติ ...
ก็หายแว๊ปไป ... ในทันที ... ....
เนื้อหา กลายเป็นความรุนแรง ระดับวิกฤตสุดๆ ....
ด้วยฤทธิ์ “เค็ม” ของน้ำทะเล 1 อ่าว
แถมด้วยข้อความ เรต “ส.” สึนามิ ... อันรุนแรง
อันเนื่องจาก .....แรงคลื่นของ “เศษน้ำก้นแก้ว”
งานนี้ ..... พออ่านจบ ...
ก็ปวดหัวจี๊ดๆๆๆๆ เลย ....
เพราะสำนึกว่า ตนเอง .... จัดอยู่ในจำพวก
“เศษน้ำทะเล ..... ในก้นแก้วพลาสติค”
หุ หุ หุ ....
ดังนั้น
หลังจากที่ข้าพเจ้า ได้รับฟัง
การบ่น ของแฟนพันธุ์แท้ท่านนี้ แล้ว.....
ข้าพเจ้าก็อึ้ง ... และ ขอตัดสินใจ
มอบภาพสาวน้อย รร.นานาชาติ นิรนาม อีกมุมหนึ่ง ....
ให้เหล่าสมาชิกที่สติแตกในครั้งก่อน ได้รับชมกัน
อีกทั้ง ...
ใคร่ขอโทษ เหล่าสมาชิก ie story ทุกท่าน .....
ที่ต้องเผชิญเรื่องเยี่ยงนี้ โดยถ้วนหน้า ...
ดังนั้น ..... ....
... ก็พบกันคราวหน้า ก็แล้วกัน
แต่ไม่มีการติด rate ใดๆ ....
เพื่อทำลาย สุนทรียภาพทางการอ่านอย่างแน่นอน ...
..... รับรองว่า จะเขียนให้ เนียนๆ แปล๊บๆ ยิ่งกว่านี้แน่ๆ .....

ด้วยประการทั้งปวง ....ก็ขอ ลงรูป ....
หนู นร.นานาชาติ ..... แบบชัดๆ เพิ่มเติม ...
ให้เหล่าสมาชิกดู .... เป็นการปลอบขวัญ อีกสักรูป ...
เอาไว้ดูเล่น ยามคิดถึงกัน
ณ วันสุดสัปดาห์นี้ ก็แล้วกัน ....

...........................................................................

ท้ายสุดจริงๆ
ข้าพเจ้าก็คงต้องขอโทษ ....
ที่จำเป็นต้องเขียนอะไรๆ .... ที่อาจจะแรงบ้าง
แต่อยากจะบอกว่า .... เขียนเพราะ ความรักและปรารถนาดี
.... ต่อน้องๆ ทุกคนจริงๆ ...
เพราะ ...
แม้ว่าบางครั้ง....
พวกเราทุกคน อาจจะพบว่า ....
“ความจริง” .... มันก็เจ็บปวดยิ่งนัก ....
อีกทั้ง .... มัน ก็เจ็บปวดทั้งผู้พูด และ ผู้ฟัง ....
แต่ .... เราก็ต้องยอมรับ มันให้ได้
ต้องอดทนกับ มันให้ได้
และ
ต้อง สุข กับมันให้ได้ ....
.........
......
...
..
.
ใช่ไหมล่ะ? ... นังคุณผู้หญิง (อดีตไพร่) อ้อม .....
................................................................................

คาดว่า วันจันทร์นี้ จะได้ข้อสรุป ...

เรื่อง งาน 10 ปี IE ....

ในรูปแบบ ที่ลงตัว ที่สุด ....

คอยติดตามก็แล้วกัน นะ นะ นะ ...