ภาพที่ข้าพเจ้าเห็นชินตาทุกปีในช่วงนี้ คือ ภาพของฝูงเด็กปีหนึ่ง หน้าตาแปลกๆ ใหม่ๆ เด๋อๆ ดำๆ หมวยๆ บ้านๆ เดินหลงวนเวียนทั่วทุกซอกมุมของคณะฯ เหล่าบรรดาผู้ปกครองบางคน ก็ตื่นเต้นไม่แพ้ลูกๆ มักจะเดินขวักไขว่ราวแม่ไก่ ส่งเสียงดังเจี๊ยวจ๊าว คอยสั่งให้ลูกๆ ทำโน่นทำนี่ตลอดเวลา
ข้าพเจ้าคิดว่า พวกเราทุกคนที่ก้าวเข้ามาเรียนที่นี่ คงจะยังไม่ลืมภาพบรรยากาศแบบนี้ ข้าพเจ้าพบว่า ถ้ายิ่งข้าพเจ้าพยายามเข้าไปชวนพวกเด็กหน้าใหม่คุย พวกมันก็ยิ่งดู เงอะๆ งะๆ เคอะๆ เขินๆ กลัวโน่นกลัวนี่ แววตาตื่นตระหนกเหมือนลูกกวางน้อยหลงอยู่ในกรงเล็บเสือ และยิ่งเมื่อข้าพเจ้าเริ่มเอามือลูบไล้ โอบหลัง แตะไหล่ ตบหลังเพื่อปลอบโยนหรือทักทาย ข้าพเจ้าก็สัมผัสได้ถึงความเก้อเขิน สั่นสะท้าน หวาดระแวง ในใจมันคงคิดว่า อีอาจารย์อ้วนคนนี้มันลวนลามกูหรือเปล่าวะ ... อะไรทำนองนี้
ข้าพเจ้าคงไม่สามารถบรรยายความรู้สึกลึกๆ ในใจได้ รู้แต่เพียงว่า ข้าพเจ้ารักความรู้สึกแบบนี้มาก เพราะภาพเหล่านี้ เป็นเหมือนสิ่งที่ช่วยจุดประกายไฟ ในใจในการทำงานของข้าพเจ้าได้ทุกปี
และเชื่อไหมว่า.... หลังจากที่ข้าพเจ้าคิดอะไรแบบนี้เพียงแค่พริบตาเดียว เด็กใสๆ เหล่านี้ก็เปลี๋ยนไป.... จากเด็กใสๆ ที่กลิ่นตัวในช่วงปีแรก อบอวลด้วยกลิ่นผงซักฟอกผสมน้ำยาปรับผ้านุ่มราคาถูกๆ (หรือบางคน ก็อาจจะมีกลิ่นแป้งเด็กจอห์นสันที่ซอกรักแร้ผสมกับกลิ่นของแป้งตรางู สูตรเย็นซ่า ที่โรยประปรายไว้ตามซอกขาหนีบ ) แต่เมื่อเข้ามาเรียนที่ภาค IE ได้สักพัก เด็กใสๆ ก็แปลงกายเป็นเด็กโสๆ ได้อย่างน่าอัศจรรย์ กลิ่นกายอันบริสุทธิ์เริ่มแปรเปลี่ยนกลายเป็นกลิ่นอมตะประจำภาคเรา กล่าวคือ ตั้งแต่ศีรษะไล่ลงมาจนจรดถึง ปลายเล็บขบที่ซอกตีนซ้ายขวา อุดมด้วยกลิ่นเหงื่อเค็มๆ คล้ายปลาสลิดหน้าฝน ผสมกลิ่นเปรี้ยวๆ ของรองเท้าเน่า แถมบางวันจะมีกลิ่นผลไม้ประจำภาค ... ละมุดเน่า ... แทรกสอดเข้ามาบ้างทางลมหายใจ
และที่สำคัญคือ พวกเขา แปรเปลี่ยนจากคนแปลกหน้าที่ตื่นกลัวข้าพเจ้า กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของข้าพเจ้า ทุกเรื่องราว ทุกปัญหา ทุกสิ่งทุกอย่างของปัญหาในชีวิตของพวกเขา กลายเป็นติ่งหรืออวัยวะส่วนหนึ่งในร่างกายของข้าพเจ้า สามารถเกาะติดข้าพเจ้าไปในทุกๆ เวลาและสถานที่ ตราบจนถึงเวลาที่เราต้องจากกัน
ชาว Z รุ่น 1 : รุ่นนี้ ร้อยละ 99 เป็นเด็กหน้าแก่ ทุกท่านล้วนมีประวัติโชกโชน มีเด็กใสซื่อ ไม่กี่คน เช่น นายโบจัง (คนเสื้อเหลือง นั่งหน้าสุด) แห่ง isuzu มีหน้าที่หลัก คือ ทำตัวเป็นเด็กดี..ให้เพื่อนดู ปัจจุบัน ได้ข่าวว่าเที่ยวหนัก.... จริงไหม ? ส่วนคนที่นั่งถัดจากโบจัง เสื้อเหลืองเหมือนกัน คือ นายศุภกิจ เจ้าพ่อ สยามโตโยต้า สังเกตุดู จะเห็นว่า หน้าตายังสดใสๆ ไม่หมกมุ่นในกามคุณดังปัจจุบัน... ส่วนคนขวามือสุด ... คือ ตัวข้าพเจ้าเอง เมื่อ 10 ปีที่แล้ว อายุเพิ่งจะ 30 ต้นๆ ดังนั้น ...โปรดกรุณาดูเฉยๆ และงดคำวิจารณ์ด้วย ...จักขอบพระคุณยิ่ง ....
................................................................................
.................................................................................
ชาว Zn รุ่น 1 : .... เดือนที่แล้ว ....ข้าพเจ้าเพิ่งไปงานแต่งงาน ชาว Zn1 มาสดๆ ร้อนๆ .... ได้พบสมาชิกเกือบทั้งห้อง .... ดีใจมาก ... แต่ไม่เจอ "ตั้ม" หนุ่ม HOT ที่หล่อเร้าใจประจำรุ่น
... ในรูป "ตั้ม" คือ คนที่เก๊กท่าหล่อที่สุด และมีขนาดรูปทรงจมูก...ใกล้เคียงดาราชายชื่อดัง .... โน้ส-อุดม แต้พานิช .... หาไม่ยากหรอก ...
................................................................................
ชาว Z รุ่น 4 : .... รุ่นที่หายสาบสูญ .... หายไปไหนกันหมดวะ ... ปกติ ใกล้ๆ ช่วงเปิดเทอม มักจะเห็น นาย ชัย(หมา) แห่ง TOYOTA Gateway ... มาป้วนเปี้ยนแถวภาคเรา เพราะจากประสบการณ์ ชัยหมาเริ่มจีบน้องรุ่น 6 เริ่มไต่ระดับลงไปเรื่อยๆ และอาจถือได้ว่า เป็นบุคคล IE แห่งปี เพราะ ลงทุนซื้อเสื้อยืดงานรับน้อง IE อย่างต่อเนื่องมาสี่ห้าปีแล้ว
ปีนี้... ถึงโหลนรุ่น 11 แล้ว .....ทำไมยังไม่โผล่มาเลย .... ไม่ได้ยินแม้เสียงเห่า ... คิดถึงนะ ....
.................................................................................
ชาว Zn รุ่น 2 : .... รุ่นนี้ .... ถือว่าเป็นกลุ่มอิทธิพลมืด มีความสามารถทุกชนิด ตั้งแต่ งานระดับ low low เช่น ร้องเพลง หรือ เล่นตลกคาเฟ่ ไปจนถึงงานยากๆ หรือ หน้าด้านๆ เช่น งานรีดไถแม่ค้า เช่น สมัยเรียน ....สามารถเรียกค่าคุ้มครองจากซุ้มโค้กได้ ... นับถือๆๆๆ อาจเรียกได้ว่า เก่งทุกอย่างยกเว้นเรื่องเรียน ...... ปัจจุบัน ได้ขยายอิทธิพลมืด ด้วยการส่งตัวแทนรุ่น มาเป็น อาจารย์ประจำที่ภาคเรา .... เพื่อสืบทอดเจตนารมณ์บางประการ
ดังนั้น ถ้าไม่จำเป็น ควรหลีกห่างไปไกลๆ จะดีที่สุด ....
จากรูป คนขวาสุด ..... ชื่อ เล็ก ราเชนทร์ (นามแฝง) อันตรายมาก.... จำหน้ามันไว้ให้ดี .....
...........................................................
ชาว Z รุ่น 5 : .... ชอบรูปนี้มาก เพราะ ... ถ่ายกันวันแรกสุดตอนปีหนึ่ง ...หน้าตาใสๆ ทุกคน
เชื่อไหมว่า ... สาวๆ ในรูปตอนนี้ สมัยปีหนึ่ง ได้รับการจัดอันดับว่าสวยที่สุดในคณะฯ .... ปัจจุบัน ป้าๆ ทั้งสี่คน จะเป็นอย่างไรบ้าง มิอาจจะจินตนาการได้
โดยสรุป อาจกล่าวได้ว่า ....รุ่นนี้ ดาราเยอะ-วีรกรรมเยอะ-ศิลปินเยอะ -ขี้เมาก็เยอะมาก ...แล้วจะเล่าให้ฟัง ....
...........................................................
...........................................................
ชาว Z รุ่น 6 : .... รูปนี้ คงเป็นรูปสุดท้าย ที่ถ่ายเด็กรุ่นนี้ ใน action แบบเผลอๆ ไม่สนใจกล้องแบบนี้ เพราะตามปกติ ทุกคนจะเข้ากล้องได้อย่างรวดเร็ว -สวยงาม และดูดีเสมอ
มีสิ่งดีๆ น่าจดจำมากมาย สำหรับรุ่นนี้ .... เพราะสโลแกนของรุ่น คือ เล็กๆ ไม่ทำ ... แต่ขอทำทุกอย่างให้อลังการหมด และก็ทำได้ดีจริงๆ ด้วย เช่น เวลาจัดกิจกรรมใด ทำได้ยิ่งใหญ่อลังการเสมอ เช่น กีฬา IE หรือ แม้แต่ project
โดยสรุป คือ การเรียน-เป็นเยี่ยม ความคิดสร้างสรรค์-เยี่ยมมาก (เพราะเป็นเคยออกหนังสือพิมพ์ IE ชื่อ "ไทยบ้าน" ที่ลือลั่นวงการ ถึงขนาดว่าถูกผู้อ่าน แอบฉีกทิ้งมาแล้ว ....) ความประพฤติ-เยี่ยมที่สุด เพราะเป็น รุ่นแรก และ รุ่นเดียว ที่ทำให้ บริษัทเบียร์ช้าง "ช็อค" เพราะไปเยี่ยมชมโรงงานแล้ว กินเบียร์ฟรี ไปประมาณไม่เกิน 3 แก้ว ทำให้สามารถกอบกู้ชื่อเสียง ที่ภาควิชา IE ที่เคยไปแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ไว้ที่เบียร์ช้างแทบทุกปี กลับคืนมาได้
และ สุดท้าย ... บันทึกที่น่าจดจำที่สุด คือ "น้องหญิง" ในรูป อยู่มุมล่าง ขวาสุด ... เรียนเก่งมาก.. มากเสียจนไม่รู้จะออกข้อสอบยังไงดี ... ตั้งแต่เริ่มสอนหนังสือมาจนถึงบัดนี้ ... ยังไม่เคยเจอเด็กแบบนี้เลย ... เยี่ยมจริงๆ
...........................................................
ชาว Zn รุ่น 4 : .... รุ่นนี้ ... เฮ้อออออออออออออออ ... ไม่รู้จะเริ่มพูดยังไงดี มันอธิบายยาก เพราะมีเรื่องราวมากมาย
คำว่า "เรื่องราว" แปลตรงตัวได้ว่า "เรื่องราว" จริงๆ กล่าวคือ เป็นรุ่นที่มักจะสามารถสร้างเรื่องราวแบบฮาๆ ชนิดตลกไม่ออกมากมาย อาทิเช่น ในการสอบ final ครั้งหนึ่ง ... เคยพร้อมใจกันทุจริต...ลอกข้อสอบพร้อมกันทั้งห้อง... และที่สำคัญ คือ ถูกจับได้ทั้งห้อง ... และที่สำคัญกว่า คือ ในตอนจบ ... ก็เอาตัวรอดมาได้ทั้งหมด ... ฟังแค่นี้ ก็หนาวแล้ว แต่เรื่องนี้ ถือว่าเป็นเรื่องเบาะๆ เพราะยังมีเรื่องอื่นๆ ที่มันส์กว่านี้อีกมาก
สรุปได้ว่า ..... เป็นรุ่นแห่งความสับสน วุ่นวาย แต่อยากจะขอบอกด้วยใจจริง ก็คือ ... ฉันรักพวกแกมากนะ ... ขอบใจที่ทำให้ชีวิตฉันมีเรื่องตื่นเต้น- มีชีวิตชีวาตลอด
.... ลืมบอกไป .... ดาวเด่น ของรุ่นนี้ คนที่สวยที่สุดนี้ในรุ่น-เป็นผู้ชาย ค่ะ ....... ส่วน คนที่หล่อที่สุด เท่มากๆ-เป็นผู้หญิงครับ .... ถือว่าเป็นรุ่นที่ประทับในดวงใจข้าพเจ้าตลอดกาล ...
...........................................................
ชาว Z รุ่น 7 และ ชาว Zn รุ่น 5 : .... หากจะให้บรรยาย ความรู้สึก ที่มีต่อเด็กทั้งสองรุ่นนี้ ... คงมีมากมาย เพราะ ...
1) เพิ่งจะจากกันได้ไม่กี่เดือน ความดีและความชั่ว จึงยังคงตราตรึงอยู่ในหัวข้าพเจ้าอย่างชัดแจ้ง
2) เรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างเรา ... มีมากมายจริงๆ สามารถเทียบได้กับภาพยนต์เกาหลีดีๆ หนึ่ง serie เลยทีเดียว อาจกล่าวได้ว่า เป็นรุ่นที่มีการเลี้ยงร่ำลา กล่าวคำอำลา กล่าวคำปราศรัย ให้กำลังใจ ฯลฯ บ่อยและถี่และซึ้งและอิ่มมากที่สุด .....มากจน สองสามครั้งสุดท้าย ข้าพเจ้าไม่สามารถหลั่งน้ำตาได้อีกเลย เพราะประมาณว่า ของเหลวเหือดแห้งจนแทบจะหมดร่างกาย .....
ดังนั้น .... ถ้าจะให้จดจำความดี ก็ถือว่ามีมากมาย .... แต่ถ้าจะให้พูดถึงสิ่งที่ประทับใจที่สุด ก็คงเป็นงานเลี้ยง คืนสุดท้ายหลังจากงานโต๊ะจีน ที่พวกเราจัดงานกันต่อที่ภาค .... ประมาณว่า สนุกสุดขีด อบายมุขครบถ้วน ความชั่วครบถ้วนไม่ขาดตกบกพร่อง .... อย่าเล่าเลย ... ไม่ดี ... เพราะ อยากจัดอีกว่ะ...
ชาว Z รุ่น 8 : .... ปัจจุบัน ...กำลังจะขึ้นปี 4 แล้ว .....
...........................................................
ชาว Z รุ่น 10 : .... ปัจจุบัน ...กำลังจะขึ้นปี 2
................................................................
ชาว Z รุ่น 11 : .... คือ รุ่นล่าสุดที่ ณ วินาทีนี้ ยังคงเดินวนเวียนหลงทางอยู่รอบๆ คณะฯ ตามธรรมเนียมเด็กใหม่ ..... กลิ่นตัวยังสะอาด ไร้คาวราคี ..... แต่อีกไม่กี่วัน .... ข้าพเจ้า คงได้พบพวกมัน .... และเริ่มคงจะวงจร IE เหมือนดั่งที่เคยทำให้พวกเราทุกคน ต่อเนื่องสืบไป ...... ด้วยความสุขใจ
..............................
รักและคิดถึงพวกเราทุกคน
............................................................
(ขอขอบคุณ สำหรับทุกๆ comments / โทรศัพท์ / SMS ที่ให้กำลังใจในการเขียน)
๙ ความคิดเห็น:
แอบเข้าเวบมาอ่าน ทำงานแล้วมันง่วง อ่านแล้วฮา หายง่วงเลยครับ 555+ อย่างว่า zb มันชอบแหกกฎ โสครับ
เอก z-back
รุ่น 7 รับประกันความโสค่ะ วีรกรรมก็ไม่ใช่น้อยเลย อิอิ คิดถึงบรรยากาศเก่าๆอีกแระ พี่เต่าเขียนอีกนะคะ มันส์ดีค่ะ อ่านแล้วรู้สึกเหมือนยังสิงสถิตย์อยุ่ภาคเลย สู้ๆค่ะ
เป้
พวกเก่าๆก้าวออกไป น้องใหม่ๆเดินเข้ามา
ทุกสิ่งที่ได้สัมผัสและรู้สึก
มันก็คงยังอยู่ในใจของพวกเราทุกคน ตลอดไป
ขอบคุณมากค่ะำพี่เต่า ที่ยังไม่ลืมน้องๆ และขอบคุณสำหรับความทรงจำดีดี เหมือนเพิ่มผ่านมาไม่กี่วันนี่เอง ทำไมมันเร็วจัง ครบสิบปีแล้ว (เหรอ?)
ตั้งใจว่าถ้ากลับเมืองไทยเมื่อไหร่ จะรีบกลับไปเยี่ยมพี่ๆ และก็แอบดูน้องๆ รุ่นใหม่ ด้วยความคิดถึงอย่างแรงค่ะ
ดูแลสุขภาพด้วยนะค่ะ ฝากถึงอาจารย์พรศักดิ์และพี่ๆ ทุกท่านค่ะ
กราบเรียน อ.พรศักดิ์
สวัสดีครับ อ.ทุกๆท่าน กระผมรุ่น 4 ไม่ได้หายไปไหนครับเมื่อไม่นานมานี้เราก็จัด small group party กันขอนิททาเพื่อนรักในรุ่นให้พี่เต่าได้รับรู้ครับ
เพื่อนแม๊ทตอนนี้มันอยู่ที่ Seagate โคราชมันเป็นคนดีมากครับ เขาผู้นี้รักแฟนคนต่างจังหวัดเป็นยิ่งกว่าชิวิต
ยอมไม่เที่ยว ไม่เมา เพื่อนหญิงสาวตั้งแต่คบมาก มันไม่เคยเป็นอย่างนี้
ผมและเพื่อนขอขอบคุณอ.ทุกท่านตั้งแต่วันแรกที่ลาดกระบังจนถึงวันนี้ก็ยังให้พวกเราตลอดเวลา
ชัยหมา.
ต่อจากที่เขียนไปในตึกภาค
หลังจากที่พวกเราได้ย้ายเข้ามา
พวกเราก็เริ่มกั้นห้อง สร้างห้องคอม เดินสายแลน แอบไปจั้มพวก เครื่องกล แล้วก็ตอนนู้น เน็ตเข้ามาประเทศไทยใหม่ๆ เน็ตที่แรงที่สุด โดยผ่านmodem V90 ที่33.6kbits เชื่อใหม่ว่าผมเล่นเน็ตฟรีของมหาลัย โดยกำหนด proxy 161.246.10.21 161.246.10.22 chaokhun กับ kaesad สามารถเล่นเน็ตได้ที่ความเร็ว 40กว่าๆkbits เรียกว่า แรงที่สุดในประเทศ ต้องเน็ตสจล.(ตอนเช้าตรูเท่านั้น)แต่ตอนนี้ได้ข่าวว่าน้องๆต้องแย่งกันลงทะเบียนโดยพยายามเข้าเช้า แต่เสร็จเอาตอน 6 โมงเย็น รหัสผม S0010757 password xxxx ยังจำได้ ซ้ำกับน้องคนใหนมะ
แล้วตอนนั้นตอนที่ใช้แรงมากกว่าใช้หัว
คือ เวลาอ.ใช้ให้ออกแรงอะไร คนช่วยกานตรึม แล้วก็ลงท้ายด้วยไปทานข้าวเย็น แต่พอให้เข้าไปเรียน กลับมีคนน้อยนิด น้อยขนาดที่ว่าน้องๆ รุ่นหลังอาจคิดไม่ถึง
มีการต่อรองกับ อ.ที่ให้การบ้าน มีการโวยวาย เรื่องโน้นเรื่องนี้ ขอโน่น ขอนี้
ผมยังจำได้ติดตา อ.ฝน(เจ้ฝน01)เป็นคนนำขบวน
แค่นี้ก่อนจะไปนอนแล้ว
วุฒิIE01
ปล.อันต่อไปจะต้องเป็นเรื่องรับน้องแน่ๆ ขอเดา
และบางที อ.อาจเล่าถึงความรัก ในภาคIE อันนี้คงเป็นประเด็นร้อนลึก และคนที่มองหน้ากันไม่ติดอาจได้มีโอกาสอธิบาย ความในใจที่เก็บไว้มา นานนม อิอิ
สวัสดีคับพี่เต่า ไม่มีอะไรมากคับแค่อยากเข้ามาทักทายเพราะไม่ค่อยได้ติดต่อหาพี่เต่า หวังว่าพี่เต่าคงสบายดีและสุขภาพแข็งแรงอยู่เสมอ พี่อย่าลืมออกกำลังกายบ้างหละ อย่างน้อยก็ออกกำลังกายข้อมือด้วยการยกแก้วกระดกอาทิตย์ละครั้ง ครั้งละ6-7แก้ว แก้วละ2-3ฝาก็ยังดี (โสๆๆๆ)
ผมอยากให้พี่เต่าเขียนไปเรื่อยๆเพราะจะได้รู้ถึงความเป็นไปของพี่ อาจารย์ และภาค รวมทั้งน้องๆด้วยคับ
ขอให้พี่เต่าและ NEW CRV มีความสุขมากๆนะคับ
หวัดดีครับพี่เต่า
หวัดดีครับอาจารย์พรศักดิ์
หวัดดีครับพี่ต้อม
หวัดดีครับพี่อุดม
หวัดดีครับพี่เป๋า (ยังอยู่ IE รึป่าว)
หวัดดีครับพี่วิภู
หวัดดีไอ้ฝน (นี่กรุณาแล้วนะที่ใช้แค่ ไอ้ )
คุ้ย เป็นอาจารย์ด้วยเหรอ เพิ่งรุ้นะเนี่ย :P
มาทักทายครับผม แล้วจะแวะมาอ่านบ่อย ๆ
รองาน 10 ปี IE นะครับพี่เต่า งานนี้ไปแน่นอน
P ie01
ดูรูปพี่เต่าแล้วรู้สึกว่าพี่เต่านั้นไม่เปลี่ยนไปเลยครับ ดูแล้วรู้สึกว่าตอนเด็กหน้าตาดีอย่างไงโตขึ้นมาก็ยังหน้าตาดีอยู่อย่างนั้นน่าประทับใจจริงๆครับ
แสดงความคิดเห็น