ดังที่กล่าวมาแล้วว่า .... เด็กปีหนึ่งปีนี้ ... Z11 แรงจริงๆ ...
สัญญลักษณ์ "ความแรง" .... ดูง่ายๆ จากลักษณะดังต่อไปนี้ ... เช่น
หนึ่ง- มาสิงสู่ อยู่กิน ที่ภาควิชาอย่างรวดเร็ว ....
สอง- มีระบบการเงิน และระบบการหาเงิน ที่เข้มแข็ง
สาม- ชอบจัดกิจกรรมตลอดเวลา .... ทั้งมีสาระและไร้สาระ
สี่- มีความหลากหลายทางพันธุกรรม ...
หน้าตาแปลกๆ นิสัยแปลกๆ .... ชื่อแปลกๆ
.... ซึ่งก็เรียกได้ว่า อีเด็ก Z11 .... มีครบถ้วน
สืบทอดเผ่าพันธุ์ ทายาทอสูร IE ได้ครบถ้วน ทุกกระบวนท่า ....
กลุ่มหนึ่ง ... เดินรอบภาค เดินเก็บเศษวัสดุอุปกรณ์รอบกาย ...
กลุ่มหนึ่ง นั่งมุง ... ทำอุปกรณ์หน้าตา แปลกๆ
กลุ่มหนึ่ง ..... จับกลุ่มประชุมญาติมิตร มือถือกระดาษชิ้นเล็กๆ รอบวง ...
แบบว่า ... เล่นไพ่อ่ะ ...

โดยสรุป ... เศษท่อน้ำ กลายเป็นงาน นวัตรกรรม อันยิ่งใหญ่ ....

ส่วนกลุ่มนี้ ... ไปเอาปี๊บขนมของข้าพเจ้า มา recycle ...
กลายเป็นอะไรก็ไม่รู้ ...

ส่วนผลงานชิ้นเอก คือ ป้ายผ้าประกาศความเป็น IE ....

พอแดดร่ม ลมตก ฟ้าเริ่มมืด ....
บรรยากาศหน้า หอประชุมใหญ่เริ่มคึกคัก ...
บรรยากาศหน้า หอประชุมใหญ่เริ่มคึกคัก ...
ไฟหลากสี ... ประชาชนเริ่มขวักไขว่ ....
ลูกชิ้นปิ้ง... เริ่มปิ้ง ส่งกลิ่นเย้ายวนใจ

ถูกต้องแล้วครับ ....
วันนี้ .... 22 พย . .... สถาบันฯ เรา ... มีงานลอยกระทง
แม้ในช่วงหลังๆ ... งานจะกร่อยๆ ไม่น่าตื่นเต้นเหมือนสมัยก่อนๆ ...
ก็มันก็ดีกว่า อยู่กันแบบหงอยๆ .... ไม่จัดงานอะไรเลย ..
แค่ได้ออกมาเดิน... ตากลมหนาว .... ดูเด็กๆ จัดงาน
มันก็เพลินใจยิ่งนักแล้ว .... สำหรับข้าพเจ้า
แค่ฟังชื่อ ... ก็เสียวแล้ววุ๊ยสสส์....
ของรางวัล ก็ใช้มุกเดิมๆ ..... คือ ของหลอกเด็ก ....
ลงทุนน้อย ... ดูดี ... มีราคา ....
ตามลักษณะการลงทุนของชาว IE ที่ดี
อีกกิจการหนึ่ง ของชาว IE ....
ชาวปีสี่ IE ... กำลังร่วมทุบถั่ว .....
นี่คือ หนุ่มๆ ปีสาม ....
แค่ใช้เม็ดถั่ว หยอดลงในท่อพิลึกๆ ... ซับซ้อนๆ ...
แล้วเอาค้อนยาง คอยตี ....
แบบว่า ... ไม่แตกไม่เลิก .... จิงๆอ่ะ ...
ใครตีได้กี่เม็ด ... ก็ได้รางวัลตามนั้น
ของรางวัล ก็ใช้มุกเดิมๆ ..... คือ ของหลอกเด็ก ....ลงทุนน้อย ... ดูดี ... มีราคา ....
ตามลักษณะการลงทุนของชาว IE ที่ดี
อีกกิจการหนึ่ง ของชาว IE ....แค่ได้ฟังชื่อ .... ก็เสียวยิ่งกว่า ... "ไม่แตกไม่เลิก" ยิ่งนัก ...
เขาเรียกว่า ... "จับแข็ง" ....
ฟังแล้วเสียวกว่าเดิม มากๆ ......
ลีลาของ "พริตตี้ IE" ... ...
She ปีนเก้าอี้ .... เรียกลูกค้าเสียงแจ๋ว ....
"จับแข็งๆๆๆๆ ... ไม่แตกไม่เลิกๆๆๆๆ ......"
"จับแข็งๆๆๆๆ ... ไม่แตกไม่เลิกๆๆๆๆ ......"
อะจึ๋ย สสส์ ....
คือ ใช้ปี๊บขนมของข้าพเจ้า ....
เอามาใส่น้ำแข็ง ... แล้วก็ใส่เหรียญ .....
ใครล้วงได้กี่เหรียญ ... ก็ไปแลกของรางวัลได้ ....
งานนี้ ...หนุ่มๆ ที่มาล้วง ... ต่างก็แข็งไปตามๆ กัน
งานนี้ ...หนุ่มๆ ที่มาล้วง ... ต่างก็แข็งไปตามๆ กัน
... ทั้งแข็ง ... ทั้งเค็ม ...
เพราะมีการใช้วิชามาร แอบผสมเกลือ ลงไปกับน้ำแข็งด้วย ....
ใช้หลักวิชาการครบถ้วน ....
ใช้หลักวิชาการครบถ้วน ....
ทั้งมาร์เก็ตติ้ง ... ทั้งฟิสิคส์ ....
สมแล้ว ที่เป็นทายาท IE รุ่นล่าสุด ของพวกเรา ....
มีการแบ่งงาน กันได้ดี มีระบบ ....
ฝ่ายขายคูปอง ... ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพยิ่ง ...
ฝ่ายขายคูปอง ... ทำงานอย่างมีประสิทธิภาพยิ่ง ...
แค่เร่ขายคูปองให้คนในภาค IE อย่างเดียว .... ก็ขายได้มากมายแล้ว ....
เท่าที่ข้าพเจ้า สังเกตดู พบว่า ร้านของ IE คึกคักที่สุด ....
แต่หากดูดีๆ ... จะพบว่า ...
บรรดาลูกค้าที่แน่นขนัด ส่งเสียงโว้กเว้ก ....
ก็พวกเราชาว IE ทั้งนั้น ....
แบบว่า ... เป็นทั้งหน้าม้า ... เป็นทั้งเหยื่อ ...
จากภาพ ... นี่คือ เหล่าหน้าม้าแก่ๆ ปีสี่ ... ชาว Z8
ก็มาร่วมงาน ... เดินดูเด็กดูเล็ก ...
ดูเมียชาวบ้าน กันอย่างเพลิดเพลินอารมณ์
ชาวปีสี่ IE ... กำลังร่วมทุบถั่ว .....ก็เจอเขาเสมอ ... คุณ "ต้าร์" ปีสี่ ...
นี่คือ หนุ่มๆ ปีสาม ....นำทีมโดย นาย "บอย" 3Zn ... ชาว Zn รุ่น 6
หลอกน้องๆ สาวๆ IE ปีสองปีสาม มาลอยกระทง ....
.... โชคร้ายที่เจอข้าพเจ้า ... ก็เลยขอบังอาจถ่ายรูปเก็บไว้สักหน่อย ...
..........................................................
นายเอ๋ ปีสี่-Z8 กับ น้องซันนี่ ปีหนึ่ง-Z11 ....
.... ความจริง ....
เขาทั้งสอง มีความสัมพันธ์กัน...
ในฐานะ พี่โรงเรียน-น้องจังหวัด ย่ะ ...
อย่าคิดมาก ... คนบ้านเดียวกัน ...
หมู่เฮาชาว ชัยภูมิ .... เด้อ
สายลมหนาว โชยมาอ่อนๆ
คละเคล้า กลิ่นหมูแดดเดียวทอด และ กลิ่นขนมจีนน้ำยา ....
เสียงเพลง ... เสียงหัวเราะ .... ขับขานบรรเลง .....

ร้าน IE ยังคงคึกคัก .... ธุรกิจดำเนินไปอย่างโลดโผน ...
เหล่ามดงาน Z11 .... รุมต้อนเหยื่ออย่างเป็นระบบ ...
เหล่าหน้าม้าแก่ๆ ทั้งหลาย .... รวมทั้งข้าพเจ้า ....
ร่วมทำงาน อย่างคึกคัก .... และสุขใจ ....
น้องน้อยวัยไร้เดียงสา ชาว IE รุ่นล่าสุด ...
ยังคงฉวัดเฉวียน ... กวัดแกว่งป้ายโฆษณา สีเหลืองสด ...
ปากร้องตะโกน เรียกลูกค้า อย่างเอาเป็นเอาตาย ....
ไม่หวั่นไหวต่องสายตา.... อันตกตะลึง ของประชาชนทั้งหลายทั้งปวง ....
นี่แหละ ... สปิริต ชาว IE แท้ ....
..............
คืนนี้ ข้าพเจ้า คงจะนอนตาหลับเป็นสุข ได้มากยิ่งขึ้น ...
เพราะ สบายใจ ที่ได้เห็นว่า ....
"ความแรง" ของชาว IE ....
เป็นสัญชาตญาณ ...สืบทอดได้
อย่างไม่มี ที่สิ้นสุดจริงๆ ...
..........................................................














