"ตัวของเรา เป็นใคร? "
ณ ช่วงปีแรกๆ ... ของช่วง10 กว่าปีการเดินทาง ตามลำพัง ....
ไม่รู้จักใคร ไม่รู้จักอะไร ...
รู้แต่ว่า มีหน้าที่ต้องเดินไป ๆๆๆๆ
วันเวลา ค่อยๆ ผ่านไป.... หนทาง ยังอีกยาวไกล
และ จากนั้น ... หนทาง ก็ค่อยๆ กลายเป็น ผืนทรายที่ชุ่มฉ่ำ ...
และท้ายสุด ... ความแห้งแล้งในใจ
กลายเป็นผืนน้ำที่เย็นใส ... ที่เติมเต็มชีวิตของข้าพเจ้า
ข้าพเจ้า และ เหล่าเพื่อนร่วมทางทั้งหลาย ...
ก็สุข สดใส สดชื่น ... และอบอุ่นใจ
ข้าพเจ้า เฝ้ามองความเปลี่ยนแปลงเหล่านี้
ด้วยความอดทน และ ความอัศจรรย์ใจ
ไม่น่าเชื่อว่า .... ตลอดวันเวลา แห่งการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้
เพื่อนร่วมเดินทาง ในชีวิตของข้าพเจ้า ... มีมากขึ้นๆ ...
ซึ่งก็คือ ... พวกเรา ชาว IE ทั้งหลาย นั่นเอง ...
แล้วในที่สุด .... พวกเรา กลายเป็น ครอบครัวเล็กๆ
ที่ถือกำเนิดขึ้นมา บนผืนโลก อันกว้างใหญ่ แห่งนี้ ...
พวกเรา ... ได้เรียนรู้ ได้ใช้ชีวิต ...
ได้สะสมประสบการณ์ และ มีความทรงจำร่วมกัน ...
และ เมื่อ 1 ปีที่ผ่านมา ...
ครั้งนี้ ... เป็นชีวิตของคนเล่านิทาน ...
นิทาน... ที่เป็นเรื่องเล่า ของชาว IE ...
หรือ IE Story ... ..
IE Story ....
เป็นนิทานจริงๆ ... ที่เล่าจากชีวิตจริงๆ ...
ชีวิตของพวกเราชาว IE ... และ ทุกสรรพสิ่งรอบกายเรา
ครั้งแรก ที่ข้าพเจ้าเริ่มเขียน IE Story ...
คือ วันที่ 20 พฤษภาคม 2550
ข้าพเจ้าเริ่มเขียนครั้งแรก ... ก็เพียงเพราะแค่รู้สึกว่า ...อยากจะเขียน ...
ก็แค่รู้สึกสนุก ... ที่ได้เขียนเล่า เรื่องโน้นเรื่องนี้ ...
เพราะ เป็นสิ่งที่ข้าพเจ้า อยากจะทำมา นานแสนนาน แล้ว ...
และ เมื่อข้าพเจ้า... เริ่มเขียนอย่างจริงๆ จังๆ
สิ่งแรก ที่ข้าพเจ้าได้เรียนรู้ ...ก็คือ .. คุณค่า ของ ความสุข ....
ความสุข อาจจะเกิดขึ้น ... แล้วจบลง ได้อย่างรวดเร็ว
แต่ข้าพเจ้า ก็ค้นพบว่า ...
การที่ได้ระลึก ถึงความสุขนั้นๆ
ได้นึกถึง... ได้เขียน ได้เล่า ...
ก็เป็น ความสุข อีกรูปแบบหนึ่ง
และ ในทางกลับกัน ....
การได้เขียนเล่า หรือ ระลึกถึง ...
ความทุกข์ ความเศร้า ความท้อแท้ ...
ก็กลับเป็น สิ่งที่ดี ...
เพราะอย่างน้อย ก็ยังช่วยให้เราได้คิด
ได้ทบทวน ได้พิจารณา... สิ่งเหล่านั้น...
เพื่อใช้เป็นบทเรียน ในอนาคต ....
นอกจากนี้ ... ข้าพเจ้าก็พบว่าการเขียน blog ...
กลายเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของข้าพเจ้าไปแล้ว
ตื่นเช้า ... ไปทำงาน ... พักผ่อน ... เข้านอน ...
ทุกครั้งที่เปิดคอมพิวเตอร์ ... ชีวิต ก็วนเวียนอยู่กับ IE Story
IE Story ... ได้กลายเป็นชุมชนย่อยๆ ของพวกเราชาว IE
ได้แอบสุมหัวกัน ... ได้หลีกลี้หนี ชีวิตประจำวัน ....
และ เมื่อคิดดูดีๆ แล้ว ...ก็ไม่น่าเชื่อเลย ว่า .... ในรอบหนึ่งปี ....
ข้าพเจ้าเขียน IE Story ไปแล้ว ถึง 160 ตอน ...
เฉลี่ยแล้ว ... ทุกๆ 2.28 วัน ...
จะมี IE Story ตอนใหม่เกิดขึ้น หนึ่งตอน ....
อย่างไรก็ตาม ... ดังที่ได้เคยกล่าวมาแล้ว หลายครั้งหลายหนเมื่อถึง ณ เวลาหนึ่ง ... ณ การเปลี่ยนแปลงหนึ่ง ...
ทุกอย่าง ... ก็ย่อมดำเนินไป ...
IE Story ... ก็ย่อมเป็นไปตามหลักการนี้ เช่นกัน ...
ดังนั้น ...
ข้าพเจ้า จึงขอ อำลา ... IE Story ณ blog แห่งนี้
แต่เพียงแค่นี้ ...
และ ขอขอบคุณ ...
เหล่าสมาชิก IE Story ทุกท่าน
ที่เป็นกำลังใจ .... ตลอดมา
หากวันใด ... หากคิดถึง วันเวลาเก่าๆ เรื่องราวเก่าๆ ....
ก็แวะกลับ มาอ่านทบทวนได้ .... ณ ที่แห่งนี้ ...
เพราะข้าพเจ้า คงจะเก็บเรื่องราว และ ความทรงจำเหล่านี้
ใว้ในโลก cyber แห่งนี้ ตลอดไป
และ ....
หากยังคิดถึงกัน ... ยังอยาก ร่วมทุกข์ร่วมสุข
และหาก....
ยังอยาก ร่วมเดินทาง ผจญภัย ในโลกกว้าง
กับข้าพเจ้า และ เหล่าครอบครัว IE ทั้งหลาย ต่อไป ...
ก็เชิญ ... ตามมาได้ เลย
ณ ที่นี่ ....
..........
....
.
................................ จบบริบูรณ์ ..............................
