ตอนที่ 90 : "ฝัน" นั้น ... งดงามเสมอ

วันนี้ .... วันเสาร์ที่ 24 พย.
ถึงจะเป็นวันหยุดราชการ แต่ข้าพเจ้าต้องเข้ามาทำงาน ...
แบบว่า... ต้องมาคุมสอบ ....
เพราะ วันนี้ มีการสอบเข้าคณะวิศวฯ ลาดกระบัง รอบสอบตรง ...
เด็กๆ ม.ปลาย มาสอบกันล้นหลาม ... ประมาณ 10,000 คน ...
แต่คณะฯ รับได้ ไม่กี่ร้อยคน ...

สำหรับภาค IE ของเรา ...

ก็รับเด็กๆ จากการสอบตรง รอบวันนี้ แค่ 30 คน ....
ใครสอบติด IE ... เรียกว่า เก่งสุดๆ ...
ส่วนการสอบในรอบปกติ ตอนปลายเทอม 2
ภาคเราจะรับอีกแค่ 40 คน ....
ใครสอบติด IE รอบนี้ ..... ต้องเก่งสุดๆ ระดับเทพ เช่นกัน ...
เพราะ ตอนนี้ คะแนน IE สจล. พุ่งจนฉุดไม่อยู่แล้ว ...

ตอนนี้ ....

หากใคร เข้ามาที่ภาคเรา ก็จะพบความแปลกใหม่แทบทุกวัน ....
สิ่งแรกที่สะดุดตาอย่างแน่นอน .... ก็คือ ป้ายชื่อภาค ใหม่ ...
เป็นของขวัญจาก IE รุ่นที่สอง - Z2 … เนื่องในโอกาสครบ 10 ปี IE


ความจริง ป้ายนี้ มาติดตั้งได้หลายๆ วันแล้ว ...
แต่ข้าพเจ้าไม่ได้กล่าวขอบคุณ และ เขียนถึง ใน blog นี้ ...
เพราะ ข้าพเจ้า ไม่มีกล้องคู่ใจ ....
และเมื่อใช้กล้องเล็ก.... จะถ่ายอย่างไร มันก็ไม่สวยสะใจ ...
ณ บัดนี้ กล้องที่เสีย ซ่อมเรียบร้อยแล้ว ....
จึงขอนำเสนอภาพงามๆ ของป้ายใหม่ สีสดใส ....
ให้เหล่าสมาชิกทุกท่าน ได้ชม ...
และ ขอขอบคุณอย่างสูงมากๆ ....
สำหรับน้ำใจอันยิ่งใหญ่ ของชาว Z2 ทุกๆ ท่าน ....
อีกทั้ง ... ต้องขอขอบใจจริงๆ ...
โดยเฉพาะท่านอาจารย์คุ้ย ... ศิษย์เก่า Z2
ที่ช่วยดูแล ประสานงานในทุกๆ ด้าน .... ขอบใจจริงๆ ครับ ....

สมัยก่อนโน้น .... เพียงแค่จะทำป้ายชื่อภาค สักหนึ่งป้าย
.... ก็ได้แต่ฝัน ...
ต้องคิดแล้ว คิดอีก .... เพราะไม่มีเงิน ...
ความจริง .. เงินก็มี ...
แต่ที่ภาค... มีเรื่องที่สำคัญมากกว่า... ต้องกระทำ
จำได้ดีว่า .... ณ ช่วงเวลานั้น เมื่อ 10 ปีที่แล้ว .....
ป้ายชื่อภาค IE แรกสุดที่ทำ ....
ต้องช่วยกันเลื่อย ช่วยกันตัด ... แล้วปีนกะได ขึ้นไปติดกันเอง ...
ดังนั้น ....
ป้ายใหม่นี้ … เหมือนฝันจริงๆ ....

นอกจากนี้ .....
หากดูดีๆ จะพบว่า ...

หน้าภาคเรา มีต้นไม้ใหญ่ใหม่ๆ มาลงเพิ่มขึ้นหลายต้น ....
แม้ ต้นจะยังไม่โตมาก ... แต่อีกไม่นาน หน้าภาคก็คงจะร่มรื่น น่าสบาย ....
... ข้าพเจ้า เคยฝันมานานแล้วว่า .... อยากให้หน้าภาคเรา .... เขียวชอุ่ม ร่มรื่น น่าอยู่ ....
.... ช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ....
เราเพิ่งจะปลูกได้แค่ 2-3 ต้น เพราะเรายังมีพื้นที่ ไม่มากนัก ....
ดังนั้น ณ วันนี้ ....
เรามีทั้งสถานที่ มีทั้งกำลังกายกำลังใจ .... ที่จะปลูกต้นไม้ชุดใหม่ ....
จึงถือว่า เป็น “ของขวัญ” ที่พวกเราทุกคน
สามารถช่วยกันสร้างให้น้องชาว IE รุ่นต่อๆ ไป
ได้ร่มเย็นเป็นสุข อีกนานแสนนาน ...

ณ วันนี้ ต้นไม้ใหญ่เหล่านี้ .... ลงปลูกเรียบร้อยหมดแล้ว ....
ในวันที่ 1 ธันวาคม ... ก็เพียงแค่ช่วยกันรดน้ำ พรวนดิน ...
และแค่ตบแต่ง ประดับด้วยต้นไม้-ดอกไม้เล็กๆ ตามโคนต้น ...
และ ร่วม ถ่ายรูปเป็นที่ระลึกว่า ณ ปีที่ 10 แห่ง IE ….
เราได้ช่วยกันปลูก ต้นไม้เหล่านี้อีกชุดหนึ่ง ....
สำหรับชาว IE รุ่นต่อๆ ไป ....

และ ณ วันนี้ …
เมื่อเข้าตึก ณ ประตูเก่าแก่ของภาค ....
จะพบอุปกรณ์ หน้าตาประหลาดติดข้างประตู ...
เราเรียกเก๋ๆ ว่า... ระบบรักษาความปลอดภัย IE ....
เป็นประตูนิรภัยแบบใช้ความถี RF ….
ที่จะล็อคในยามวิกาล ตราบจนรุ่งเช้า ....
ใครจะเข้า-ออก ต้องพกบัตรผ่านเข้าออก ...
.... ระบบนี้ เกิดขึ้นหลังจาก มีคดีลักขโมย ในภาคเรา ....
จึงมีการออกแบบและติดตั้งระบบ... โดยฝีมือของชุมนุม IE ...
ถือว่า เป็นผลงานของชุมนุม... ที่ดูจะเป็นชิ้นเป็นอัน เป็นชิ้นแรก ....
เกิดจาก การร่วมมือ ร่วมใจ โดยชาวปีสาม- Z9 กลุ่มหนึ่ง ….
กลุ่มนี้ พยายามเรียกตนเองว่า Zh … อันย่อมาจาก คำว่า “Zเฮี่ย” ....
แต่ตอนนี้ .... มักใช้นามแฝงว่า พวก “สันขวาน-สันแข้ง” .....

และ หากเดินเข้ามาในภาค .... ก็แน่นอน ....
จะพบโต๊ะปิงปอง ....
ซึ่ง ของเล่นที่น่าสงสารที่สุด ในภาคเรา ...
เพราะ ใช้งานคุ้มค่าสุดๆ ...
ตอนนี้ ... นับตั้งแต่ มีไม้ปิงปองใหม่ .....
ก็เรียกได้ว่า มีการตีปิงปองกันอย่างบ้าคลั่ง ....
สังเกตดีๆ ... จะเห็นว่า บรรดากระจกทั้งหลายรอบโต๊ะปิงปอง ...
แตกร้าวหมดแล้ว ....
เพราะ ชาว IE จะตบปิงปองกันแรงมาก ....
ตบกันจนไม้ปิงปองหลุดมือ ... ลอยไปชนกระจกแตก !!!!

และหากมองขึ้นไป เหนือโต๊ะปิงปอง ....
ก็จะเห็น อุปกรณ์หน้าตาประหลาด ....
เราเรียกว่า กล้องรักษาความปลอดภัย .....
หมุนได้รอบทิศ .... ถ่ายภาพในที่มืดได้ ....
มีประโยชน์มาก ....
เพราะนอกจากจะเอาไว้สอดส่อง ผู้บุกรุกยามวิกาลแล้ว ....
ยังเอาไว้แอบดูว่า ... ใครโดดเรียน/ใครมัวตีปิงปอง ไม่ยอมขึ้นเรียน ...
อีกทั้ง ยังใช้แอบดูว่า โต๊ะปิงปองว่างไหม? ....
หรือว่า วันนี้... ใครทำกระจกแตกอีก ?....
อีกทั้ง ยังเอาไว้ตรวจสอบ … เวลามีข้อสงสัย ในการแข่งขันปิงปอง ....
…. อุปกรณ์นี้ เก๋มากๆ .... ขอบอก ....
ทำการติดตั้งโดย ชุมนุม IE สันขวาน-สันแข้ง ..... เช่นกัน ....

ข้าพเจ้า... ขอพาท่านทั้งหลาย มาชมห้องน้ำหน่อย ....
จากรูปบน คือ ห้องน้ำเก่า ที่ปรับปรุงใหม่นั้น ...
ซึ่ง วันหลังจะพาไปชมแบบเจาะลึกๆ ....
เพราะมีเรื่องราวมากมาย ให้เม้าท์ ...

แต่วันนี้ .... ขอพาชม ห้องน้ำ IE ที่สร้างใหม่ .... ไฮโซสุดๆ ...
ค่าใช้จ่าย ในการก่อสร้าง ส่วนหนึ่ง ...
มาจากศิษย์เก่า... ผู้ปรารถนาดี และ ไม่ขอเปิดเผยตัวตน ...
เพียงแค่ .... อยากทำให้ฝันไฮโซๆ ของข้าพเจ้าเป็นจริง ...

เพราะ ข้าพเจ้า ....เคยเพ้อเจ้อ...

ฝันไปว่า .... อยากจะมีห้องน้ำดีๆ ที่ภาคเรา ....

อยากมี แบบที่ .... ดูสะอาดสะอ้าน ... ครบถ้วน

จะได้เอาไว้รับแขก ... เอาไว้ให้ผู้มาเยือน ได้ใช้อย่างสุขใจ ....
ซึ่งตอนนี้ ... ก็มี การสานฝันนี้... เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ....

ทั้งอ่างล้างมือ โถยืน โถนั่ง และ ห้องอาบน้ำ ....

แบบว่า มีที่อาบน้ำอุ่นด้วย ....

.... ห้องน้ำนี้ ....

เอาไว้รับแขกผู้มาเยือน / ให้ศิษย์เก่าผู้มาเยือนใช้ /
ให้อาจารย์ใช้ และเอาไว้ทำข่าวประชาสัมพันธ์ ...

... หากเด็กๆ เยาวชน IE ทั้งหลาย อยากจะใช้ด้วย ...
ก็สมัครเป็น member ชมรม "ส้วมสะอาด-ชาติเจริญ" ได้อ่ะ ....

.... และเนื่องจาก มีหลายท่าน ....
อยากเห็นห้องทำงาน ของข้าพเจ้า .....
รวมทั้ง อยากเห็นหน้าตาชัดๆ ของข้าพเจ้า ....
..... ก็ดูรูปนี้ ไปก่อนก็แล้วกัน ....

คงจะดูดี และน่ารักกว่าตัวจริง ของข้าพเจ้ามาก
.... ว่างๆ จะลงรายละเอียดเรื่อง ห้องทำงานของข้าพเจ้า ....
แบบว่า สมบัติทุกชิ้นที่วางโชว์ .... มีเรื่องราวทั้งสิ้น ....

ในขณะที่ ....
ข้าพเจ้ากำลัง นั่งหย่อนอารมณ์ในห้อง ....
ดูกลุ่ม project (สร้างภาพ) ทำงาน .....

.... ข้าพเจ้า ก็เห็นอะไรแดงๆ ล่ำๆ แว้ปๆ นอกหน้าต่าง ....
พอแอบมองออกไป .... ข้าพเจ้า ก็เห็นภาพนี้ .....
เด็กหญิง ปีหนึ่ง-Z11 …. ชื่ออะไรก็ไม่รู้ ...
เสื้อแดง ร่างล่ำตัน .... นั่งขีดๆ เขียนอะไร ก็ไม่รู้ ....

ดังนั้น ... หลังจากที่ข้าพเจ้า แอบถ่ายรูปได้ 2-3 จึ๊ก ...
ก็เลยแอบย่องไปดู... ณ สวนหลังภาคฯ ข้างหลังส้วม ....
ก็พบว่า เธอกำลังนั่งสเก็ตรูปง่วนอยู่ ....
สอบถามดู ได้คำถาม/คำตอบ เป็นชุดๆ ...

สรุปได้ว่า ....

1. “... กำลังออกแบบ สวนหย่อม IE อยู่อ่ะ...”
2. “พรุ่งนี้ ... ปีหนึ่งจะนัดกัน ไปซื้อต้นไม้ ดอกไม้ ...
เตรียมปลูกกัน สำหรับงาน 10 ปี IE อ่ะ”
3. “ตอนนี้ พบว่า มีต้นไม้ที่เขา ทิ้งแล้วแถวๆ หลังตึกอื่นๆ มากมาย ...
พวกหนู จะไปแอบจิ๊กเขามาปลูกด้วย จะได้ประหยัดเงิน ....”
4. “... เมื่อกี้ ... เจอ “แกลบ” ของใครก็ไม่รู้ 1 กอง

.... จะเอามาทำปุ๋ย ดีไหมคะ ...”
5. “พวกหนู ..... ขอเก้าอี้เหล็ก ...

ที่พวกพี่ๆ เชื่อมเอาไว้ในวิชา workshop ….
เอามาไว้ที่สวนนี้ ได้ไหมคะ ...”
6. ฯลฯ ....

เธอทั้งซัก ทั้งถาม ดวงตาเป็นประกาย ....
แต่ข้าพเจ้า อึ้ง .....

แล้ว .... ข้าพเจ้า ก็เดินกลับห้อง ....

มองเห็นป้าย IE ใหม่ .... ส่งประกายสดใส
ป่าวประกาศความเป็น IE ….

มองเห็นต้นไม้ใหม่ สามสี่ต้น ....

เริงร่ากับสายลม... ส่ายกิ่งและใบไปมา เพื่อทักทายผู้มาเยือน ....

เดินผ่านประตูเก่าแก่ .... ส่งยิ้มให้ระบบนิรภัยโหลยโท่ย ....
ถึงแม้ ฝีมือเด็กๆ ดูปุๆ ปะๆ ...
แต่ทรงคุณค่าอันยิ่งใหญ่ ...
แสดงถึง ความห่วงใยในความปลอดภัย ของคนในครอบครัว อย่างลึกซึ้ง ....

เดินผ่านห้องน้ำไฮโซใหม่ ....

กลิ่นส้วมใหม่ๆ หอมจับใจยิ่งนัก ....
นี่แหละ ... คือ “สุขา”ที่แท้จริง .... สุขาทั้งใจ สุขาทั้งกาย ....
ได้ระลึกถึงผู้ปรารถนาดี .... ทุกครั้งที่ใช้บริการ เสมอ....

แล้วข้าพเจ้า .... ก็กลับไปที่ห้องทำงานอีกครั้ง ...
แอบมองผ่านหน้าต่าง ...

ดู "นังเด็กเสื้อแดง" นั่งวาดฝัน อย่างตั้งอกตั้งใจ .....
ท่ามกลางสายลมยามบ่าย ....บนพื้นที่ อันรกรุงรัง ....

ฝันน้อยๆ กำลังก่อตัวขึ้น .... จากการขีดเขียนบนกระดาษ .....

เด็กเอ๋ยเด็ก ...

ฝันของเจ้า... ช่างงดงามยิ่งนัก ....

นึกถึงฝันทั้งหลาย ....

ที่กำลังเป็นจริงขึ้นมามากมาย ...

“ฝัน” นั้น งดงามเสมอ ....
หากเป็น “ฝัน” ที่จะได้ทำเพื่อผู้อื่น ... โดยมิหวังสิ่งตอบแทน .....

และ "ฝัน" นั้น ย่อมเปล่งประกาย ระยิบระยับ ... อยู่ในใจตลอดกาล ...

ขอขอบคุณ ....

ทุกๆ ฝันทั้งหลาย ที่ได้เกิดขึ้นแล้ว และ กำลังจะเกิดขึ้น ....
เพื่อ ภาค IE … บ้านของพวกเราทุกคน

...............................................................