ตอนที่ 88 : น้ำใจ...น้องคนสุดท้อง .. Z 11

ลมหนาว เริ่มโชยมา ..... ใบไม้ร่วงหล่น ....
แต่พอจะหนาวได้ไม่กี่วัน .... ฝนก็ตกถล่มอีก ....

ใครสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรง ... อย่าลืมดูแลตัวเองให้ดี ...

เพราะ สุขภาพ คือ ต้นทุนของชีวิตเรา ....

.........

สังขารคนเรา ไม่ทนทานเช่นใด ....
ต้นไม้ใหญ่หน้าภาคเรา .......ก็เป็นเช่นนั้น

หลังจากชำรุดทรุดโทรม ......
ทนลมทนฝน ทนน้ำท่วม ทนน้ำขัง มาเนิ่นนาน ...
ต้นประดู่แสนรักต้นหนึ่ง .... หน้าภาคเรา ก็อำลาจากเราไป ......
ทิ้งไว้แต่ความทรงจำดีๆ ... ภายใต้ร่มเงาอันแสนร่มเย็น ... ตลอดไป ....

ตั้งใจว่า .... อีกไม่กี่วัน

จะให้เขามาขุดรากถอนโคนออกไป .... แล้ว เตรียมหลุมใหม่ ...
เพื่อปลูกต้นใหม่ .... ณ โอกาส 10 ปี IE …. .ในไม่กี่วันข้างหน้านี้ ....
ดังนั้น .... จึงขอเชิญทุกคน มาร่วมปลูกต้นใหม่ ... ที่บ้านเรา ...
เพื่อสร้างความร่มเย็น เป็นสุข ให้ชาว IE รุ่นต่อๆ ไป .... เทอญ ..

วันนี้ น้องๆ IE รุ่นเล็ก ล่าสุด Z11 .... วัยใส หน้าตาน่ารัก ...
มาที่ภาคมากมาย .... ตอนแรกนึกว่า มีการจัดตั้ง ม๊อบเด็ก ....
ประท้วง... เรื่องคะแนนวิชา drawing / เรื่องส้วมเตี้ยเกินขนาด ...ฯลฯ
คิดไปมากมาย .... ได้สารพัด

น้องโย และ น้องดิว

ตัวแทนน้องเล็กสุดท้อง .... Z11 อันได้แก่ ....
น้องโย ประธานรุ่น และ น้องดิว เลขาฯ และเหล่าผู้บริหาร Z11 ...
มาแจ้งว่า วันนี้ พวกเขาว่างงาน ...
จึงอยากจะ มาช่วยกันเก็บกวาดภาค ฯ ...

อีกทั้ง เด็กๆ ยังอยากจะมาจัดเตรียมพื้นที่

สำหรับงาน 10 ปี IE ที่จะมีใน วันเสาร์หน้า ...
แบบว่า จะเคลียร์หน้าภาคให้เรียบร้อย ...

รวมทั้ง จะช่วยกันเคลียร์พื้นที่บางส่วน

สำหรับการจัดทำ “สวน IE”
ซึ่งวางแผนจะสร้างไว้รอบตึกเรา เพื่อเป็นพื้นที่ใช้สอย
พักผ่อนของเหล่าสมาชิก IE ทั้งหลาย ...

แม้ว่า ข้าพเจ้าจะบอกว่า วันนี้แดดร้อน .... ร้อนมากกกก...
และยังไม่ได้วางแผนอะไรเลย .... ขอนัดประชุมพี่ๆ ก่อน

แต่เหล่าเด็กๆ ปีหนึ่ง ก็ขอลุยกันก่อน .... เรียกว่า เลือด IE แรงสุดขีด ...

ดังนั้น

.... 13.30 น. แดดกำลังร้อนสุดขีด ....
ท้องฟ้าหน้าหนาวใสกระจ่าง ..... เด็กๆ ก็ลุยเก็บขยะ ....
เคลียร์เศษวัสดุก่อสร้าง ที่ระเกะระกะรอบภาค ....

เหงื่อหยดติ๋งๆ ดั่งสายน้ำ ....
เหมือนดั่งน้ำใจ ชาว IE ที่มิ เคยเหือดแห้ง .....

แม้ว่า วันนี้ ข้าพเจ้า จะยุ่งบ้างเล็กน้อย
เพราะนอกจากจะมีสอนแล้ว ....
ยังต้องรับแขกจากแดนไกล ....

ช่วงเที่ยงๆ จากญี่ปุ่น ... ช่วงบ่ายจากมาเลเซีย ...
บินมาไกล เพื่อมาพบเด็กภาคเรา โดยเฉพาะ ....
มาเชิญชวนไปเรียนปริญญาโท ต่อ ....

หลังจาก ทำการหลอกล่อแขก ไปมา ....
ข้าพเจ้าก็สามารถ แอบวิ่งออกมาถ่ายรูปเด็กๆ ได้ทัน เป็นระยะๆ ....

น้อง ซันนี่ แห่ง IE ... ตอนนี้ she hot สุดๆ ใน KMITL

สมัยก่อน เวลามีแขกมาเยี่ยมภาค .... ข้าพเจ้าจะอายมาก ....
รู้สึกอายตึกของเรา ที่ดูเก่าๆ ... เล็กๆ อับๆ เหม็นๆ ....

รู้สึกอายเด็กๆ ของเรา .... ที่ชอบทำตัวเยินๆ โสๆ ....

พูดเอะอะ เสียงดัง ตัวเหม็นๆ ...

แต่วันนี้ .... ความรู้สึกกลับตรงกันข้ามไปหมด ....
ข้าพเจ้า คงจะบรรยายความรู้สึกในวันนี้ ... เป็นตัวอักษรใดใด ไม่ได้

นอกจาก รู้สึกดีใจ และภูมิใจ ...

อีกทั้งยังรู้สึกเป็นเกียรติ ... ที่ได้โชว์ภาคของเรา

ให้ชาวต่างชาติได้เห็น ...

ให้เขาเห็นถึง ความยิ่งใหญ่ของภาคเรา.....

ถึงจะเป็นภาคเล็กๆ ...
แต่น้ำใจ ความเสียสละ และ ความสามัคคี ...

ยิ่งใหญ่ สุดจะพรรณา ...

ขอขอบคุณ น้องเล็กสุดท้อง .... Z11 ทุกคน

ที่เสียสละทั้งเวลา และกำลังกาย .... เพื่อภาคของเรา ...
....................................................................................

(พรุ่งนี้ หากว่างๆ .... มาทำอีกก็ได้นะ ...)