ตอนที่ 68 : IE บ้านเรา ... ณ วันนี้

สืบเนื่อง จากเรื่องในตอนที่แล้ว ....

สรุปว่า ตอนนี้ ที่ภาคเรา กำลังปรับปรุงห้องน้ำทั้งหมด ....

ส่วนโถส้วมทั้งสอง ..... คือ โถเก่าที่รื้อ ออกมา .....

ชาว ie หัวสร้างสรรค์ .....

ได้นำมาจัดวางไว้หน้าบอร์ด ณ ห้องโถงกลางภาค ...

เอาไว้หลอก เด็กๆ ปีหนึ่งว่า .... นี่คือ ห้องน้ำใหม่ของภาคเรา ...

สะอาด โล่ง เปิดเผย .... ใช้ได้ทั้งหญิงชาย ...

มีการลงทุนสาธิตการใช้งาน "ห้องส้วม ie รุ่น 2007"

โดย นางแบบสาว ปีสาม .... ชาว Z9 ท่านนี้ ....

ห้องน้ำใหม่ ... ออกแบบให้อ่างล้างหน้า แข็งแรงเป็นพิเศษ ....

แบบว่า ก่อปูนแน่นหนา ... เหมาะกับการใช้งานหนัก ...

ใครจะใช้เกาะ เพื่อโหนตัวขึ้นจากพื้น... ยามที่เมากลิ้งบนพื้นส้วม

หรือ ใช้ก้ม โน้มตัว ...กดน้ำหนักลงไปอ้วก ....

รับรองความแข็งแรงทนทาน ของอ่าง ....

งานนี้ .... ไม่มีรายการ ทำอ่างแตก (แบบในอดีต) อย่างแน่นอน ......

สำหรับ ห้องส้วม .... ออกแบบให้ประตูปิดมิดชิด แน่นหนา ....

ป้องกัน การแอบถ่ายรูป ถ่าย clip ....

เพราะบทเรียนในอดีต ...

ผลงานอุบาทว์ ของชาว Zback ...

ที่นิยมการแอบถ่ายรูป คนเข้าส้วม

คือ แรงบันดาลใจ ในการออกแบบประตูส้วม แบบแน่นหนา เช่นนี้ ....

และท้ายสุด ....

จุดสยองที่สุดของภาคเรา ... ต้นตำนาน "ผีช่องเสา" ... ในห้องน้ำ

ก็ได้รับการอนุรักษ์ และ ปรับปรุงภูมิทัศน์ .....

เก็บไว้ เป็นตำนานสยอง ประจำตึก ie ไปตลอดกาล ..... 555

...................................................................

และไหนๆ ข้าพเจ้าก็พาท่านผู้อ่าน ชมภาพ "ส้วม" ล่าสุดของภาคเราแล้ว
ก็ขอถือโอกาส พาท่านสมาชิก ie story ชมสภาพของภาคเราดีกว่า
.... เรื่องตอนนี้ ค่อนข้างยาวมาก ... รูปก็มีมาก ....
ควรจัดสรร เวลา ในการอ่านให้ดีๆ ....
ภาพเหล่านี้ ..... สดๆ ร้อนๆ ถ่ายเมื่อ 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา .....

จากโถงกลางของภาค หากเลี้ยวขวา คือ ทางขึ้นบันไดไปชั้นสอง
แต่หากเดินตรงไป จะสามารถเดินทะลุ สู่ส่วนต่อเติมใหม่ของภาค

เดินผ่านช่องทางใหม่แห่งนี้ ....
สู่ห้องโถงกิจกรรม IE ....


ณ ห้องโถงนี้ มีโต๊ะเก้าอี้ ให้เหล่าสมาชิก IE ได้นั่งเล่น นั่งทำการบ้าน
หากเปิดประตูเหล็กขนาดยักษ์ ทางซ้ายมือออก .....
ก็จะเป็นลานจอดรถหน้าตึก IE นั่นเอง ...
และหากเดินไปสุดห้องโถงนี้ ก็คือ ห้องเรียนใหม่ ของภาควิชา 2 ห้อง

หากมองไปทางขวามือ คือ ห้องมั่วสุมใหม่ ของชาว IE ....
นั่นคือ ห้องทำงานใหม่ของข้าพเจ้า ....

หากแอบมองเข้าไป ผ่านหน้าต่าง .... นี่ก็คือ ภาพที่เห็น ....


หากเดินเข้าไปในห้อง ..... จะพบว่ามีห้องนี้ มี 2 ส่วน ....
ในตอนแรก ข้าพเจ้าวางแผนว่า ....
ห้องชั้นนอก ให้เด็กๆ ไว้นั่งทำงานเงียบๆ ...
ห้องชั้นใน ให้ข้าพเจ้าไว้นั่งทำงานเงียบๆ ....
.... ในทางปฏิบัติ .... ณ วันนี้
แตกต่าง จากสิ่งที่วางแผนไว้ยิ่งนัก ...
ณ ภาวะปกติ ทุกๆ วัน... จะมีเด็กๆ เดินขวักไขว่
ทั้งห้องนอกห้องใน ตลอดเวลา
ดูหนัง ฟังเพลง เล่นเกมส์ ต้มบะหมี่ คุยกัน และ นอนหลับสลบไสล ...
บรรยากาศคล้ายๆ ร้าน 7-11 ..... ธุรกิจไม่เคยหลับไหล ....

บรรยากาศ เหมาะแก่การนอนเหยียดยาว อ่านการ์ตูนดีๆ ...

อุปกรณ์ประกอบการเรียนเพียบ ...
ทั้งมาม่า ขนมปัง ถ้วยชาม .... กักตุนเสบียงไว้มากมาย

รองเท้าเน่าๆ ถอดไว้ตามมุมต่างๆ .... ใช้ไล่หนูและแมลงสาบได้ดียิ่ง

ห้องทำงานชั้นใน ......
สภาพก็คล้ายๆ ห้องทำงานเก่า ... เลอะๆ มั่วๆ ยุ่งๆ
ขนมปังปี๊บ 2 ปี๊บ ... ชามมาม่าเน่า ... ซากถุงขนมบนโต๊ะทำงาน

.......................................

...... จากห้องทำงานของข้าพเจ้า ... เดินย้อนกลับไปทางเก่า ...
สู่ห้องโถงกลาง ที่ตั้งโต๊ะปิงปอง ของภาค อีกครั้ง ....


โถส้วม ที่เอาออกมาวางไว้ชั่วคราว ตอนซ่อมห้องน้ำ .....
กลายเป็นที่นั่งพักผ่อนสุดฮิต ของชาว IE ....
ในภาพ คือ การสาธิตการนั่งโถอย่างผิดวิธี
..... แสดงโดยนายแบบสุขภัณฑ์ ปีสี่

ข้อดีของโถนี้ คือ เอาไว้นั่งรอเพื่อน หรือ นั่งรอตีปิงปอง .....


หากใช้เป็นที่นั่งของกรรมการประจำโต๊ะปิงปอง .....
ก็เป็นมุมมองที่ดีเยี่ยมจริงๆ

หรือใช้นั่งอ่าน ข้อความบนกระดานบอร์ด ก็ไม่เลว .....

อ่านได้อย่างชัดเจนใกล้ชิด

ข้อความน่าสนใจ บนบอร์ดวันนี้ ......

ด้านซ้าย คือ การลงชื่อนัดเที่ยวปล่อยแก่ .....

ของกลุ่มสาวแก่ปีสี่ หรือ สาวๆ รุ่น Z8 ......

เนื่องในโอกาส จะสอบเสร็จในคืนวันศุกร์นี้ ....

มีรายการ ... "กินเจ ร่ำสุรา" ... อะไรแบบนั้นอ่ะ ...

สาวแก่กลุ่มนี้ แบ่งชนชั้นชัดเจน ......

มีระดับคุณนาย 2 ท่าน ..... คุณนายหลี่จิง กับ คุณนายมิ๊ง ...

ระดับสามัญชน 2 ท่าน คือ .... นางสาวเป็ด (Duck) กับนางสาวยี้ ....

ระดับต่ำกว่าสามัญชน 1 ท่าน คือ .... นังพลอย (พอลล่า สาวแรง สุด sexy แห่งปีสี่)

และระดับไพร่ 1 ท่าน คือ .... ไพร่อ้อม ....
...... แรงจิงๆ สาวแก่กลุ่มนี้ ....

ส่วนข้อความทางขวา คือ ....

ข้อสอบของข้าพเจ้า วิชา industrial management ....

จะมีสอบในวันศุกร์นี้ .....

คงเป็นสถานศึกษาแห่งเดียวในโลก .....

ที่ท้าทาย ...... บอกข้อสอบล่วงหน้าให้เด็กรู้ก่อน

จากนั้น ..... เชิญขึ้นบันได สู่ชั้นสอง ...

ส่วนห้องน้อยใต้บันไดของข้าพเจ้า ยังคงอยู่เหมือนเดิม ....
เป็น เซฟเฮ้าส์ ไว้หลบซ่อนตัว (เพื่อแอบนอนกลางวัน)

พอเลี้ยวขึ้นสู่ชั้นสอง .... จะพบห้องใหม่ล่าสุด ....
ห้องนี้ เดิมเป็นห้องทำงานเก่า ของอจ.ภาคเครื่องกล ....

ที่ปิดตายอยู่เนิ่นนานหลายปี .....

ตอนนี้ เราเจรจาขอเซ้งพื้นที่มาได้ ..... เรียบร้อยแล้ว

เราเรียกห้องนี้ แบบหรูๆ ว่า "ห้องประชุมเล็ก" .....

ฟังดูเก๋ดี ... ไม่เบา

เหมือนว่า ภาคเราคล้ายๆ จะมี "ห้องประชุมใหญ่" อะไรแบบนั้น ...

ความจริง ... ไม่มีหรอก ... ไอ้ห้องประชุมใหญ่ อะไรนั่นอ่ะ ...
มีแต่พวกห้อง เล้าเป็ด เล้าไก่ ... ทำนองนั้น

ณ หน้าห้องประชุมเล็ก .... (ฟังดูดี๊ดี ... ชื่อนี้ ...)

มองไปซ้ายมือ ... คือ ถนนสาย IE อันเก่าแก่ ....

ทุกคนคงจำได้ดีว่า ....

ถนนสายนี้ ..... ตัดผ่านย่านธุรกิจ....

และ ศูนย์กลางการปกครอง ไปสู่ห้องเรียน IE ......
.... แต่ข้าพเจ้า ขอนำชม ทางด้านขวามือ ก่อน .....

ขวามือ ของห้องประชุมเล็ก (ฟังดูดี๊ดียิ่งนัก .. ขอย้ำ)

คือ ถนนตัดใหม่ ... ไปสู่ ส่วนต่อเติมอาคารใหม่ ของภาคเรา

ห้องแรกสุด ที่จะเจอ ..... ดูหรู และ hi-so ที่สุดในภาค ....

เราเรียกว่า .... "ห้องรับแขก" ของภาค .....

แน่นอน ... นอกจากจะดูหรูหรา ยิ่งนักแล้ว .....

มันยังไม่เคย ใช้รับแขกที่ไหนเลย ....

เพราะ ... เพราะ ....

ยังไม่มีเงินติดแอร์ ..... เพราะ ถือว่าสิ้นเปลือง .....

เก็บเงิน ไว้ไปหมุนเวียนใช้ ในภาคก่อนดีกว่า .....

เอาไว้ภาคเรารวยๆ จึงค่อยติดแอร์ ให้ฉ่ำใจ ...

ตอนนี้ รอไปก่อน ...เพราะวันนึงๆ ....

มันจะมีแขกมาเยี่ยมภาค Ie สักกี่คนเชียว !!!!

ห้องนี้ สวยงาม บรรยากาศดี ....

มีหน้าต่าง 3 ด้าน ....

เป็นจุดชมวิว เครื่องบินลงจอดสุวรรณภูมิ ได้ที่ดีที่สุด ....

เพราะ จะสามารถเห็น จังหวะการกางล้อของเครื่องบินได้ชัดเจน .....

ชัดเจน... ทั้งภาพ ... ทั้งเสียง ... ทั้งกลิ่น (น้ำมัน) จางๆ ...

... ห้องนี้ ปูพื้นด้วยไม้แท้ๆ ... ขัดมันสวยงามยิ่ง ....

เฟอร์นิเจอร์ชุดรับแขก เป็นไม้สักแท้ ..... ดูดีม้ากกก ...

ความจริง เป็นชุดรับแขกที่เขาทิ้งแล้ว

แต่เราแอบไปเก็บ มาซ่อมแซมใหม่ ....

ทำความสะอาด เบาะใหม่ .....

... "ได้ฟรี ... ดูดี .. มีราคา" ....

นี่คือ นโยบายหลักของเรา ชาว IE
ความจริง และความลับ ....

ห้องนี้ สมัยสร้างเสร็จใหม่ ๆ ....

เป็นแหล่งแอบมั่วสุม ......

มีการตั้งวง ... วิจัยแอลกอฮอล์

และ วิจัย "ควัน" ของพืชชนิดหนึ่ง ....

ลองถามชาว Zn5 และ Z7 ดู.... คงรู้กันดีทุกคน ทั้งสองรุ่นนี้ ....

จากห้องรับแขก hi-so มองตรงเข้าไป .... คือ ถนนสาย ie เส้นใหม่ ....

สู่ชุมชนใหม่.... เป็นห้องพัก หรือ เรียกหรูๆ ว่า

"office" ของอาจารย์ภาค ie .....

ขวามือ ห้องแรกสุด ..... ห้องของท่าน ดร.กรรณชัย ....

เนื่องจาก คาดการว่า .... จะต้องมีเด็กๆ เดินฟูมฟายมาหาบ่อย

ท่านเลยเลือกอยู่เป็นห้องแรก .....

เพื่อให้เด็กๆ เดินน้อยลง และ ช่วยถนอมพื้นกระเบื้องยาง สีส้มสดใส ....

ไม่ให้หลุดร่อน เหมือนซอยเดิม ที่ท่านเคยอยู่ .....

บรรยากาศ ... สยดสยองเหมือนเดิม .....

ไฟสลัวๆ แอร์เย็นๆ ... กดดันๆ ...

เหล่าขาประจำของท่าน ดร.กรรณชัย ....

ย่อมจดจำบรรยากาศสยองๆ ของห้องนี้ ได้ดี ...

แน่นอน .... หน้าห้อง แปะผลคะแนนสอบ ....

หากมองดีๆ มันก็อารมณ์เดิมๆ ....

คะแนน มีทั้งเลข 1 หลัก / 2 หลัก / 3 หลัก ...
แบบว่า ...

max = 101.02

min = 0.03

average = 12.75 ....

คะแนนเด็ม 400.00 ....

นี่คือ ดร. กรรณชัย ของแท้ ....

เสียดายแทน ชาว ie รุ่นเก่าๆ ที่พลาดโอกาสเสียวๆ เยี่ยงนี้ ในชีวิต ....

จากห้องแรก .... สู่ห้องขวามือ ห้องที่สอง ....

ห้องท่าน ดร.อนิรุท .... หรือ พี่อ๊อด .... ของน้องๆ ...

ซึ่งลับหลัง เด็กมักแอบเรียกว่า "จ่าอ๊อด" .....

ถือว่า เป็นตำแหน่งนายทหารประจำการ ....

แห่งกองทัพ IE โหลยโท่ย .... Z-army ... ที่ล่มสลายไปแล้ว ....
เมื่อมองเห็นสาวเอวบาง .... ยืนรำไรๆ ทะลุกระจกประตู ....

ทำให้ข้าพเจ้า ต้องเสนอหน้าเข้าไปเยี่ยมเยียนในทันที ....

ท่านอ๊อด ... กำลังสนทนา กับ น้องปีสอง .. ชาว Z10

.... หนุ่มทางซ้าย ชื่อ นายป๊อบ ....

ท่านผู้นี้ .... มีวีรกรรมมากมาย ในงานรับน้องปีนี้ ....
ทำให้ข้าพเจ้าหัวหงอกเพิ่มขึ้นมากมาย ... ว่างๆ จะเล่าให้ฟัง

.... ส่วนสาวเอวบาง .... ชื่อ "น้องปุ๊ก" ....

น้องปุ๊ก หุ่นบางๆ เอวคอด ....

เป็นที่เชิดหน้า ชูตา แก่ชาว ie ยิ่งนัก ....

รูปนี้ ขอ zoom ให้ดูแบบชัดๆ .... vow !!!!

ท่านอ๊อด ...

จะแปะ รูปหมู่ / post card / สคส. ฯลฯ ไว้เต็มข้างฝา ....

แบบว่า ท่านคงจะคิดถึงน้องๆ อ่ะ ....

ใครคิดถึง... จ่าอ๊อด .... ส่ง post card ทักทายท่าน มาได้เลย ....

จากห้อง จ่าอ๊อด ... เราเดินลึกเข้ามาอีก ......

ห้องซ้ายมือ .... คือ ห้องท่าน ดร.สกนธ์ ... หรือ พี่ฮิมที่น่ารัก ....

วันนี้ พี่ฮิมไม่อยู่ .... ได้ข่าวว่าลูกไม่สบาย ....

พ่อลูกอ่อน เลยต้องดูแลลูก .....

สิ่งที่ข้าพเจ้าชอบมากที่สุด .... คือ ป้ายคำว่า "ไม่อยู่" ...

เพราะเป็นลายมือ "ตัวบรรจง" ที่สุดในชีวิตของพี่ฮิม
ตามปกติ .... เหล่าลูกศิษย์คงจะจดจำตัวหนังสือ ลายมือท่านได้ดี ...

ตัวอักษร font แบบ "สกนธ์" .... ดูคลาสสิคมากๆ ....

ถอดแบบ มาจากศิลาจารึกหลักที่หนึ่ง .... ยังไงยังงั้นเลย ....

เดินลึกเข้ามาอีก ... สุดก้นซอย

ห้องซ้ายมือ .... คือ ห้อง ท่านดร.สิทธิพร ... หรือ พี่อ๊อก .....

ห้องนี้ .... เรียบร้อย สะอาดหมดจด ....

ไร้ฝุ่น กลิ่นสะอาด สดชื่น ...

แบบว่า สามารถ ....

นอนแลบลิ้น .... เกลือกกลิ้งไปมา บนพื้นได้อย่างสนิทใจ

สะอาดจริงๆ .... ขอรับประกัน ....

ทุกอย่าง เป็นระบบ ระเบียบ .... เรียงตั้งเป็นมุมฉาก งามตา

ทั้ง เอกสาร / ตำรา / หนังสือ / หนังพิเศษ .... ฯลฯ

จัดเรียงเป็นระบบ ค้นหาง่าย

มีการแยก ... ไทย และ ต่างประเทศ ชัดเจน ....

......................................................

จากห้องท่านอ๊อก ....

เราหันหลังกลับ เดินกลับสู่ทางเดิม ....

ตอนนี้ ยังมีห้องว่างอีกหลายห้อง .....

ซึ่งได้สร้างเตรียมไว้ให้ ....

เหล่าอาจารย์ทั้งหลาย ที่กำลังเรียนอยู่เมืองนอก ....

ท่านอุดม/ท่านวิภู/เจ๊ฝน/ท่านต้อม/ท่าน'นน ....

... คิดถึงทุกๆ ท่าน มากๆๆๆๆ เลยนะ ....
ข้าพเจ้า ยังรอคอยวันที่ .....

พวกเราเหล่า อาจารย์ ie จะอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา .....

มาช่วยกันลุยเด็กๆ ie แบบเต็มอัตราศึก สักที ....

วันนั้น .... คงจะสนุกแน่ๆ .... ทั้งเด็กๆ ... ทั้งอาจารย์ ....

กลับสู่ .... ถนนสายเก่าแก่ ....

ห้องซ้ายมือ .... คือ สำนักงานภาควิชา ....

สังเกตุดีๆ จะเห็น หญิงเสื้อเหลือง กำลังทำงานอยู่ ...

..... ใช่แล้ว .... "พี่แตน" สุดที่รัก ของชาวคณะ ie นั่นเอง .....

ปีนี้ .... เจ๊ ดูแก่มากขึ้น ....

เนื่องจาก ตามหลักธรรมชาติ เจ๊ก็ย่อมแก่ ตามภาคเรา เช่นกัน

ตอนนี้ ... พวกเด็กรุ่นใหม่ๆ .... เรียกเจ๊ว่า .... "ป้าแตน" .... แล้ว
จากภาพ .... ดูตามแก้ม ตามคาง ตามคอ ....

ดูเหี่ยวๆ ย่นๆ ยังไงไม่รู้อ่ะ ...

.... ความจริง ... ลอง zoom ดู .... ไม่ใช่รอยเหี่ยวสักหน่อย ...

ที่แท้ ... เงาสะท้อนของกระจกอ่ะ ....

ความจริง ..... เจ๊แตน ... ยังหน้าเด้งอยู่ ....

ใครลองมาเรียกว่า "ป้าแตน" .... งานนี้ มีเคือง ... แน่ๆ

.... ตรงข้าม สำนักงานภาค ....

คือ "ห้องประชุม" ภาค ie ....

ความจริง ใช้สารพัดประโยชน์ ..... ทั้งประชุม ....

ทั้งใช้สอบ project กลุ่มย่อย ..... ทั้งใช้กินข้าว .....

ถัดจากห้องประชุมโต๊ะกลม ....

คือ ห้องทำงาน ท่านอาจารย์เชาวลิต ....

หรือ พี่หนึ่ง .... หรือ ท่านเชา ....

หรือ เชาเชา ... สุดแต่จะเรียกขาน

แม้ว่าตอนนี้ ... ท่านจะแต่งงานแล้ว ....

แต่วงจรชีวิตของท่าน ยังเหมือนเดิม .....
คือ ... มานอนที่ภาคทุกคืน ตลอดสัปดาห์ ....

กลับได้ไปหาภรรยา แค่ทุกๆ วันหยุดสุดสัปดาห์เท่านั้น .....

นับเป็น ภรรยาตัวอย่าง ....

ผู้อุทิศ "สามี" ให้ทำงานรับใช้ภาค ie อย่างเต็มที่

เรื่องนี้ ... ฟังดู จะตลกๆ ฮาฮา ....

แต่เรื่องนี้ .... จัดเป็นเรื่องที่ .... ประทับใจข้าพเจ้ามากๆ ยิ่งนัก ....

ถือว่า ... เป็นเรื่องที่ประทับอยู่ในใจมากที่สุด เรื่องหนึ่ง ......

ในชีวิตการทำงานของข้าพเจ้า ......

ข้าพเจ้า ก็คงต้องกล่าว ซ้ำซากๆ ว่า ...

ข้าพเจ้า รู้สึกดีใจ และอุ่นใจ

อีกทั้ง รู้สึกว่า ตนเอง "โชคดี" มากๆ

..... ที่มีผู้ร่วมงาน ....

ที่อดทน ขยัน เอาใจใส่เด็กๆ ....

และ

ยังรู้สึกดีใจ ... ที่ "คู่ชีวิต" ของอาจารย์ท่านนี้ ....

เข้าใจ ... อดทน เสียสละ ... เพื่อ ie ของพวกเรา ....

ซึ้งใจมากๆ ครับ .... เรื่องนี้ .....

สภาพในห้องทำงานของ ท่านหนึ่ง .....

ยังมีเสื้อผ้า เหี่ยวๆ แขวนโตงเตงเหมือนเดิม .....

เสื้อตัวเก่ง สีม่วงช้ำๆ

อีกตัว .... สีม่วงซีด ๆ .....

ส่วนอีกตัว ..... เป็นเสื้อสีน้ำเงินเข้ม แบบคนขับรถ บขส. .....
.... มีแค่นี้ จริงๆ ....

และ อีกสิ่ง ...ประจำบนโต๊ะ แบบขาดไม่ได้....

คือ อาหาร "ด้อยคุณภาพ" - low quality junk food ....

ประเภท มาม่า ....แบบ แฉะๆ อืดๆ เย็นๆ .....

วันไหน ได้กินเมนู แบบหรูๆ ....

ก็มี มะละกอช้ำๆ ซีดๆ กับ มันแกวเหลืองๆ เหี่ยวๆ

ตบท้าย เป็นของหวาน .....

พอดึกๆ ท่านก็จะทำพิธี ... ปูฟูก เตรียมนอน

จัดเรียงหมอนเน่าๆ เละๆ กับ ผ้าห่มเน่าๆ ...

กาง มุ้งประทุน สีหม่นๆ .... แบบที่พระธุดงค์ท่านใช้กัน ...

แล้วนอนขด เอาหลังพิงซอกเสา ....

นอนหลับตา ฟังบทสนทนาภาษาอังกฤษ ....

นอนกอดหมอนเน่าๆ แทนเมีย ...

นี่แหละ .... ชีวิตอาจารย์ ie ท่านหนึ่ง ...

.... "กินเหมือนแมว .... นอนเหมือนหมา"
.... เฮ้อ ....
..............................................................

.... จากห้องท่านหนึ่ง ...

ฝั่งตรงข้าม คือ ห้องท่านอาจารย์ต้อม ....

ผู้ที่ปัจจุบัน กำลังเรียนอยู่ที่ นครซิดนีย์ ออสเตรเลีย ....

แต่ไม่ขอนำรูปมาลงให้ดู .... เพราะกล้วว่า ....

หากท่านต้อม เข้ามาอ่าน ...

แล้วเห็นรูปห้องของตน อาจจะ home sick

อาจจะเกิดอาการ คิดถึงบ้าน / คิดถึงภาค ฯลฯ
ขอบอกเพียงว่า ....

ห้องนี้ ยังอยู่เรียบร้อยอย่างดียิ่ง ... เหมือนเดิมทุกประการ ....

มีการดูแล รักษา ให้คงสภาพเดิม .....

รอวัน ท่านต้อม กลับมาทำงานที่ภาคเรา ......

ถัดจาก ห้องท่านต้อม ....

คือ ห้องที่เคยเรียกหรูๆ ว่า "IE Reading Room"

ชื่อสามัญในปัจจุบัน คือ "เล้าเป็ด" .....

เพราะ ...

หนึ่ง ... เป็นแหล่งมั่วสุมของ ฝูงเป็ดชาว ie

สอง .... เสียงคุย ดังเกิ๊บก๊าบ เซ็งแซ่ เหมือนเล้าเป็ดจริงๆ ...

สาม .... มักมีกลิ่นแปลกๆ สะสม แบบ กลิ่นเป็ด ....

เพราะห้องนี้ ... ใช้ทำทุกกิจกรรม ทุกอย่าง....

ปัจจุบัน ... พบว่า แนวคิดเรื่อง การมีห้อง "เล้าเป็ด" เป็นสิ่งที่ดีมาก

เลยมีโครงการ เปิดห้อง "เล้าเป็ด 1" / "เล้าเป็ด 2"

เกิดขึ้น ตามห้องว่างๆ ทั้งหลาย ที่มีอยู่ ...

ความฝันว่า อยากจะมี ....

ห้องเล็กๆ ติดแอร์เย็นๆ มากมายหลายห้อง

ไว้ให้เด็กทำกิจกรรม... ประชุมกลุ่มย่อย ....

นั่งมั่วสุมนินทา ลอกงาน ทำการบ้าน .....

คือ ฝันที่เป็นจริง ของข้าพเจ้า ตลอด 10 ปีที่ผ่านมา ...

.... จากนั้น .... ฝั่งตรงข้ามเล้าเป็ด ...

คือ ห้อง computer อันคลาสสิค ....

สภาพก็ เหมือนๆ เดิม .... ผู้ใช้บริการคับคั่ง ...

แต่เพื่อให้สอดคล้อง ตามยุคสมัยปัจจุบัน ....
ภาคเรา ได้ลงทุนติดตั้ง wireless internet ไว้ถึง 3 จุด (3 network)

สามารถกระจายการใช้ ได้ทั่วถึงทั้งภาค ทั้งชั้นบน ชั้นล่าง ...

คนที่มี notebook มาเรียน .... ใช้ net ได้ทุกจุดทั้งภาค ....

แต่ก็อย่างว่า .... แบบว่า คลื่นแรง แต่ speed ไม่แรง ....

บางวันก็เร็ว บางวันก็ช้า ตามประสา ลาดกระบัง .....

จากห้อง computer หากเดินต่อไป ....

ก็คือ .... ถนนสายเก่าแก่ .... ทอดสู่ห้องเรียน ....

ทอดยาวสู่ทางเดินสุดท้าย .... สุดตึก ie .....

สมัยแรกๆ สุดทางเดิน คือ ห้องกิจกรรม ...

ยุคต่อมา .... สุดทางเดิน คือ ห้อง ดร.กรรณชัย ....

น้ำตาเคยท่วม ถนนสายนี้ ทุกเทอม ....

แผ่นกระเบื้องยาง หลุดร่อน ตลอดกาล ด้วยคราบน้ำตา

ปัจจุบัน เราทำการ ทะลายฝาห้อง ใหม่หมด ....

แล้วปรับปรุง ให้กลายเป็นห้องเรียน ขนาดยักษ์ได้ 2 ห้อง ....

เพื่อรองรับ การเติบโต อย่างมั่นคงของภาคเรา ....

หากมองลงไป ... จากทางเดินนี้ ...

มันก็คือ ....

ภาพเดิมๆ ที่ข้าพเจ้ามองจนชินตา ตลอด 10 ปี ...

ภาพต้นไม้ร่มรื่น ....

ภาพเด็กๆ จับกลุ่ม ... ขวักไขว่ ดั่งฝูงเป็ด ฝูงไก่ ....

ตามประสา ... ชาว ie ....

ไม่ว่า ... กาลเวลา ...

จะผ่านไปนาน ...แค่ไหน ...

ไม่ว่า ....ตึก ie ของพวกเรา ....

จะถูกต่อเติม งอกเงย มากเพียงใด ...

ข้าพเจ้าเชื่อว่า ..... ถนนสายเก่าแก่ ...

ที่ข้าพเจ้า พาพวกเรา .... มาเยี่ยมเยือน ในวันนี้ ....

คงจะอยู่ในความทรงจำ....

ของพวกเราชาว ie ทุกคน ตลอดไป

ดังนั้น

หากมีเวลา ... ไม่ว่า จะทุกข์ สุข ประการใด ....

แวะมาเยี่ยมเยือน ตึกน้อย หลังนี้ได้ ...

แวะมา ทบทวนความทรงจำเก่าๆ แก่ๆ กันได้ ... ตลอดเวลา

เพราะ ที่นี่ ...

คือ บ้านเล็กๆ ...

ที่อบอุ่นของพวกเรา ชาว ie ทุกคน ... ตลอดไป

.................................

แล้วพบกัน ....

ที่งาน "10 ปี IE"

เย็นๆ วันเสาร์ที่ 1 ธันวาคม นี้
ที่บ้านของเรา ...

โปรดติดตาม รายละเอียด

ในเร็วๆ นี้ ...