วันจันทร์ที่ผ่านมา (25 มิถุนายน) เป็นวันสอบโปรเจค ครั้งแรกของฤดูกาลนี้ ประชาชนชาวปี 4Z และ 3Zn ต่างมีท่าทางกลัดกลุ้ม งุ่นง่าน ตามประสาคนยังไม่เคยสอบโปรเจคแบบจริงๆ จังๆ (ความจริงเคยซ้อมสอบกันมาแล้ว 1 ครั้งเมื่อเทอมที่แล้ว) แต่สำหรับศิษย์เก่าที่เคยผ่านสนามรบแห่งนี้ น่าจะพอจะจำความรู้สึกในการสอบครั้งแรกๆ ได้ดีว่าเคยรู้สึกอย่างไร ... มันหนาวๆ เสียวๆ มวนๆ เบลอๆ ฯลฯ และความรู้สึกแบบนี้ ก็ได้ถูกถ่ายทอดสู่น้องๆ แล้วในวันนี้....
ข้าพเจ้าอาจจะกล่าวได้ว่า ภาคของเรา จัดเป็นภาควิชาเดียวในประเทศไทย ที่ดุดันและโหดร้ายสุดขีด เพราะขยันจัดสอบ Project นศ.ปีสุดท้ายแทบ "ทุกเดือน" ไม่เคยขาดตกบกพร่องเลย ตลอด 10 ปี อาจเรียกได้ว่า เด็กปีสุดท้ายทุกคน จะต้องสอบ Project เป็นอาชีพ จนพอถึงปลายๆ ปี การสอบโปรเจค ก็กลายเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต ความรู้สึกของการเดินเข้า-เดินออกห้องสอบ อาจจะรู้สึกคล้ายๆ กับการเดินเข้าร้าน 7-11 กล่าวคือ มีความรู้สึกแค่หนาวๆ เย็นๆ บ้าง ส่วนเสียงอบรมดุว่า ของเหล่าอาจารย์ ก็อุปมาดั่งเสียง สัญญาณออดไฟฟ้าที่ประตูร้าน 7-11 มันฟังดูซ้ำๆ ซากๆ เพลียๆ หงอยๆ เหมือน batt ใกล้จะหมด ดูไร้อำนาจวาสนา ถึงจะอาละวาดดุด่าเด็กแค่ไหน เสียงก็จะวิ่งทะลวงเข้าหูซ้าย แล้วสามารถทะลุออกหูขวาได้ในทันที ....
ในปีแรกๆ ของการตั้งภาค ระบบและสถานที่ของภาคเรา ยังไม่ค่อยเข้าที่นัก แต่เราก็พยายามสอบ Project ให้บ่อยมากเท่าที่เราสามารถทำได้
ข้าพเจ้าอาจจะกล่าวได้ว่า ภาคของเรา จัดเป็นภาควิชาเดียวในประเทศไทย ที่ดุดันและโหดร้ายสุดขีด เพราะขยันจัดสอบ Project นศ.ปีสุดท้ายแทบ "ทุกเดือน" ไม่เคยขาดตกบกพร่องเลย ตลอด 10 ปี อาจเรียกได้ว่า เด็กปีสุดท้ายทุกคน จะต้องสอบ Project เป็นอาชีพ จนพอถึงปลายๆ ปี การสอบโปรเจค ก็กลายเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต ความรู้สึกของการเดินเข้า-เดินออกห้องสอบ อาจจะรู้สึกคล้ายๆ กับการเดินเข้าร้าน 7-11 กล่าวคือ มีความรู้สึกแค่หนาวๆ เย็นๆ บ้าง ส่วนเสียงอบรมดุว่า ของเหล่าอาจารย์ ก็อุปมาดั่งเสียง สัญญาณออดไฟฟ้าที่ประตูร้าน 7-11 มันฟังดูซ้ำๆ ซากๆ เพลียๆ หงอยๆ เหมือน batt ใกล้จะหมด ดูไร้อำนาจวาสนา ถึงจะอาละวาดดุด่าเด็กแค่ไหน เสียงก็จะวิ่งทะลวงเข้าหูซ้าย แล้วสามารถทะลุออกหูขวาได้ในทันที ....
ในปีแรกๆ ของการตั้งภาค ระบบและสถานที่ของภาคเรา ยังไม่ค่อยเข้าที่นัก แต่เราก็พยายามสอบ Project ให้บ่อยมากเท่าที่เราสามารถทำได้
ชาว z1 กลุ่มดรีมทีม : เค้ก-เอ๋-นุ่น-สิทธิ์ ทำหัวข้อ หุ่นยนต์บริการ สามารถเดินตามเส้น
ชงกาแฟ และเสริฟกาแฟได้ ... อลังการมากๆๆๆ
คู่หูโปรเจค Z1 ที่ไม่เคยทอดทิ้งกัน ... : ตะแบก-สาโรช
อีกกลุ่ม ดรีมทีม รุ่น Z1 : กอล์ฟ-พี-แมน-จีร่าทำเครื่องสร้าง Rapid Prototype ด้วยขี้ผึ้ง
อลัง อลัง อลังการ ... เช่นกัน
ในปีต่อมา ในการสอบชาว Z2 ก็มีบรรยากาศแบบเดิมๆ คือ เครียดๆ เสียวๆ หนาวๆ โดยมีการจัดสอบที่ห้องเรียนใหญ่ ...ห้องที่อยู่สุดทางเดิน
รุ่น Z2 กำลังสอบ Project ...ดูจากทรงผมแล้ว ... แน่นอน
ท่าน อ.พี่คุ้ย กับ Project ระดับชาติ ...
สมัยนั้น เราถ่ายทอดออก ทีวี ให้น้องๆ ปีสาม ปีสอง ได้ชมด้วย
กลุ่ม ฆ้อง-ตั้มหล่อ และ โอ๊ค ชาว Z2 กำลังโดนยำรุ่นต่อๆ มา คือ ชาว Z3 และ Zn1 เราพัฒนาถึงขั้น เชิญอาจารย์ข้างนอกมาช่วยสอบ มีคนนึงเป็นดร.ด้าน robot มาจากบางมด และมีชายลึกลับ ...หน้าเหี้ยมแต่งชุดซาฟารีสีดำ ตัดผมเกรียน มาช่วยสอบด้วย .. ข้าพเจ้าจำได้ว่าบรรยากาศกดดันมากๆๆๆๆๆๆๆ
วันสอบ Z3 และ Zn1นศ.เครียด ...แต่อาจารย์เครียดมากกว่า ...
ชาว Z3 ...เครียด ...
ตายแน่ ..... Zn1
นายอาร์ท Zn1 .... โดนยำเละ ... ต่อมา วัฏจักรการสอบ Project ก็เริ่มเข้าที่เข้าทาง มีวิถีการสอบวนเวียนเป็นแบบนี้เรื่อยไป ปีแล้วปีเล่า .... สีหน้าของเด็กๆ ในการสอบ Project วันแรกสุด ... ก็วนเวียนเหมือนเดิม ... เครียด งง เสียว เบื่อ ... และเครียด ...
โอม-อาร์ท-มา ชาว Z5ในการสอบครั้งแรก
หน้าตาแบบนี้ ... คงไม่ต้องบรรยาย
กลุ่มนาย เติ้ง ชาว Zn3 ... ก็อยู่ในชะตากรรมเดียวกัน
ภาพที่ชินตา ของพวกเรา ....อ.พี่อ๊อก ...พูดอะไรก็ไม่รู้ ...มากมาย
...ทำไม้ทำมือประกอบมากมายยย
ส่วน อ.พี่ต้อม ... หน้า งุ่ย งุ่ย งุ่ย ...
แต่พร้อมจะกระโดดถีบในทันที ที่เปิดช่องโหว่ ...
เครียดจริงๆ ....
พอถึง นศ.รุ่น Z6 และ Zn4 เราลองย้ายไปจัดที่ห้อง Slope ที่ตึก 12 ชั้น เพื่อให้น้องๆ ได้เข้าร่วมฟังกันในห้องใหญ่พร้อมกัน
ความผิดพลาดในปีนั้น คือ บรรดาอาจารย์นั่งอยู่หน้าสุดของ Slope
เลยมีผลทำให้ ... บรรดาเด็กๆ เลยเฮฮา ... สบายใจ ภาพชาว Zn4 ....
ชาว Z6 สามารถนอนพักผ่อน อ่านการ์ตูน ฯลฯในวันสอบ project ได้อย่างสบายๆ ...
เพราะพวกอาจารย์นั่งกันอยู่ล่างสุด ....
ดังนั้น ปีที่แล้ว เราจึงย้ายกลับมาจัดสอบชาว Zn 5 และ Z7 ที่ตึกภาคเหมือนเดิม .... บรรยากาศแบบเดิมๆ มายืนสอบเผชิญหน้ากัน ในห้องโต๊ะกลม ...
ดรีมทีม : เบิร์ดพูดมากแต่ไม่รู้เรื่อง-พี่บิ๊กเก๊กหล่อ-บอยเลวยืนหลับ ... Z7
ดรีมทีม Zn5 : แค่เห็นหน้าก็ฮาแล้ว ... ไม่ต้องบรรยาย
กลุ่มนางแบบสาวสวย Z7 : ดูยับเยิน ...หมดสภาพ
ในวันนี้ ...เราเริ่มสอบชาว Zn6 และ Z8 ตั้งแต่เช้า ... เหมือนเช่นที่เคยปฏิบัติมา 10 ปี .... ทุกคนดูเครียดและกังวลกันมาก ....
ก็คงจะไม่มีอะไรมาก เพียงแค่อยากจะบอกน้องๆ ที่กำลังเรียนอยู่ ปี 1-2-3-4 ว่า ..... ก่อนจะเรียนจบจากที่นี่ ... ชาว IE ทุกคน ก็ล้วนต้องผ่านวันนี้ และเคยมีสภาพจิตใจแบบนี้แทบทั้งนั้น ....
ในวันนี้ ....อาจจะเครียด อาจจะกดดัน อาจจะฮาฮาแบบเสียวๆ ... แต่พอผ่านวันนี้ไปได้ ... พวกเจ้าก็อาจจะพบว่า... มันก็แค่นั้นหละ ... เพราะชีวิตจริงอาจจะซับซ้อน ยุ่งยาก และกดดันมากกว่าความรู้สึกของการสอบ Project วันแรกๆ ยิ่งนัก
ในช่วงตอนเรียนหนังสือ ปัญหาและอุปสรรคของการทำ Project อาจจะดูยิ่งใหญ่ดุจภูเขาหิมาลัย ... แต่พอเรียนจบไปแล้ว ก็อาจจะนึกขำ เมื่อพบว่า... ปัญหาที่เราเคยคิดว่ายิ่งใหญ่ยิ่งนัก กลับมีขนาดเท่าหนึ่งเม็ดทรายเท่านั้น .... ฉันใด ก็ฉันนั้น .... ... ชีวิต ก็เป็นเช่นนี้เอง ... ก็ขอให้ทุกคนโชคดีก็แล้วกัน และขอเป็นกำลังใจให้ชาว 3Zn และ 4Z ทุกคน ขอให้ผ่านพ้นปีนี้ไปให้ได้ ...ด้วยดี
ส่วนศิษย์เก่าๆ แก่ๆ ก็เช่นกัน ...
ชีวิตแบบผู้ใหญ่ๆ มันย่อมไม่สนุกเหมือนชีวิตสมัยเป็นเด็กใน IE ... ปัญหาชีวิตหนักๆ ณ วันนี้ อาจจะดูยิ่งใหญ่ดั่งขุนเขา ... ก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจประการใด ... เพราะ ...ขอเพียงแค่เรามีความหวังว่า สักวันนึง .. เราคงจะหัวเราะกับเรื่องหนักๆ ขนาดเม็ดทรายเหล่านี้ได้ในอนาคต
.. แล้วก็ทำวันนี้ให้ดีที่สุด ...ให้ผ่านพ้นไปให้ได้ ... แล้วทุกอย่าง ก็จะดีขึ้นเอง ... ขอเพียงแค่อดทนมากๆ ก็แล้วกัน ..
... ท้ายสุด ก็มาดูรูปน้อง IE ปีสุดท้าย ทีละกลุ่ม ก็แล้วกัน .... ปีนี้พิเศษกว่าปีก่อนๆ คือ ก่อนจะทำการสอบ ข้าพเจ้าพยายามจะทำให้ทุกคนร่าเริง และ relax โดยบังคับให้ทุกกลุ่มพยายามเล่นกับกล้อง เพื่อช่วยลดความเครียด และความตื่นเต้น ... ก็ทำได้แค่นี้ บางคนก็ทำหน้าตาฮาฮาดี แต่บางคนก็เครียดตลอด ... ก็โอ..นะ
รูปสาวน่ารักแห่ง Zn6 ตามคำเรียกร้องของสมาชิก ... iestory
ยิ้มแย้มดีมาก ... 
สองหนุ่มสองสาว Z8ร่าเริงดีมาก .....
สามสาว Z8 .... ร่าเริงใช้ได้....
กลุ่มนี้ ...ดูสดใสดี ...
เฮ้ย .. อย่าเครียด ...
ชาว Zn 6 ... เก๊กหล่อ
ต้องยิ้มอย่างนี้ ...
ยิ้มใช้ได้ ๆๆ ...
เครียดอีกแล้วววว ...
ต้องยิ้มแบบนี้ ...
สี่หนุ่ม Z8 ... 
ทำไมยิ้มไม่ออกเลย ...
ใช้ได้ๆๆๆ ...
อย่าเพิ่งร้องไห้ ....
ก่อนจะ present ... ต้องร่าเริงแบบนี้ ..
หรือจะ ทำท่าแบบนี้ ก็ได้ ... เยี่ยมมากก ...
กลุ่มนี้ สมาชิกโปรเจคอีกคน ลาไปแต่งงาน .... เลยเครียดครับ ....สรุปว่า ...ไปทำพิธีแต่งงานจริงๆ
...ไปเป็นเจ้าบ่าว ...อ่ะ...
ไม่ใช่ ....ไปร่วมงานแต่งงาน
เท่มากเลย ... แต่งงาน วันสอบ Project ...
เท่มากเลย ... แต่งงาน วันสอบ Project ...
กลุ่มสุดท้ายของวัน ... สามหนุ่ม Z8ปีนี้ นับเป็นปีแรก ที่เหล่าอาจารย์ IE พ่ายแพ้แก่สังขารของตน เพราะไม่สามารถสอบนักศึกษาทั้งหมดให้จบลงในหนึ่งวันได้ ทั้งๆ ที่ตอนแรกก็วางแผนว่า สู้ตาย ถึงจะค่ำมืดแค่ไหน ก็ขอลุยสอบให้เสร็จ ... แต่ในตอนจบ ด้วยความชราของทุกท่าน ก็จำเป็นต้องยุติการสอบไปก่อน ด้วยความอ่อนเพลีย เนื่องจากใช้เวลาในการสอบแต่ละกลุ่มนานมาก ไม่ต่ำกว่ากลุ่มละครึ่งชั่วโมง ดังนั้น จึงมีกลุ่มตกค้างอยู่อีกประมาณ หนึ่งในสามของทั้งหมด ก็ยกยอดไปสอบสัปดาห์หน้า .....
ขอจบดื้อๆ แค่นี้ก็แล้วกัน ... ง่วงเหลือเกิน ...
.................................
.................................
๑๑ ความคิดเห็น:
To Nong Nong IE..
Just want to add on P Tao's perspective about the IE project. I recall that it was really really hard and tough ,especially, on the presentation day. Although we used to presented project in Y#3, but the Y#4 project made us and we had to prepare a lot for the presentation day. The questions from P'P' was so sharp and scary...However, the real working life is even tougher and tougher. I have to say that the project exam is the great first step for job interview and even real working life; thanks to superb vision of P'P' to prepared us for the "real" life by organizing this project exam.
As P'Tao said, when you look back, it will be only single grain which make you nod with smile : ) Life is hard, but "no pain, no gain"....
P'Tao - Thanks for the sparkling article krub : )
#1
เห็นด้วยกับพี่เต่า และข้อความที่ 1 ทุกประการ (เดาว่าต้องเป็นจีร่าแน่ ใช้เวลางานมานั่งโพส เลยไม่มีภาษาไทย)
เอาใจช่วยน้องๆ ทุกคนให้ผ่านพ้นสถานการณ์อันกดดันนี้ จบมันให้ได้อย่างงดงามนะค่ะ เชื่อเถอะว่า ไม่มีอะไรเกินความพยายามและลูกอึดของเรา บวกกับสโลแกนที่ว่า Engineer can do anything!!!
(ให้กำลังใจน้องๆ พร้อมให้กำลังใจตัวเอง ในการพยายามทำรายงานก่อนจบ ใกล้ความจริงทุกที...)
น้องๆ สุ้ๆนะ จารย์ภาคเราใจดี เค้าถามไปตามความจริงนะ อิอิ สุ้ๆๆๆๆๆ
มันเป็นจริงอย่างที่พี่ๆ พูดกันเลยคะ แต่โปรเจ็คท์ก้อแค่โปรเจ็คท์อ่ะคะ ไม่ทำให้ถึงตาย พอทำงานจริงๆ หัวหน้ามันด่าแบบไม่ปราณีเลย ไม่มีความรัก ความห่วงใยเหมือนกับเสียงบ่นของอาจารย์หรอกคะ ถึงเหนื่อยก้อทนหน่อยนะคะ
พี่นุ่น พี่จีร่าไปเที่ยวกันเหอะ ก่อนพี่นุ่นกลับก้อได้ ประมาณต้นกันยาก้อดีนะพี่ นกส่งงานเสร็จพอดี
นก IE03
อิอิ....เข้ามาดูก็โดนเลย
สู้ๆนะครับน้องๆ เดี๋ยวก็ผ่านไปได้เอง
อาจารย์เขาก็ถามขำๆ ดูว่าน้องหลอกอาจารย์หรือป่าว
ส่วนพี่กว่าจะหลอกได้นิ หน้าก็ออกมาอย่างในรูปเลย
หุหุ...รักอาจารย์ทุกคนครับ
อ้อ....รัก IE ทุกคนด้วยจ้า....
การทำโปรเจคเป็นอึกรสชาติหนึ่งของชีวิตนักศึกษา
การผ่านโปรเจคเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องการเหมือนกัน แต่คุณค่าของโปรเจค และความภาคภูมิใจในโปรเจคของแต่ละคนจะไม่เท่ากัน น้องๆทุกคนตั้งใจกันเต็มที่ครับ
ปล.สาโรธรูปนี้หัวฟูมากแสดงว่าตั้งใจทำโปรเจคเต็มที่(หรือเปล่าว่ะ)
สงสัยน้องนกโดนหัวหน้าด่ามาแบบไม่ปรานีแน่ๆเลยหรือต้องการให้อาจารย์commentรุ่นน้องแบบไม่ปรานีเหมือนกันจะได้เป็นการเตรียมตัวสำหรับจบไปทำงาน(อยากไปเที่ยวกับน้องนก จีร่า กับนุ่นด้วย แต่ต้องเป็นแถวพิษณุโลกนะเพราะตอนนี้เป็นคมช.แล้ว)
commentของจีร่าเป็นEngเราอ่านไม่ค่อยออกแต่ก็เข้าใจ
น้องๆครับ
โปรเจค เป็นงานชิ้นแรกๆ ของน้องๆIE
ขอให้ผ่านไปได้ด้วยคะแนนดีๆ
และขอฟ้อง อ.ว่า คนบางคนที่ทำโปรเจค แล้วกั้กงาน
คือไม่ให้งานเสร็จก่อนกำหนดเพราะกลัวโดนเพิ่มงาน(เหมื่อนใครไม่รู้...)
ขอให้อ.และน้องๆสู้ๆ กะด่านหนึ่งของชีวิตครับ
วุฒิIE01
พี่สิทธิ์คะ ระดับนกแล้วพี่ยังคิดว่าหัวหน้ากล้าด่าหรอคะ อยากไปเที่ยวพิดโลกเหมือนกันคะ แต่น้องหยกยังไม่ถึงเจ็ดขวบ พี่จะเที่ยวได้หรอคะ
เออ........พี่ขอโทษด้วย ระดับน้องนก ไม่ด่าหัวหน้าก็ถือว่าเป็นบุญของหัวหน้าแล้ว
ได้เห็น รูปน้องระฆังแล้ว ชื่นใจจิงๆครับพี่เต่า
ขอบคุณมากๆคับ (แบบว่ามีสาระเหมือนพี่เค้าไม่เป็นอ่ะ)
Haha ยังแอบจำได้วันที่สอบโปรเจควันแรกแบบว่าตื่นเต้นมากมายอาจารย์หมายเลขหนึ่งที่ทุกคนในรุ่นกลัวคือพี่ต้อมค่ะ แล้ววันนั้นพี่ต้อมก้อเอ่ยปากถามด้วย ตื่นเต้นมากๆๆ แต่แล้วสิ่งที่พี่เค้าถามไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องโปรเจค เท่าที่จะได้เกี่ยวกะเรื่องรถมั้งคะ เพราะพี่อีอกเปิดประเด็นก่อน ลุ้นแทบแย่เลย อิอิ
P.S.
สู้เค้านะคะน้องๆๆ สอบโปรเจค สู้ๆๆ สู้ตาย
คิดถึงอาจารย์ เพื่อนๆๆ ทุกๆๆคนเลยค่ะ
P.S.ของ P.S. วันนี้อากาศที่นี่ร้อนมากมาย ประมานไทยเลย แต่ไม่มีแอร์อ่ะคะ จะละลายแล้วช่วยด้วย อิอิ
แสดงความคิดเห็น